Map Of Encantadia Mga Nobela at Kwento

Nagsalita ang dalaga. Tiningnan ni Gabrylle ang mapa na bigay sa kanya ng katiwala ng hacienda. May mga marka ang lupaing hindi pag-aari ng Villaranda Monarch at halos karamihan sa mga iyon ay napabilang sa timber land. Kung susumahin, masasabi niyang ang buong Puerto Luiza ay pag-aari ng kanyang angkan. What a fortune. "Bumaba na tayo." Pumihit ang binata.

Galit na galit pa rin ako sa paninira ni Raegan sa Pamilyang Tani kaya lalo akong gagawa ng ingay para matakot na siya. Ang liwanag ng buwan ay bahagyang naglalagos sa makapal na ulap, tila isang paalala na kahit gaano kadilim ang paligid, may pag-asa pa rin. Nasa harapan namin ang isang mapa ng Batangas, nilalatagan ng mga marka ni Marco gamit ang pulang tinta. “This is the hacienda,” sabi niya habang tinuturo ang isang lugar sa mapa. “Raegan’s men are training here. Most of them are ex-convicts. He paid their way out of prison.”

“Dali, hanapin mo sa mapa ng phone mo.” Makalipas ang limang minuto, napatulala ang grupo. Merong ilang mga lugar na tinatawag na Sanctuary Shrine sa mapa, ngunit wala sa mga ito ang nasa Michigan o California. Ang isa ay nasa Newton City, ang isa ay nasa Northern Oceania, habang ang isa ay nasa Western Plains. Ang pinakamalapit ay 27,903 milya mula rito, at tiyak na hindi ito ang lugar na binanggit ng kidnapper.

Higit sa lahat, nanny. Parang si Evie lang noong bata pa siya. Mapaglaro talaga ang tadhana. Mireille swiped her hand sa hologram. Lumitaw ang mapa ng Middle East—may mga pula, asul, at berdeng linya na hindi naka-label. May mga code sa bawat intersection, parang puzzle ng isang taong obsessed sa pagtatago. “These,” sabi ni Mireille, “are the supposed routes. Pero hindi natin alam alin sa mga ito ang totoo. Hindi rin natin alam alin ang decoy, alin ang operational, at alin ang obsolete.”

wika ni Nick Nanlaki ang mga mata ni Enrico ng muli niyang tignan ang cellphone niya. "Tingin ko ay tatawid sila sa dagat, dadalhin nila sa isla si Girly. Tignan mo ito, Nick." Hinablot ni Nick ang cellphone ni Enrico at pinag-aralan ang mapa. "Tama ka dadalhin nga nila si Girly sa isla." wika ni Nick at kinuha ang sariling cellphone nito sa bulsa at idinayal ang contact number ni Edgar.

Pagpasok niya sa cubicle ay agad niyang nilabas ang ear piece at tinawagan ang assistant. "Send me the map of this town," utos niya. Dalawang segundo at nakuha na niya ang mapa sa buong lalawigan. Naningkit ang mga mata ni Jenica. According sa mapa, may ilog na dumadaloy sa buong probinsiya at malapit ang isang bahagi niyon sa pabrika. At ang bayan malapit sa bahaging iyon ay siyang tinamaan ng malalang sakit.

Hindi ko alam kung bakit pero parang may kung ano sa aking nagtutulak para gawin iyon. Ipinikit ko ang aking mga mata habang mini-muwestro ang kamay mapa. "Responde mando, ignem sentias, sal gustum. Quaerite et invenietis, spiritus et elementum sit mihi dux." Tatlong beses kong inulit ito bago gumalaw ang pinaghalong mga sangkap sa mapa. Marahan itong nagsama-sama sa gitna bago binaybay ang guhit patungong La Verde. "Nasa La Verde si Zandrex," sabi ko nang tumigil ang mga ito sa pag galaw.

“May posibilidad na ang kalaban natin ngayon ay mas malaki pa kaysa kay Volkov.” Nagpatuloy kami sa pagsisiyasat. Lihim ang lahat, at tila bawat hakbang namin ay iniiwasan na. Habang kami ay nag-audit ng mga pondo at nagsisiyasat sa mga dokumento, isang mensahe ang dumating mula sa hindi kilalang numero. Wala itong ibang nilalaman kundi isang imahe—isang mapa na may mga itim na tuldok at mga linya na nagsasalaysay ng mga ruta at kaganapan. Ang tuldok ay isang lugar sa Gitnang Europa.

"What is it?" "Don Eduardo is making his move, Sir," ulat ni Dante, ipinapakita ang isang *tablet* na may mapa ng San Ignacio. "Dalawang oras bago tayo nakabalik, namataan ang *private army* niya na pumasok sa *outskirts* ng bayan. Hindi sila sumugod sa mansyon. Umiiwas sila sa *checkpoints* natin. Nakatanggap din kami ng *intercepted transmission* mula sa *frequency* ng sindikato. Eduardo is demanding a parley."

At sa sandaling makita nila kung ano iyon, naramdaman nilang muling bumilis ang tibok ng kanilang mga puso. Dahil hindi ito sulat. Hindi ito dokumento. Hindi ito larawan. Kundi isang lumang mapa. At sa gitna nito ay may pulang bilog na nakapalibot sa isang lokasyon. Sa ibaba ng mapa ay may sulat-kamay na mensahe ni Jian. "Kung buhay pa siya, dito ninyo siya mahahanap." At sa pagkakataong iyon, wala nang ibang naisip si Alex kundi isang tanong: