Mi Manchi Novels & Stories

"Diba sya yung pinalayas sa bahay nyo kasi napagbintangan na sya yung kumuha ng pera?" "Yeah, But I don't believe them, manang is a good person and I salute her for her braveness, tska thankful ako kasi nakilala ko sya, si manang yung laging nandyan if ever kailangan ko ng masasandalan, pinagsasabihan ng saloobin ko, ganon. hays I suddenly miss manang Riza" "It'll be alright, magkikita naman kayo non somewhere, I'm sure with that"

I'm craving so bad. "Manang Edna!"Sigaw ko sa kaniya. Narinig naman niya ako agad. " Yes po ma'am Vhianne bakit po?" "May mangga ba tayo? I want to eat ng mangga." Naiiyak kong saad sa kaniya "Wala po ma'am ehhh! Pero at aalis kami ni Ronaldo papunta sa palengke para mamili, bibili na lang ako doon ng mangga para sa iyon."

Kitang-kita ang pagtataka sa mukha nito nang mapansing wala na siyang kasama. “Nasaan si Marco?” she asked confusedly. “He left,” he replied. “His wife is calling for him.” She nodded her head. “Na sa kusina pa rin ba si Manang?” “I don’t have any hair blowers here,” pagtatapat niya rito. Kumunot ang noo ni Chandria. “Huh? E ‘di ba sabi mo meron─” “Because you’re walking around wearing nothing but a bathrobe, woman.” Pagpuputol niya rito. “You can do that if it’s only me around.”

Hindi pa pala. Magnus is my ex. The person I was so sure of was my beginning, middle and ending. He was always by my side before na hindi ko maramdaman na mahirap kami. He spoiled me too much kaya hindi ko matanggap ng nawala siya bigla. I was too shuttered when he suddenly became cold at kalaunan ay nakipag break din. All that when I badly need him. Kasi marami kaming problema sa oras na yon. Malaking pera ang nagamit namin para ayusin ang contrata ni Papa sa dati niyang trabaho pero hindi rin naman naresolba.

imik ka nga ,bakit Naman Ako magseselos,mas maganda Naman Pala Ako dun Ng Isang paligo,"wika ko kaya Pinisil nito Ang aking ilong na mas Lalo Kong ikina inis sa lalaki.'ano ba masakit ha,"wika ko ngunit kinintalan lang Ako Ng halik sa aking labi, Nakaisip Naman Ako Ng iuutos Dito para kahit ganun makaganti man lang ako sa lalaki, nqpangisi ako sa aking iniisip na kalokohan ."hey ,anong ngisi Yan babe,?tanong Ng binata ngunit ngumiti lang Ako Dito Ng nakakaloko,"babe ,pwede mo ba akong bilhan Ng malaking manga tulad sa papaya,ganung kalaki sana ,"wika ko Saka nag puppy eyes Dito,"naku Naman babe,. Where can I find such a mango like papaya size? may ganun ba kalaki na manga,"wika Niya sa akin,

“I knew it! I already predicted it coming! Kung may kapustahan lang sana ako, may pera na sana ako ngayon!” Kumunot ang kanyang noo sa sinabi nito. “What do you mean?” Mahina itong natawa sa kabilang linya at humugot ng malalim na hininga. “What I’m trying to say is that you’re very manhid, my dear friend. Hindi mo ba talaga napapansin ang rason kung bakit ka niya tinutulak palayo? Ano hito wa, akiraka ni kimi ni kyoumi ga aru yo ne! I can feel it in my bones, Chichi. Mukhang manhid ka lang talaga.” [translation: That man is clearly interested with you.]

seryosong tanong niya kay Manang. “Wala pa po, sir! Hindi din po tumawag si Mam kung uuwi po ba siya ngayung araw.” Sagot naman kaagad ni Manang sa kanya. Hindi niya mapigilan ang maikuyom ang kanyang kamao. Mabilis siyang tumayo at naglakad paalis. Ni hindi niya man lang tinikman ang mga pagkain na nasa harapan niya. Kahit ang kape na gustong gusto niyang inumin tuwing umaga, hindi niya man lang tinikman.,

It so sucks that I love a man who can't be mine. "P-Paano....paano naman ako N-Noah"

Naramdaman ko namang may biglang umupo sa aking tabi. Napalingon ako ng mabilis sa kanya. Hindi ko s'ya kilala pero alam kung parte s'ya ng Uno at hindi na rin malabong kilala na n'ya kung sino ako. Itinapon ko na sa ibang parte ang paningin ko dahil hindi ko makayang tagalan na pagmasdan s'ya. Kailangan ba talagang lahat ng miyembro ng Uno ay maganda o gwapo?

Ako na naman ang naging masama. Hirap akong lumunok, nanlabo ang mga mata ko sa luhang nagbabadyang tumulo at pinigilan ko iyon ngunit hindi naman ako nagtagumpay. "Sige Ma, kayo na ho ang tama. Kayo na ang magaling. Ganyan naman kayo lagi, hindi ba? Palagi na lang si Kuya, palagi na lang kawawa si Kuya, nako naman kawawa naman pala iyang anak mong nakatatlong anak na pero nasa puder mo pa rin. Ginagatasan ka pa rin." Ininda ko ang sakit nang lumipad na naman ang kanyang palad sa pisngi ko. "Ma, tingnan mo rin ako, anak mo rin ako." Sunud-sunod na nagsituluan na parang sirang gripo ang mga luha ko at sinundan iyon ng hikbi. Tinuro ko ang aking sarili. "Ako itong nagtatrabaho para sa lahat, a