Lucy Heartfilia Novels & Stories

Lalo lamang nangunot ang noo ni Jhaina sa pagkarinig sa pangalan ng lalaking gustong patayin ng kanyang isip. "Ako po ito si Lucy, ang tutor at translator ni Sir Zoe!" pagpakilala ni Lucy sa kaniyang sarili nang mapansin na tila hindi siya nakilala nito. Naalala niya na may temporary amnesia ang babae noong nasa poder ito ng amo.

Naaalala niya si Lucy, ang kanyang yaya, na palaging nasa kanyang tabi kahit ano pa man. Ang alam ng mga Morgan, si Lucy ay isang ulila at simula ng magtrabaho bilang yaya ni Emerald, inilaan niya ang sarili sa pag-aalaga sa kanya at minahal siya na parang tunay na anak. Ngunit nagkasakit si Lucy, kaya't humingi si Emerald ng tulong sa kanyang ama para sa panggastos sa gamutan nito. Nasa nursing home si Lucy, ngunit madalas siyang binibisita ni Emerald. Wala siyang nagawa nang magdesisyon ang kanyang mga magulang na dalhin ang yaya niya doon.

Dahan-dahang inilagay ang kanyang mga kamay sa aking mga braso, nakikiusap siya sa akin na isaalang-alang ang isang alternatibo. "Ang kanyang pangalan ay Lucy. Bakit hindi siya bigyan ng pagkakataon? Siya ay tila isang mabuting kabataang babae," mungkahi niya, ang kanyang tono ay may kasamang kapitaganan. "Hawak na ni Hanna ang puso ko, Mamma. I have no desire to entertain the affections of another," matigas kong pahayag, hindi natitinag ang desisyon ko.

tila may isang bagay na itinakip sa kaniyang mukha dahilan para mahirapan siyang huminga. Panay ang pagpupumiglas ni Lucy Pearl ngunit masyadong madiin ang unan sa kaniyang mukha. Hindi siya makasigaw. Ang unang inisip kaagad niya ay ang anak niya. Nanalangin siya sa Diyos na kung sino man ang nagtatangka sa buhay niya ngayon ay bigyan niya ito na habag para itigil ang masamang balak.

Tinakpan ni Heart ang mukha niya habnag patuloy sa pag-iyak. "Ate, kayo lang ni lola kakampi ko roon. Wala rin naman na kayo kaya ano pa ang rason para mabuha ako?" Ngumiti si Patricia sa pinsan nito. Tumango-tango naman si Heart habang umiiyak pa rin ito.

Nagulat si Flora Knights, blangko silang tumingin kay Darryl habang hindi makapagsalita. Nanginig si Goliry at walang pumapasok sa kaniyang isipan. Gulat na gulat siya. ‘Siya… siya ang pinuno ng Elixir Sector?’ ‘Hmm!’ Si Lucy ang unang nakapag-isip. Ngumiti at tumango siya. “Totoong isa kang bayani. Narinig kong nagawa mong makapagpino ng beuty pill para sa iyong Palace Master sa main hall ng Pure Yang Division. Napaisip ako kung totoo ba iyon?”

Sina Charlie at Avery ay pumasok sa bulwagan ng eksibisyon at umupo sa kanilang mga pwesto sa unang hilera, binabati ang lahat na nasa kaganapan. "Ngayon, mayroon kaming isang misteryosong panauhin kasama natin at ang misteryosong panauhin na ito ay humiling sa aming robot na si Lucy." Habang nagsasalita ang host, gumawa si Lucy ng magarbong pasinaya. Si Lucy ay sobrang makatotohanan. Ito ay isang babaeng pigura, mga 1.5 metro ang taas na may mahabang kayumanggi na buhok, may suot na asul at puting uniporme.

Felicity Madrid. Halos sabay kaming tumayo ni Lucy na siyang dahilan kung bakit naming nakuha ang tingin ng mag-asawa. Yes, Fox’s father is also here. “Tita,” Lucy called. “Good evening─” Lucifer wasn’t able to complete his words when a slap landed on my cheeks. Malakas akong napasinghap dahil doon. I looked at her and saw how angry she was. “You!” Dinuro ako nito. “Ikaw ang dahilan kung bakit nangyari ito sa anak ko!”

Baka nga hindi na ito humingi pa mamaya sa lunch lalo na pag nalaman nito na luto ito ni Athena. Nang makarating ako sa room ay nandoon an rin ito. May mga kasama na rin kami sa room na mga classmates namin. Agad na akong tumBi dito habang naka tingin lang naman ito sa akin ng nanunuri. Mukhang inaaral nito kung ano na ang nangyari sa akin. Baka maya ay may kulang na sa akin na part ng katawan ko. Apaka OA naman. Para nanggaling lang ako sa anak ni Lucifer ay. Huwag syang ganyan. Magiging asawa ko pa yun at magiging ina ng 12 kong anak.

Five years of being his 'wife' in everything but name. I signed it. L. Sander. "There. Happy now? Nakuha mo na ang gusto mo," I spat, sliding off the desk. Felix grabbed the folder, a small, triumphant smirk on his lips. "It's a start, Lucy. Welcome home." I walked out of the study without looking back. My body was sore, my heart was shattered, and my soul felt like it had been sold to the devil. I ran to my room, checking on Max first. He was sound asleep, a small smile on his face as he hugged his new robot.