Killer Sans Novels & Stories

Kaya kailangan kong mahanap ang sniper na sinasabi ng mga kalaban ko habang hindi pa huli ang lahat. "He's too fast!" "He took down the Ninth and fourteenth Elites in mere seconds." "And he seems to be immune from electricity." "This guy is a monster! No wonder he easily took down the Class A Assassin." "Should we retreat now?" Narinig kong sabi ng mga lalaki habang nakatingin sa akin. Ako naman ay ginamit ang buong bilis at lakas upang talunin ang pinakamalapit na window grills ng bintana ng Dormitory upang mapuntahan ko si Kelly.

Kung bakit kasi hindi nya napigilan ang galit, isama pang umiyak sya sa harapan ni Gavin. "Damn"

Gulay na gulat na bulalas ng hitman nang makilala ang lalaking akala niya ay kalaban. "Akala ko hindi mo na ako makikilala. It's been a long time, Frank." Nakangiting sabi ni Kris habang nilapitan ang kaniyang sniper rifle. "Nice toy." Sabi pa nito habang hinihimas ang mataas at malaking baril. "Kris.. How come you're here? Anong ginagawa mo rito?" Naguguluhan pa ring tanong ni Frank. For him, everything doesn't make sense. Kris has disappeared two years ago right after the death of Salvatore "The Mafia King" Rossi. As the best assassin of Salvatore, it was expected that he will retire after his Boss' death.

Kesyo, pinaghahandaan niya raw ang pagbabalik ni Chairman kaya nagpapaganda siya. Napatayo siya sa kanyang working seat nang bumukas ang pinto. Pumasok si Killian na wala ng bakas ng aksidente sa katawan. Maliban na lang sa maliit na cut sa labi nito. “Good morning, Sir,” she greeted formally. Hindi siya nito tinapunan kahit saglit na sulyap man lang. Tuloy-tuloy lang ito sa loob ng opisina. Hindi pa man niya nailalapat muli ang pang-upo nang tumunog ang intercom.

Keilser, ahead of us, snapped without missing a beat, “Isa pang tanong ng ‘are we there yet’ susupalpalin ko na kayo.” I blinked, almost startled. But not by insult. No, it was the way it came out. His tone was sharp. Casual. Rude. Keilser-level rude. After the stunt he pulled at the Church, wanting to die and let the creepers take him, I didn’t think he would bounce back this fast. His asshole side was back. And yeah, I didn’t say this out loud, but I was kinda relieved. It felt…normal again. Or, well, our version of normal.

Kyler… accident… emergency room… What if— No. Hindi ko kayang tapusin ang thought na iyon. “What did they say exactly?” tanong ni Kellan habang nagmamaneho. “Emergency room,” sagot ko. Napamura siya nang mahina. “Damn.” Humigpit ang hawak ko sa bag ko. “Do you think he’s… okay?” Sandali siyang natahimik. Then he said quietly, “He’s hard to kill.” Hindi ko alam kung joke iyon o pampalakas ng loob.

“Sa susunod, dagdagan mo pa.” Nakatayo si Kairos ilang hakbang ang layo, halatang tensyonado kahit matagal na itong sanay na kasama si Daemon. Namumutla ang mukha nito kahit pilit itinatago. “Naiinip na si Don Marshal,” maingat nitong sabi. Agad na tumigas ang ekspresyon ni Daemon. “I’m not killing some random politician,” he replied in an eerily calm tone. “Presidente ang target. One wrong move and the entire assassination collapses before it even begins.”

After the third word, we haven't killed by the other tributes. Although, pinalibutan nila kami sa disyerto, hindi pa rin nila kami nadakip at napatay kasi nagtulong-tulong kami. Keithwarth has swords. I don't know where did he get those. Pero wala kaming napatay, kasi spells kami nung huling araw. Nasugatan lang sila. I think there is no rule na bawal sugatan ng mga spells ang mga killers. It's a form of self defense. We're just seven, they're more than a hundred. What would they expect us to do? Nothing?

Sumunod naman ako at sinara and pinto. "Why are you asking for their names" tanong agad ni Kesha. Isa-isa ko silang tinignan. "Isa sa kanila ang traydor, narinig ko ang isang doctor na may kausap na kahinahinalang lalaki" sabi ko. "Kahit kakaunti ang miyembro ng Skulls I know for a fact na may influence sila, sa tingin ko'y malalaking tao ang mga kasapi dito" sabi ni Sofi, tumango tango ako. "Bakit hindi mo sila sinugod? diba dala mo yung baril mo?" tanong ni Kesha. "Actually, that crosses my mind, it'll be my pleasure to kill them both but I don't have any silencer at madaming tao sa tabi ng office na iyon and besides may pag gagamitan pa tayo sa kanina"

Sumunod naman ako at sinara and pinto. "Why are you asking for their names" tanong agad ni Kesha. Isa-isa ko silang tinignan. "Isa sa kanila ang traydor, narinig ko ang isang doctor na may kausap na kahinahinalang lalaki" sabi ko. "Kahit kakaunti ang miyembro ng Skulls I know for a fact na may influence sila, sa tingin ko'y malalaking tao ang mga kasapi dito" sabi ni Sofi, tumango tango ako. "Bakit hindi mo sila sinugod? diba dala mo yung baril mo?" tanong ni Kesha. "Actually, that crosses my mind, it'll be my pleasure to kill them both but I don't have any silencer at madaming tao sa tabi ng office na iyon and besides may pag gagamitan pa tayo sa kanina"