Mata Ng Pigsa Novels & Stories

"I'm not worth it of your love, Tazu. I'm married. Yes, I love you but that's not enough. Sa mata ng batas at sa mata ng tao kasal ako." He looked at me with desperation. "Divorce him, Tam. Mahal kita at sa mata nating dalawa ay ito ang tama," Love is beyond predicted. When you love someone you fight for them pero hindi sa lahat ng oras pwede kang lumaban sometimes find someone to fight for you. Para ipaglaban ang pagmamahalan niyo.

"Kilala mo ba kung sino ako Carmella?" Tanong nito at binaggit nanaman nito ang pangalan nya."O.. opo... Kayo po ang anak ng may-ari ng Del Castillo Resort" sagot nya. Ngumisi ito at humakbang sa kinatatayuan nya, wala sa loob na napa atras sya at nagpatuloy ito sa paglapit at pag atras naman ang sa kanya hanggang sa madikit sya sa kahoy na dingding. "Kilala mo ko alam ko" sabi nito at hiniharang ang dalawang kamay nito sa tabi ng mga balikat nya, tila sya nasukol nito habang nakatingin sa mga mata nya."Bakit oh?" Tanong nya at sinulyapan ang mga nakaharang nitong kamay sa kanya at lumapit pa ito ng isang hakbang at nasasamyo nya ang mainit na hininga nito na tila humahaplos sa mukha nya. Napalunok sya ng ilang beses dahil kahibla lang ang layo ng mga labi nito sa mga labi nya."Anong ginagawa ng isang Carmella Perez sa loob ng solar ko? Alam mo ba ang pinasok mo? Teretoryo ng kaaway" sabi nito na nagpagulat sa kanya at nanlalaking mga mata napatitig sya rito, kitang-kita nya ang pagbalasik ng mga mata nito habang nakatingin sa kanya, nakikita nya ang galit at pagkasuklam na nakita nya noon rito limang taon na ang nakakalipas.

Isang prinsipe ang pinalaki na pinagkaitan ng maraming karapatan, itinago sa mata ng karamihan at itinakwil ng sariling mga magulang. Sa kaniyang pagtungtong sa ikalabing walong taon sya'y pinalayas sa palasyong kanyang naging kulungan dahil sa isang pangyayaring hindi nya sinasadya.

“Alam ko kung ano ang pinagdadaanan mo,” sabi niya kay Hannah, habang nakatitig sa mga mata nito. “Alam mo?” napamaang na lang si Hannah ng marinig ang sinabi niya. Ang mga mata nito ay unti unting nabasa na parang binubukalan ng tubig. “Oo– alam ko ang lahat ng nangyayari sayo, Hannah.. At marahil.. Natatandaan mo na kung sino ako,” sabi niya sa babae. “Ni-ninong Edward–” halos pabulong lang ang tinig na iyon, subalit puno iyon ng pagsusumamo at parang paghingi ng tulong. “Anong nais mo?” tanong niya kay Hannah, determinado siyang tulungan ito sa abot ng kanyang makakaya. “Nais ko silang magdusa.. At magsisi sa mga ginawa nila sa akin. Nais kong lumubog sila at masaktan, gaya ng mga ginawa nilang kahayupan sa akin ninong. Gusto ko silang gumapang sa putik kung saan sila nagmula. Nais kong bawiin ang lahat ng pag aari ko!” umiiyak nitong sabi sa kanya. Nahabag si Ed sa babae. Pinagmasdan niya ito ng husto. "Pwede kitang tulungan, pero may kondisyunes ako sayo.." sabi niya dito. "Kahit ano ninong, gagawin ko, sabihin mo lang!" determinado ang mga mata ni Hannah habang nakatingin sa kanya. "Pakasalan mo ako.. Nais kong magkaroon ka ng karapatan sa kayamanan ko, upang makalaban ka ng patas sa kanila. Sa papel lang tayo magiging mag asawa hannah.. nais ko lang na makapaghiganti ka.."

Paano kung sa muling pagmulat mo ng mata, ay makikita mo ang boss mong sinasabi nilang mailap sa babae at nyebe kung makitungo ay hinahabol-habol ka na, at kung maka-bakod ay akala mo pag-aari ka!?. Paano kung sa muling pagmulat mo ng mata ay mare-realize mong ang pinaka-iningat-ingatan mong regalo para sa magiging asawa mo ay nakuha na ng nyebe mong boss!?. Siya si Naomi, ang sikat na fashion designer na nag ta-trabaho sa Sandoval Clothing. Linoko siya ng kanyang ex at pinagpalit siya sa best friend niya. Ilang taon durog ang puso ng dalaga at ilang taon rin siyang inantay ng lalaking matagal na siyang nagugustuhan. At kung gaano niya ka-disgusto ang boss niya sa opisina, ay kabaligtaran sa tuwing sila ay nasa kama.

