Mi Manchi Novels & Stories

Medyo napangiwi ako dahil sa pait na dumaloy sa aking lalamunan. The man besides me aren't drinking he's just holding his phone and texting to someone. Kahit medyo malabo at umiikot ang paningin kitang-kita ko parin ang kabuoan ng mukha nito na napaka perpekto. “May problema ba miss?” he asked. Halos magsitindigan naman ang balahibo ko sa lalim at pagka husky ng boses nito. His baritone voice echoed in my ears.

"Bakit ka nandirito, Lolo? Bakit mo ako bibigyan ng isang milyon? Nangako na ako sa iyo noon na kahit ano man ang mangyari ay hindi ako hihingi ng tulong. Kaya ko mabuhay mag-isa kasama ng asawa ko," "Alam ko ang paghihirap na pinagdaanan mo sa kamay ng pamilya Ortiz. Kahit pa man na tinalikuran mo ang mga responsibilidad mo bilang isang Lewis na tagapagmana ng mga kayamanan ko ay hindi kita kailan man tatalikuran. You're my grandson, Adrian. Whatever happens, I will help you,"

“Maniac?” “Tama. Ang aktual na pangalan niya ay Manny Ack, pero kilala siya sa pagiging walang awa niya na parang isang maniac. Ito ang rason kung paano niya nakuha ang pangalan na yun. Ito ang tawag sa kanya ng lahat.” “Naiintindihan ko. Pwede mo nang gawin ang dapat mong gawin ngayon. Tawagan mo ako kung may kailangan ka na kahit ano.”

Baka sakali makausap pa ito Dahil kung magmamatigas siya ay baka katapusan na nila. Malakas na nagmura si Marlon. "Inosente? Walang inosente!!! Kulang pa 'yan sa pagsira n'yo sa buhay ko! Kulang pa 'yan sa lahat nang pinagdaanan ko! Kaya huwag mo akong masumbatan dahil kulang ang buhay n'yo para maging patas tayo. At gusto kong makitang unti-unti nawawala sa inyo ang mga bagay na pinapahalagahan n'yo tulad ng ginawa n'yo sa akin!" Malakas at matigas na sabi ni Marlon. Bakas ang galit sa bawat salita nito.

Bakit iba tong nararamdaman ko? "Ate?" Napatingin naman ako bigla kay Mana ng hinawakan niya ang magkabila kong pisngi at hinarap sa kanya. Nagkatinginan naman kami sa mata. "You okay?" Tumango lang ako at pilit ngumiti. Hinawakan ko ng mabuti ang kamay ko kung saan doon sinuot ni Rence ang singsing. 'I miss him' Napansin ko namang titig na titig si Mana sa kamay ko kaya itinago ko nalang ang kamay ko at pilit na ngumiti. Ngumiti din naman siya.

“Hindi naman ako n*******d ah.” Lumingon sa akin panandalian si Manuel. “Ika’y n*******d na! Isuot mo nga muli ang iyong pangtaas.” “Ayoko! Mainit kaya. Kung sana uso na aircon or electric fan dito, isusuot ko ulit itong turtleneck ko at saka, common na lang na magsuot ng ganitong damit sa amin. ‘Yong iba nga kita tiyan at pisngi ng cleavage eh.”

"Asaran lang, walang pisikalan." I rolled my eyes and eat in silence. "You're done already?" Mancini asked. I nodded and wipe the stains in my lips. "Yes." "Are you even full?" I smiled. "Do I have a choice? I have a lot of work, see you later." -E.I-

MANIKA I don't even know what I was doing hooking up with some man whom I just met a few hours ago. His name is Sanjo and he's so handsome and hot and I just can't get enough of him. Hinatak ko pa siya at ako ang umibabaw sa kanya. I have never kissed a man before and this is my very first time. Hindi ko akalain na ganito pala kasarap iyon at para bang mas lalong umiikot ang paningin ko. Mabilis na umepekto sa akin ang beer. Bawal iyon sa akin dahil sa sakit ko ngunit hindi ko kayang tanggihan ang isang bagong kakilala kung kaya't uminom ako.

Mahabang salaysay pa ni Manang kaya tuluyan na akong natawa. Damn! Ang weird nito mag isip ha! At talagang ang bagay pa na NAPAKAIMPOSIBLENG mangyari. Saang parte ba ng pagmumukha nun ang maganda? Dahil hindi ko talaga mahanap. Nakakabadtrip nga ang kapangitan ng mukha nun taz may lakas pa ng loob na magmalaki!? Hindi lang mukha nun ang pangit kundi maging ang pag uugali!

aniya "Pumunta ako sa kusina, hija kasi nauuhaw ako. Teka, kanina ka pa ba dumating?" "Ngayon lang po, Manang, Magpapalit na nga sana ako ng damit kaso wala na roon ang mga gamit ko kaya kita pinuntahan dito," sabi niya. Bigla namang nawalan ng kibo si Manang. Tila na may gusto itong sasabihin ngunit wala namang salitang lumabas sa bibig. "Bakit ho, Manang? May alam po ba kayo kung nasaan nakalagay ang mga gamit ko?"