Novel & Cerita Matigas Na Ubo Ng Bata

With that mischievous smile, James suddenly began touching Hana's sensitive parts fondly, "Don't forget to put on our clothes first, baby." ***

Dinig kong saad ni Margaret. "Pero yaya, sabi po ng teacher ko, dapat ay marunong na kaming maghugas ng pinggan kasi po six na kami." "Yeah. Tama si teacher pero,ayaw kasi ni yaya na mahirapan si baby kaya ako na muna ang maghuhugas. At saka mabigat ang mga plato, baka mabitawan mo lang." Patuloy pa rin na pangungumbinsi nito. Kalauna'y pumayag rin si Matthew.

I take off my shoes and go straight to the sink to wash my hands and face. ''Hey baby'' my mother's voice reaches me. I turn around and see her sticking her head from the kitchen. ''How the forest was today?'' She never says a word hunt. She really doesn't like her kids running around the woods hunting, but boy we all know we need to eat. And we don't have enough money to always buy it from the store.

ani Matteo sakaniya. “Oho! Talaga lang ha?” at natawa lang si Euphie sakaniya. “Pwes, maraming salamat..” At ngumiti lang si Matteo sakaniya. Napatigil muli si Euphie nang makita niya ang ngiti ng binata sakaniya. Napakapamilyar talaga nito lalo na kapag nawawala ang mga mata niya at mas lalong lumalabas ang malalalim na biloy sa kaniyang pisngi kapag ngumingiti siya.

Pagdating nila ay agad na tiningnan ng doctor ang kalagayan ng bata. “Doc ano po ang problema ng anak ko?" “Misis, matamlay po ang anak mo parang kailangan po natin macheck ang kanyang dugo baka mababa ang kanyang platelet, o may iba pang dahilan." “Sige po Doc,"alalang-alala si Samantha sa magiging resulta ng kanyang laboratory kaya napakayakap nalang s'ya kay Gabriel. “Mama, may sakit po ba ako?"

seryoso kong sabi na nag-pataas ng kilay n'ya. "Oh Sh*t! Oo nga pala. Pagkain mo nga pala 'to. Sorry! Hindi ko napigilan ang sarap palang mag-luto ni Mama." nakangiti niyang sabi na parang hindi naman nahiya sa nangyari. "Mama ko. Hindi mo Mama."

Agad na naman itong sumimangot na parang bata. Well, may pagka childish nga minsan ang taong 'to base sa pinapakitang attitude nito pero mas mabuti na'to kaysa sa ibang tao diyan. Hindi lang matigas ang ulo, blackmailer, walang puso, and etcetera, etcetera....

Bahagya itong yumuko upang bumati at napilitan siyang ngumiti na nauwi sa pag-ngiwe. "I miss you baby... na-miss mo ba ko?" Kinulong nito ang mga pisngi niya sa sariling palad upang maangkin ang atensyon niya na parang batang naglalambing at ikiniskis pa ang ilong sa pisngi niya.

Tumulo ang luha sa aking mga mata ng makita ang isang batang babaeng hinahabol ng dalawang kawal dahil nagnakaw ito ng pagkain. Hindi ko mapigilang maging emosyonal sa mga nangyayari sa Kahariang kinalakihan ko, at kahariang pinag paguran at pinaghirapang itinatag ng aking mga magulang. Agad akong bumaba sa palanquin at lumapit sa dalawang kawal habng binibitbit ang batang umiiyak. “Pabayaan niyo siya!” Mariin kong sigaw, agad naman silang huminto at tiningnan ako.

May panggigil nitong sabi saka hinimas ang ulo. "Yes Daddy," sagot ko na ikinangiti nito. "Goodboy," ngiti nito tinapik-tapik ng mahina ang pisngi ko. "Are you ready to eat your Daddy's jumbo hotdog? May kasama ng mainit-init na gatas yan Baby." "Yes Daddy, I want to eat your hotdog and drink my milk. Feed me Daddy!" Agad niyang nilabas sa boxer brief niya ang kanyang burat at pinalo-palo sa pisngi ko.