Mercenary In Tagalog Novels & Stories

Padabog niyang isinuot ulit ang kanyang helmet. "Meu docinho. . .April?" "Huwag mo akong murahin! Meu-meu ka r'yan! Malay ko ba kung minumura mo na 'ko!" "Hell, no! I am not cursing you. Oh come on! It means sweet candy in our lingo and definitely not a cuss words. My friends in São Paulo used to call their mistresses that way. Hindi naman nakakasuka, 'di ba?"

"shit Naman oh,hayop na to kaya Hindi agad ako nakalapit sa aking target, kaya mabilis Kong inumqng ang hawak Kong baril agad ko itong pinatamaan sa ulo, ngunit mabilis Akong dumapa at nagpagulong -gulong sa lupa upang Hindi ako matamaan ng balqng lumilioad at ito'y galing sa aking mga kalaban.Hindi ko Naman iyon hahayaan ng basta-basta na lang marami pa Akong gagawin sa Buhay. Mabilis ko Namang inumang ang aking baril at gumanti ng putok sa mga ito.Mga daing ang aking mga narinig mula sa aking mga kalaban, mabilis Akong umalis sa aking kinalalagyan dahil sa taong nasa aking ulohan na gusto Akong supain ngunit Hindi ako basta-basta magpapasipa rito.Isang mabilis na ikot paitaas ang aking gin

"Don't worry, I won't harm you. I just want to say something." Umupo muna siya sa gilid ng kama nito. "P-pasensiya na po, Sir Michael. P-puwede po ba na magtagalog kayo? Mahina po kasi akong umintindi ng English," ani Michelle sabay kagat ng labi.

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

Kinikilig ako na hindi naman dapat! Pa fall talaga tong si Adonis

mahinanong saad nito. “F*ck them all! Ikaw, Serrano? Gusto mo pa bang makauwi ng buhay sa Pilipinas? Huling misyon na ito. Gusto mo bang sumuko sa kalaban nang di nag-iisip? Alam mo ba ang punto nila? Sumugod tayo sa kalaban at kusang sumuko na. Kasi nga failed ang misyon na ito. Pero may paraan pa, nandiyan pa kayo. Naniniwala ako sa kakayahan niyo. Basta sama-sama tayo. Alam niyo bang napakasuwerte ko sainyo? Dahil magagaling at matatapang kayo. Marami pa tayong bala. Bago pa man sila makalapit dito ubos na sila sa atin. Magtiwala ka lang at samahan mo nito,” malakas ang loob na sabi niya sabay turo sa puso nito.

Para kay Daniel, wala siyang makitang masama doon. Dito lang yata sa Pilipinas nagkaroon ng masamang connotation ang salitang iyon pero ang totoo, wala siyang makitang hindi maganda kung mahal na mahal ng isang anak na lalaki ang kaniyang ina. Kung malapit siya rito at ito ang itinuturing niyang matalik na kaibigan. Lalo na sa isang katulad niyang tao na malalim at malihim.

Santrius: Happy New year, Ma'am! Ako: Happy New year din. Gelly called my name. Nag-iinuman na naman sila at nagsasaya. Tumanggi na 'ko sa binigay niyang shot baka kasi malasing na naman ako. I glanced on my phone. Hindi na 'ko nakatanggap pa ng reply sa kanya kaya nag-open na lang ako ng F******k account ko.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

"Dolyar? ibig mong sabihin imported? (imported ang tawag nila sa mga foreigners.)" "Oo, kaya dalian mo na bago ka pa maunahan ng ibang pokp*k dito!" Pagkarinig niya sa tinugon nito ay minadali naman niya ang kaniyang paglalakad at apurahang pumara ng taxi.