Masked Killer Novels & Stories

sigaw niya habang nililibot ang paligid. Nang walang makita sa unang palapag, agad siyang umakyat sa second floor. A man with a mask stepped out of the shadows. Behind him stood two other men, both armed, and Zaurus on their hands crying. "Daddy! Daddy, help me!" Ziancio froze, his blood running cold as his eyes locked on his son. For a moment, panic gripped him. He tried to run toward Zaurus, but the masked man in the center raised a gun, pointing it straight at Ziancio.

Malakas siyang siniko ng babae kaya nabitawan niya ito at muli silang nagpambuno hanggang sa halos masira na nila ang mga muwebles sa silid na 'yon. "I admire your strength, lady, but I won't allow a woman to kill me," mahinang wika ni Maverick nang magapi ang babae at muli itong kinubabawan at marahas na inangkin ang mga labi nito ng mabilis. Akma niyang tanggalin ang maskarang nakatakip pa rin sa mukha nito pagkatapos niyang gawaran ito ng marahas na halik nang sampalin siya ng babae ng ubod lakas na halos nagpabiling ng kanyang mukha.

Mabilis na sumunod ang dalawang maskuladong mga lalaking nakasuot ng black tuxedo, shoes at shades at saka hinawakan sa magkabilaang gilid si Jeric na takot na takot habang nagsisigaw. “Shut up, and go to hell, F*cker!” With that, the man who was wearing a mask grabbed his Golden Gun as fast as lightning, and shot Jeric’s forehead, chest, stomach, his bulge in front of his pants three times mercilessly. “You didn’t know who you messed up with.” My breath hitched with the brutal sight of the death of Jeric who was being thrown lifeless on the floor. His eyes were still open while his forehead had a hole in the middle where the Golden Bullet was being pierced.

Sinusubukan kong makatulog kahit saglit pero hindi pumapayag ang katawan ko. "Hi, beautiful." I opened my eyes again. Parang kasi ako ang kinakausap. Halos marinig ko na kasi ang boses na iyon malapit sa tenga ko. I saw a handsome guy. I know him! He's Callier, a model. Crush na crush siya ng kapatid kong si Rain kaya namukhaan ko kaagad siya. He's just sitting beside me. Sobrang lapita ng mukha niya sa akin.

Karaniwang ugnayan lamang iyon ng isang kliyente at abogada sa naturang senaryo. Nagsisigaw si Mariano Enriquez at apat na magkasunod na putok ng baril ang inilabas nito diretso sa kisame ng Mall. Nagsilaglagan ang iilang mga palamuti na nakasabit roon. Ang mga security guard ay sinisigurado ang kaligtasan ng mga mamimili sa mga sandaling iyon. Biglaang natigilan si Mariano Enriquez, nangungunot ang noo ni Beth ng mabitawan nito ang baril. Natutop niya ang bibig ng makita ang pag-agos ng dugo mula sa tagiliran ni Mariano Enriquez at tuluyang bumagsak sa sahig. Iginala ni Beth ang paningin sa ikalawang palapag ng Mall. Ang bumaril kay Mariano Enriquez ay isang ikspertong sniper. Wala siyang n

napa tingin ako sa labi nya ng dilaan nya ang pang ibabang labi nya. kanda lunok nako. tang ina ng lalaking ito. pwersahan ko itong itinulak. "lumabas kana!!" sigaw ko rito. ngingisi ngisi naman itong lumabas ng cr. ngunit bago pa sya lumabas ay kinindatan nya muna ako.. anong problema ng lalaking iyon? sya ba talaga ang sikat na killer na si night?? pero bakit parang ibang iba ang mga balita tungkol sa kanya sa ipinapakita nya sakin ngayon?

Umabot pa ito hangang tainga. "Sige!" *** "Gusto mo rin ba nito?" turo ni Nelson sa isang keychain na hugis gitara. Simple lamang ang disenyo nito, gawa sa makintab na metal na may pino at maayos na pagkakaukit ng mga detalye. Maliit man, kapansin pansin parin ang walang labis na palamuti ngunit may dating ng pagiging elegante. Ngumiti ng malawak ang dalaga at tumango.

Akala niya siguro ay naroon talaga si Honey since naka-lock nga ang pintuan, mahimbing na natutulog, walang kaalam-alam sa panganib na papalapit. Naka-face mask ang kriminal, nakasuot ng jacket at ang hood ay nakatalukbong sa ulo, gloves na itim, maluwag na jogging pants, at rubber shoes na walang kahit anong distinguishing mark. Para siyang multo sa dilim. Walang mukha, walang identity. Kahit ilang beses naming i-rewind ang video, imposible talagang malaman kung sino siya. Pero kahit ganon, may isang detalye na hindi ko maalis sa isip ko.

Ngunit walang nakitang baril. Walang anumang ebidensiyang magtuturo sa salarin. Tahimik akong nagmasid. "Ibang klase..." bulong ko sa sarili. "Matinik talaga ang killer na ito." Hindi siya baguhan. Sanay siya. Malinis ang execution. Malinis din ang pagtakas. Napabuntong-hininga ako. Kung hindi lang sana ako mahigpit na hawak ni Boss MJ noong mawalan ng ilaw...

Hindi niya namalayan na isang oras na pala ang nakalipas. Nagmamadali siyang tumayo at lumabas. Pagliko niya, aksidente siyang nabangga sa isang lalaking naglalakad. Ang lalaki ay may suot na silver mask. Matangkad ito at nakaka-intimidate ang dating. Kung si Malachi ay suplado at tahimik, ang lalaking ito naman ay parang matalim na kutsilyo—delikado at parang makakasugat kapag lumapit ka.