Mi Manchi Novels & Stories

wika Naman ni Chino habang nakangiti. Nag kibit balikat lang Naman ako, Hindi ko alam bakit umuwi iyong Pinsan ko na yun alam ko Kasi na sobrang busy Niya sa Canada kaya nabigla ako ng Makita ko siya na andito sa pilipinas at Dito na din siya mag aaral. “Tuwang tuwa ka Chino ah, crush mo ba si Mandy?” nag bibiro namang wika ni Cholo Kay Chino kaya natawa Naman ako dahil biglang dumilim Ang Mukha ni Chino.

Halos namumula ang mukha niya sa kakatawa. Napabuntong-hininga na lang ako. Wala talagang naniniwala sa allergy ko na iyon. Si Nardo lang. Kapag kasi nakakakain ako ng mani, nangangati talaga ang puke ko. Na para bang gustong-gusto ko itong pinalalaro kay Nardo kapag nakakakain ako ng mani. Sa ngayon, mag-iisang buwan na ata akong hindi nakakakain ng mani.

"Bakit kanina ka pa daw wala dito?" "Sinundo ko po si Manang para kunin ang pagkaing inihanda niya. Sabaw lang ang ginawa niya dahil baka mahirapan pa kayong lumunok ng mga pagkaing kailangan pang nguyain," sagot ni Maureen. "Naaksidente si Manang sa daan kanina, at tinawagan ko siya. Sabi niya, puntahan ko siya para kunin ang sopas, kaya ako na ang nagpunta. Malayo layo pa ang distinasyon niya, isa pa, matrapik po kaya ako natagalan."

Pero hindi pa rin pinakawalan ang mga kamay nito nang tangkain nitong bawiin iyon mula sa mahigpit na pagkakahawak niya. “I know you want me, Menchie. And believe me, I want you too. So damned much I ache just standing here. Pero gusto mo rin bang maging isa lang sa mga babaeng nakatabi ko sa kama pero nang matapos na ang relasyon ko sa kanila ay hindi ko na muling nakita?” wika niya dito. *******************************************************************

Seraphim replied with a wide smile as she casted her a glance. "Uh... Hi! Ako nga pala si Leighton," the man named Leighton awkwardly raised his hand at her and plastered an uneasy smile on the face. But, it didn't last longer when he suddenly returned his head to Seraphim who seems to be glad on their encounter.

I shout I'm feel so much anger, why she want to go with manang? Hindi kanya damn? What if tatakas siya? No? No? She can't do that she can't escape me never? I call manang phone but she can't reach. Damn damn damn, napapamura ako sa sobrang inis. Which mall do they go? I ask the maid again? I can't stop to shouting. Hindi po namin alam s-sir. She answer. Damn? Mga wala kayong silbi get lost?

Inilapit nito ang mukha sa kaniya. Dahilan ng mas lalong pagwawala ng puso niya. .... a/n: araw araw po ang update ko po pero alternate po. Ngayon His Dangerous Man Weakness, kinabukasan, Mafia ang nabingwit ko. Pasensya na po:)

CHAPTER 52 THE MAN WHO BREAKS MY HEART "Napapansin namin na kanina ka pa tulala, why? Dahil ba ilang araw na hindi nagpapakita ang boss natin? Siya ba ang rason kung bakit kahit pagsubo ng pagkain ay wala kang gana?" Sumimangot ako dahil sa sinabi ni Lanie. Bakit nasali ang hindi na dapat pag-usapan, mas lalong pumait ang kinakain ko.

Hindi ko alam kung bakit iyon ang lumabas sa bibig ko. "Why do you want to know?" Mahinang sabi niya, sapat lang iyon para marinig ko. "Para hindi ako nagugulat." Mahina siyang natawa. "Gusto mo ba talaga malaman?" "Oo." Hamon ko, nakataas pa ang isang kilay. "I'm a Mafia."

Sabi ni manang. Napalingon ako kay Boss L na naglalakad papunta sa lamesa na ngayon ay naka business attire na, ibang iba sya sa Boss L na kasama ko sa kwarto. Nagka-titigan kami, naka simangot sya na alam mong wala sa mood, kaya bigla akong napabawi ng tingin, napayuko at ipinag patuloy ang pag kain ko. Kinakabahan ako, wag ko na nga lang pansinin kunyari walang nangyari, babalewalain ko na lang, Boss ko sya kaya dapat wala lang yun. Totoong masarap ang sopas ni Manang kaso di ko ata kayang lunukin na masyado ngayon gawa nandyan na ang taong gusto kong iwasan. Huhuhu... Iyak ko sa sarili ko.