Burat Ng Binatilyo Novels & Stories

Sabi nito saka ako tinira ng isang malalim at dinuldol sa burat niya. Ramdam na ramdam ko ang pagkibot-kibot ng burat niya sa lalamunan ko habang bumubuga ito ng maraming katas. "AAAAHHHHH! SHIT! SHIT! SHIT!" Ungol at mura nito sa sobrang sarap. Nakasubsub parin ako sa harapan niya habang nanghihina siya at ninanamnam ang lasa ng burat at kataa niya. Sobrang sarap nito, walang katulad.

“Mal!” Ngumiti ako nang excited itong tumakbo palapit sa akin. Jimin crouched down to level me as he proudly showed me something from his hand. Malakas akong napasinghap nang makita roon sa palad niya ang napisat na paru-paro. “What the?! Anong ginawa mo?” I looked at him, slightly horrified as I snatched the dead butterfly from his merciless hand. Kawawang insekto!

Napakamot ako sa ulo ko at hinanap ang salarin sa pag bato. Walang'ya! Nag iisip ako rito namamato. "Sino yun?" "Ate sorry po hindi ko sinasadya." Nagbaba ako ng tingin kay Bico. "Bakit ka ba namamato? Makakatama ka." Ngumuso siya. "Sorry po si Seb kasi hindi pa ako pinapansin eh babatuhin ko lang naman sana yung bintana ninyo." Kumurap kurap ako at nilingon ang bintana namin. At naningkit ang mga mata ko ng makita ko ang maliliit na daliring naka hawak sa siwang ng kurtina.

Wilbur was still crying out anxiously. "Cam down." Titus shot Wilbur a look of assurance, while he strode pompously to stand just beneath the stage, smiling faintly at Frank on top. "So, you're Frank Lawrence? I've heard you saying outside that you don't fear me?" His tone was calm, but the dark aura spilling out of his eyes struck Burt so hard he stumbled a few steps backward. Burt paled in shock as he came to a realization. "He completed Birthright! S-So that's the might of Titus Lionheart?!"

"Young adventurer, stepping into this space was your greatest mistake. However, considering that you freed me, I can grant you a swift death." Wilbur frowned at the half-figure emerging from the bat creature's chest and said, "Are you a human or a bat? Are we fighting or not?"

Balak ko muna siyang bilhan ng makakain dahil baka gutom na 'yon at hindi pa kumakain. Hindi naman maarte sa pagkain 'yon, kaya keri na. Nang makabili ako ay agad na akong naglakad patungo sa pupuntahan ko. Ang tanging binili ko lamang sa kaniya ay isang Gatorade at Sisig na nakastyro, wala na kasi akong maisip na bilhin. At isa pa, ito lang din kinaya ng budget ko at alam kong nakakabusog na ito.

Brian whispered, then went back to building Lego with Ricky. *** They all marveled as they stood in front of the grand white building with large pillars and elephant statues on either side, which bore the sign "Animal Museum." None of them had been to the city of Batu in Malang before, except for Nadine's family, who had lived here for a few years when Henry was on a diplomatic assignment before being transferred to Kalimantan.

KINABUKASAN "Kurt, Kurt, Kurt! Gising na!" "What?!" Inis nyang sabi pero in a husky voice pa rin Nag tatatalon kasi ako dito sa mattress nya. Yeah, alam kong weird dahil maliit na nga lang iyon, tapos tinatalunan ko pa "Birthday na ni lolo, so get up!" Masayang sabi ko habang hinahampas ko pa sya

Gusto niya tuloy magsisi kung bakit naisipan niya pa ang ganitong pakulo. "Ang ganda, tol," bulong ng isang binatilyo sa mga kasama nito nang mapadaan sa gawi niya. Nilingon naman siya ng iba at inignora na lamang ang mga humahangang tingin nila.

Mabuti na lamang ay walang nagpapakita sa amin na mga mababangis na hayop kung hindi tatakbo agad ako. Pagkahawi niya sa sanga ng puno'y nakita namin ang isang batis na kulay bughaw. Binunot ko ang ibang mga damo para hindi ito makasagabal, nagtataka man siya’y ginawa lang din nya ang ginawa ko at nagsimula na kaming maupo. “Nais mo bang maligo sa batis?” pag-aaya n'ya. Mui naman akong napaisip at tumango. Kanina pa ako madumi simula ng tumakbo kaya siguro naman, puwede ako maligo.