Melissa Novels & Stories

TW: Death Third Person P.O.V. Nasa bakeshop sila Melissa ngayon at nagkukuwentuhan. “Melissa alam mo ba, okay na daw kay Tanisha na mag file ako nang Annulment sa Daddy niya” nakangising sabi niya dito “Talaga, pero sigurado kaba na okay lang talaga sa kanya?” tanong ni Melissa, sabay uminom ng mainit na kape.

“Let’s go.” Iyon lang ang tanging nasabi ko bago ako lumakad papunta sa kinaroroonan ng yate habang si Melissa naman ay hinayaan ko lang na nakayapos pa rin sa kaliwang braso ko. Evanna obviously didn’t want to welcome her here at hindi ko naman hahayaang magkaroon pa rito ng gulo. “Nice meeting you, Melissa. I am Architect Athena Cari Delgado.”

At muli, wala akong nararamdaman para sa iyo, at hindi ko kailanman naramdaman. Sa ilang sandali, naisip ni Melissa na maaaring may mali sa kanya. Paano siya tatayo roon at nagsisinungaling nang lantaran? Ngunit, nang makita ang application form, kinailangan ni Melissa at ng kanyang mga kaibigan na tanggapin na si Alex ay dumating para sa iba maliban sa kanya. Mabilis na itinago ni Melissa ang kanyang kahihiyan at nagkibit-balikat. “ Hindi mo ako nagustuhan kahit kailan?”

"Hmm, mukang makakasama ka ah?" Melissa said nang makarating ako sa kanya. She's laying down in a sun lounger with her shades on habang ang isang tuhod ay nakataas. She's so sexy with her black two piece. Damn hot! "How did you know?" I asked.

Dahil sa tamis ng ngiti ni Melissa napangiti na din tuloy ako. "Halika, pumasok tayo sa loob ng bahay." yaya sa akin ni Melissa habang hawak-hawak ang binigay ko sa kanya. Nagpatiuna ito at ako naman ay nakabuntot lang sa dalaga. Habang ako naman ay nakitingin sa suot nito. Maiksing short at hapit na black T-shirt. Kitang-kita ko ang makinis nitong binti at ang magandang hubog na katawan. Mukhang kailangan ko uminom nang malamig na tubig. Nag-iinit ang katawan ko dahil sa nakikita ko.

pama-mrangka niya kahit na hindi siya nakatingin sa kanila. “Alam mo ang drama mo, Daviana. Sa hindi naman talaga ako marunong sumakay. Kung mahuhulog ako at mababalian ng buto, ikaw ba ang magdurusa? Hindi di ba? Palibhasa kasi marunong ka kung kaya ganyan ka magsalita. Parang hindi ka naging bago sa bagay na ito ah?!” angil pa ni Melissa na halatang napipikon na sa sinabi ng dalaga, “E ‘di ikaw na lang!”

sabi ni Melissa sa kabilang linya. Lalong naging awkward ang sitwasyon para kay Gerald. Nandoon nga naman si Mr. Weyham nang pumayag siya kay Melissa kaya syempre alam niya ang tungkol dito. At saka, si Melissa ay isang sincere na dalaga, kaya lalo siyang nahirapan na tanggihan siya. Maya-maya pa ay sumuko siya at sinabi kay Melissa na malapit na siyang dumating.

Habang nakatago ako sa sulok, pinagmamasdan ko ang pakikisalamuha ni Melissa sa ibang mga bisita. Ang kanyang alindog at karisma ay tila nakakaakit ng mga tao nang walang kahirap-hirap, habang siya ay maganda sa pag-navigate sa mga pag-uusap at pagpapalitan ng mainit na pagbati. Lumapit sa kanya si Mia, ang pinsan ni Stanford na may malawak na ngiti.

Hindi na sumagot si Larissa, ibinuro lang ang mukha sa dibdib ng yaya. Hindi naglaon, nakatulog si Larissa. Si Melissa naman ay abot-langit ang kaba habang papalayo nang papalayo ang sasakyan sa siyudad. Subalit anong magagawa niya, kailangan niya ng pera para kanyang anak na si Lara. Ilang araw na itong patay subalit hindi niya matubos sa punerarya. Iyon lang ang tangi niyang naiisip na paraan upang mabigyan ng maayos na libing ang anak. Kaya lang… Pumikit si Melissa, pinalis ang kanyang kunsensiya. Naroon na siya. Wala nang bawian.

Doon sila kadalasang nakakakuha ng inspirasyon. “Senior, ang tagal nating hindi nagkita! Miss na miss ka na namin!” Si Melissa ay isang masayahing dalaga at palakaibigan. Napangiti siya habang pinagmamasdan si Roxanne. Mas tahimik naman si Drake pero puno rin ng ngiti ang kanyang mukha. Alam kasi nilang makakatrabaho nila si Roxanne sa proyekto sa San Lorenzo kaya sobrang sabik sila.