Mercenary In Tagalog Novels & Stories

C51 END ANTHONY POV “You’re here…” Mahina kong wika habang hindi nakatitig lang siya sa akin. “I’m happy…K-kasi ayos ka lang…” Mahina niyang wika habang yumuko. Kahit hirap akong bumangon ay pinilit ko ang sarili ko para mahawakan ko siya, baka kasi panaginip lang ito. “‘Wag kang gumalaw Senyorito…”

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

Malaking sahod means magkakaroon siya ng maraming pera na puwedeng pagsustento sa mga luho niya rito sa Pilipinas. "I will grab it!" Excited niyang turan. Nagulat si Aling Prancia. "Naku, seryoso ka ba? Hindi basta-basta ang aalagaan mo, sinasabi ko na sa'yo," paalala ng ginang. "No me importa, basta kailangan kong kumita ng pera," tugon niya na desidido na. "Sige at sasabihan ko si Mirka na isama ka bukas sa hacienda ng mga Decker..."

Umikot ang paningin ko sa malaking flat screen TV sa pader na nagpapakita ng mga balita tungkol sa pagkasira ng mga lugar na dati kong pinagkakakitaan, na tila ba pinapakita sa akin na wala na akong ibang mapupuntahan. "From this day forward, your autonomy is completely void, Katana," seryoso at malamig niyang saad habang nakatitig sa mga mata ko. "You are now bound by an irrevocable debt-servitude clause. Any semblance of resistance will be met with severe punitive measures. Obey and I'll reward you. Do I make myself clear?" pagpapatuloy niya. Napakurap-kurap ako. Ano daw? Autonomy? Void? Irre-voca-ble? Pu-ni-tive?

Para siyang halimaw na naka-kadena lang at ngayon ay ibalandara ko sa lahat na ang Mercedez GT-18, ang the best. "GT-18 is ready," sabi ng chief mechanic habang pinupunasan ang windshield. Tumango ako. Wala nang atrasan. This it it! "This game is for you my wife, Veronica. I hope you will watch my game." Tahimik kung bulong. "Galingan mo, Boss," sigaw ng mga staff. Tumango ako sa kanila at sumaludo sa kanilang trabaho na hindi rin madali.

insert sarcasm tone here. Nakakainis kasi, ano akala niya sa akin. May kasex everyday? I'm not like him. na para bang di mabubuhay na walang babae. "That is not what I mean." "Then, what?" tumaas ang tinig ko. Nakakainis kasi. "Okay, I'm sorry. If na often ka sa sinabi ko. I'm sorry okay!" hinging paumanhin nito. Tumayo ako. "Next time, choose your words. Hindi nakakatuwa!" sabi ko sabay tayo at iniwan siya doon.

Hehe Dumiritso na'ko sa mall para makapag shopping na din nang mga pang secretarya na gamit. __________________ At the mall Andito ako ngayon sa my Boutique. Nag susukat ng mga skirt ng my mapansin akong pamilyar na pigura. At kilalang kilala ko yun. walang iba kundi ang nag iisang taong minahal ko at sinaktan ko sa huli. Bakit siya nandito sa Boutique ng mga babae?

at tanggapin mona na may bago kanang daddy ngayon at step brother "step brother? wag na kayong umasa na maging close kami nun. agad naman nitong kinalabog ang pinto ng kwarto at dala dala ang isang maleta na puno ng mga damit at gamit. "paglabas namen ng gate isang limousine ang nakaparada at alam ko namang na ito nayung sundo namen mula sa mayaman na step dad ko. agad niya namang pinagbuksan ng pinto si mommy. at bubuksan ko nasa yung pinto ng bigla nito akong hinarang. "ako napo ma'am. saad nito "ako na, kaya ko naman. saad ko na para bang nakikipag agawan pako sa lalaking to. e driver lang naman

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.

“Ayun! Ayun sila!” Natigilan kami pareho ni Keiron dahil sa may sumigaw at paglingon namin ay andoon sila at ang dami. Nagkatinginan kami at agad na nagsabi ng... “TAKBO!!!”