Novel & Cerita Middle-aged

Ang lalaking nasa middle-age ay nakaranas ng backlash at muntik nang matumba sa lupa. Nagulat siyang napasigaw, "Kawili-wili... Wala akong maisip na kahit ano tungkol sa kanya. Hindi ako makapaniwala na may isang tao sa kasalukuyang panahon na hindi ko maisip." Naginhawaan si Xezal sa kinalabasan. Nag-aalala siya na baka matuklasan ng lalaking nasa middle-age na nagsisinungaling siya at patayin siya.

Kumpleto ang mga gamit sa loob at sa tapat mismo ng pinto ay ang office table kung saan may nakaupong lalaki sa swivel chair na nasa middle 50s ang edad. May kaputian na ang kanyang buhok at may mga wrinkles na rin siya, pero bakas pa rin ang kagwapuhan. Siguro ay magandang lalaki siya noong kabataan niya at halata naman 'yon hanggang ngayon.

"Sige titingnan ko kung ano ang makakaya ko, Kung ito lang ang tanging paraan para mas mapapadali iyang proyekto mo ay tutulungan kita. Gusto ko ring ma- sesettle mo na rin 'yang kasal mo." "We're not getting any younger, pare. Alalahanin mong limitado lang na makapagproduce ng anak ang babae kaya wag mo ng hintayin pa na magme-menopause pa si Mia." Mapilyong sabi nito na sinabayan pa ng malakas na tawa. Napaisip tuloy siya sa edad ni Mia ngayon. Magte- trenta pa naman iyon, ah. "Loko ka talaga!" tanging sambit niya.

Pangiti-ngiti pa si mommy sa akin na para bang nang-aasar. Though I am already twenty-five years old ay hindi pa rin mukhang matanda si mommy dahil maganda pa rin siya till now. Hindi rin kasi siya bugbog sa gawaing bahay dahil we have maids at puro papeles talaga ang madalas hawak niya.

Natapos ang kaguluhan, at ilang babae at miyembro ng pamilya ang isa-isang umalis, iniwan ang middle-age na lalaki sa sala. Pero, mukhang hindi malungkot ang middle-age na lalaki. Sa halip, ngumiti siya habang tumayo sa gitna ng sala at tumingin sa portrait ni Marcius sa gitna at sinabi, “Master Marcius, pumanaw ang aking ama tatlong araw na ang nakalipas, at nilibing ngayong araw. Kahit na may abilidad kang buhayin muli ang patay, balewala na ito ngayon. Kung mahahanap mo talaga ang paraan para mabuhay nang matagal, binigay mo na ang pagkakataon na ito sa aking ama tulad ng pinangako mo dati. Nabuhay nang matagal ang aking ama sa edad na isang daan at labing tatlong taong gulang at kinaiing

Mukhang malas ko ngayon ha. Mga nasa 40's ang edad nila. Base sa pustura mukhang magkakaibigan or mag business partner ang mga ito. Ang siyang nangunguna sa lahat ay hindi maganda ang awra at makikitaan mong subrang suplada nito.

Ilang nasa middle-age na lalaki ang sumugod sa loob habang hinihingal. "Masama ito, Vice Master!" Bam! Galit na galit na hinampas ni Bryce ang desk. "Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?" "Ang pasensya ay isang birtud!" "Kalmahin ang sarili bago magsalita!" “Lumabas ka at kumatok sa pinto ng maayos bago ka pumasok!’ Ang mga nasa middle-age na mga lalaki ay may matingkad na pulang mukha. Saglit silang nag alinlangan at lumabas para kumatok sa pinto bago pumasok ulit.

Natampal pa nito ang noo at si Don Vicente napaiwas ng mukha ngunit ang panga panay ang igting. I understand that a person who is getting old is starting to behave inappropriately to the people that they don't like... It's one of the a sign of aging, and the feeling of unacceptable age, hindi matanggap na sila'y matanda na at mahina na... kaya nahihirapan magpaalaga. Base rin sa nakikita at nararamdaman ko, mukang nagtitigas-tigasan na lang ito at ayaw aminin sa sariling uugod-ugod na.

"Mukha kang kasing edad ng tatay ko." Mahinang tumawa ang middle-aged na lalaki bago tinapik ang mga balikat ni Tiffany. "Tatau mo? Oh hindi! Maniwala ka man o hindi, bata pa ako para maging kapatid mo! Pwede mong maisip na matanda na ako, pero thirty five lang ako."

Isang mahinang boses ng babaeng nasa middle-aged ang dumating. Tiningnang niyang mabuti ito at nakita ang isang nasa middle-aged na babae na nakasuot ng kulay asul na damit na nakatayo sa kanyang harapan. Hindi siya mataba o payat, may maamong kilay at ngiti sa mga mata. Mukha siyang napakabait.