Masked Killer Novels & Stories

Nakaramdam ng takot at kilabot ang bawat mafia na nasa underground ng malipat ang paningin nila sa mukha nito Meron itong suot na kulay itim na maskara that covering her eyes and almost half of her face kaya mahirap i-recognized ang tunay na mukha ng taong nasa likod ng maskara. Ang labi nito ay kasing pula ng dugo na may nakakakilabot na ngiti—At ang pinaka-nakakatakot sa lahat ay ang pares ng mata nito na sobrang itim. Lahat ng mafia ay natigilan. Iisa lang ngayon na ideya ang pumasok sa kanilang isipan kung sino ang babae pero wala silang lakas ng loob na banggitin ang pangalan nito.

Hindi ko hahayaang ilagay sa panganib ang mag ina ko nang dahil lang sa isang pagkakamali. Sapat na ang ginawang gulo sa amin ni Kent Zhang para mag ingat ako ng husto. Nandito pa rin kami sa store nakaupo sa bakanteng lamesa at pinag aaralan ang paligid, nang biglang sumulpot sa harapan namin ang isang babae. Nakasuot siya ng black mask havang naka-cap, balot na balot ang kaniyang katawan sa suot niyang leather jacket at fitted pants. Nagmistula siyang assassin sa mga action movies.

I do not know why pero may kung anong pwersa ang nagtulak sa ‘kin na maglakad papunta sa direksyon ng abandonadong gusali, I think this is the right time to kill the person who wants to ruin my plans. Nang makarating ako sa harap ng abandonadong gusali huminga ako ng malalim tsaka pumasok ako rito upang paghandaan ang huli naming paghaharap dahil sisiguraduhin ko na mamamatay siya bago lumubog ang araw. Nakita ko ang isang lalakeng nakasuot ng kulay itim na maskarang walang mukha na nakaupo sa lapag habang binubuo ang kulay puting puzzle.

Isang mahalagang tanong. Tumango siya. “Walang makakakilala sa akin. Nakasuot ako ng pang-assassin. Mask, contact lenses, body suit. Walang mukha. Walang marka. Walang iniwang ebidensya.” Bahagya akong napangisi. Hindi naman ako nagalit. Hindi ko rin siya pinagsabihan. Sa totoo lang, ito ang mas gusto ko. Mas gugustuhin ko ang ganitong Ilaria. Matapang. Malakas. May sariling galaw.