Isang piping manugang na walang silbi… 'yan si Pierre sa mata ng lahat. Ngunit nang malagay sa panganib ang kumpanya ng kaniyang magandang asawa na si Eleanor, ang itinuturing nilang basura ang siyang nagdala ng milagro. Sa isang pitik, nagbago ang ihip ng hangin. Paano haharapin ng pamilya Elizalde ang katotohanang ang lalaking tinapakan nila ay ang nag-iisang tagapagmana na luluhuran ng buong Ciudad de Oro?

Pag-akyat ko sa ikalawang palapag ng aming bahay ay nakarinig ako ng tila may nalaglag sa loob ng silid ng aking ina. Sa pagkakaalam ko ay walang tao doon dahil nagbabantay ng hardware namin si Mommy kaya naman nagpunta ako don para i-check. Ngunit nanlaki ang aking mga mata ng makita ang aking ina na nasa hindi kaaya-ayang posisyon kasama ang aking nobyo at parehong walang damit!

Si Xavier Zander ay kilala bilang ang pinakamayaman, pinakamakapangyarihan, at pinakamalamig na bilyonaryo sa buong bansa. Hawak niya ang halos lahat ng negosyo, lupain, at kumpanya. Takot sa kanya ang lahat at hinahangaan ng marami. Pero sa kabila ng lahat ng kanyang yaman, iisa lang ang kwento na alam ng publiko: Wala siyang tagapagmana. Sa lahat ng interview, balita, at magasin, laging tanong sa kanya kung sino ang magmamana ng kanyang bilyun-bilyong yaman kapag wala na siya. At laging iisa lang ang sagot ni Xavier—na wala siyang pamilya, wala siyang anak, at mag-isa lang siya sa mundong ito. Naniniwala ang lahat na masyado siyang matigas ang puso para magmahal at bumuo ng pamilya. Akala nila, ang kanyang imperyo ay mawawala rin pagkatapos niya. Pero ito ang malaking kasinungalingang itinago niya sa buong mundo. Dahil sa likod ng lahat ng kanyang kapangyarihan at karangyaan, sa isang liblib na mansyon sa pribadong isla na walang ibang nakakaalam, naroon si Liam. Ang kanyang anak. Ang kaisa-isang dugo at laman niya. Noong bata pa si Liam, napuno ng takot si Xavier. Alam niyang dahil sa sobrang yaman niya, marami siyang kaaway, mga taong handang pumatay at kumitil para lang makuha ang kanyang ari-arian. Kaya ginawa niya ang pinakamahirap na desisyon ng kanyang buhay—pinili niyang burahin ang pagkatao ng kanyang sariling anak. Wala siyang birth certificate. Walang pangalan sa anumang dokumento. Walang rekord sa ospital o gobyerno. Wala kahit isang litrato na makikita sa labas. Sa mata ng batas at lipunan, hindi kailanman naging totoo si Liam. Wala siya. Hindi siya umiral. Lumaki si Liam na alam lang na espesyal siya sa mata ng kanyang ama, pero hindi niya naiintindihan kung bakit kailangan niyang manatiling nakatago sa mata ng lahat.

MADILIM. Iyan yung unang salitang naisip niya nang magising siya. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata niya nang sandaling sinabi ng sistema niyang dapat na siyang magising -na handa na siyang gumising -mula sa malalim at matagal na pagkakahimbing. Kung ilang oras siyang natutulog, hindi niya masabi. Kung nanaginip man siya, hindi niya na maalala kung ano. Ilang segundo ring nagpyesta ang mga mata niya sa kadiliman bago siya mag-isip uli ng mga sumunod na salita. "Nasaan ako?" ang itinanong niya sa sarili, na alam naman niyang hindi niya rin masasagot. Hanggang sa may nakapagbanggit sa kanya ng kinaroroonan niya. "Hindi ito langit. Hindi rin ito impyerno," sabi ng isang lalaking walang permanenteng pangalan, na kanyang "taga-bantay." Sunod nitong ipinaliwanag na patay na siya at binigyan siya ng bagong buhay sa bagong mundong ginagalawan niya.

BABALA: Ang kwentong ito ay maaaring hindi pasok sa panlasa ng lahat. Nagkakaloob ang kwentong ito nang hindi maganda sa mata ng karamihan. Marami man ang may ayaw ngunit hindi iyon sapat para limitahan mo ang iyong pang-unawa. Xara Padel, ang babaeng madalas tinutokso dahil sa mala-anime nitong katawan, malaki ang hinaharap at puwetan, mahaba ang itim na itim na buhok, mapupungay na mga mata, makinis na balat, at malaanghel na mukha. Madalas niyang naririnig ang 'Yamate kudasai' na tokso sa kanya ngunit tikom lamang ang kanyang bibig at hindi na pinapatulan ang mga ito. Sa likod ng maamo niyang mukha ay ang kuryusidad niya sa maka-mundong pagnanasa. Nagkamalay siyang nakikinig sa mga pinaggagawa ng Ate niya kasama ang kung sinong lalaki nito sa kwarto ngunit nagbago ang lahat nang matagpuan ang Boss ng Ate niya…