Miracle Doctor Novels & Stories

Hindi na rin ito hambog kung magsalita, kulang na lang isipin niya na nagbabagong buhay na ito. KATOK sa pinto ang nagpaangat ng tingin ni Ezekiel. “Tuloy, bukas ‘yan,” aniya saka muling tinuon ang atensyon sa ginagawa. Bumukas ang pinto at pumasok ang kapwa doktor, isang espesyalista sa Urology. “Good evening, Doctor Sanchez. Tungkol nga pala sa pasiyente kanina, may libreng oras ka ba?”

“Aster, may pasiyente rito na mayroong espesyal na kondisyon. Mahigit kalahting taon na siyang nakikipag-appointment sa iyo. Maaari mo ba siyang puntahan kapag may libreng oras ka?” Buntong hininga na pinatay ni Aster ang kaniyang telepono at malungkot na tumingin sa kawalan. “Ano silbi nang pagiging ghost doctor o nang pinakasikat na doktor?” tanong ni Aster sa sarili. Hahawakan pa lamang niya ang sclapel na gagamitin para sa operasyon ngunit agad nang binawian ang kaniyang lola.

Napatingin siya sa pangalan nito na nasa ibabaw ng table. Tumaas ang isang sulok ng labi nito. “Ano ang maipaglilingkod ko sa’yo?” Umupo ito sa swivel chair. Nadi-distract siya sa puno ng otoridad nitong anyo. Sinalubong niya ang mga mata nito. “Ang Miracle Hospital ay malaking tulong hindi lang sa mga taga-San Marcelino kundi pati sa karatig bayan. Ang galing ng mga duktor at modernong kagamitan dito ---.”

“Did you know why doctors never give a 0% chance to a patient, kahit na sa mata ng siyensya at sa lahat ng resulta ay parang wala na talagang pag-asa? Instead, they give 1%—a single, fragile thread of hope. Because we are not gods. We don't hold the final say in life and miracles. That 1% is a reminder that life can surprise us, that faith still matters. If you truly deserve a child, despite the pain, despite the complications, despite everything you've endured, then that 1%—that sliver of possibility—is enough for a miracle to happen.” the doctor said, smiling gently with sincerity in her eyes, then she turned to the nurse beside her.“I-assist mo si Mrs. Buenavista for the further tests,” s

And when they finished, the doctor talked to Miracle. I don’t hear what they were saying, but I am sure it is about my condition. Pagkatapos nilang mag-usap ay nakangiting bumaling sa akin ang doctor tsaka nagpaalam na aalis na. Tinanguan ko lang ito at bumaling na kay Miracle na kakaupo lang sa gilid ng kama ko.

"I'm Doctor Verzos-" "Full name," he whispered. I bit my lower lip before bringing myself to smile infront of them. "I'm doctor Zarieah Verzosa, working at Buenavista Memorial Hospital. Mr. Villegas' Private Doctor," I shortly introduced. Tumango silang lahat saka ngumiti ng matamis. Hilaw akong ngumiti. I still don't know if they're safe to interact with. Pero tauhan daw naman sila ni Mr. Villegas kaya baka harmless naman ang mga ito.

tanong ni Celestine, para bang interested na interested malaman ang mga susunod na pangyayari. Ngumiti siya, "Gumaling agad si Mr. Macabuhay! Para ngang magic eh!” "Talaga? Ang galing naman! Sino iyong tumulong?” may nagtanong. "Ang sabi, siya daw ang nawawalang miracle doctor na si Maria Lourdes Geronimo, na nawala tatlong taon na ang nakalipas!" sabi ng dalaga habang nagmamalaki.

Ang totoo pa nga ay parang kumportable siya sa bahay na iyon. Hanggang sa sandaling iyon ay hindi siya makapaniwala na napaniwala niya ang mga taong malapit kay Milagros na siya ang totoong Milagros. Ngayon niya napatunayan na nakuha nga talaga ng mga doktor na gumawa sa kaniya ang mukha ng babaeng iyon.

sabi ko sa mga ito. "No hija. You should thank our highest father, he's the one who did this, two miracles. And with the help of Mr. Falcon, siya rin kasi ang mas hindi sumuko sa aming lahat na mga doctor noong tuluyang nawalan ka na nang buhay. He was begging us to revive your heartbeat. But he did it, by himself." I still didn't show any emotion while Doctor Santiago is saying that. "I think, you two are meant for each other. Kaya ka siguro nabuhay para talaga sa kanya." One of the doctors utter.

saad ng isang boses sa bandang likuran ni Jastine. Hindi natuloy ang pagsagot sana ni Jastine kay Jeremy dahil sa tumawag sa kanya. Imbes, agaran siyang napaharap dito lalo pa’t mabilis niyang nakilala ang boses nito. Ito nga boses ng doktor na nagche-check up sa kanya dati sa pagkakatanda niya. Tanging ang pangalan lang talaga nito ang nakalimutan niya na gumulat sa kanya. Agaran na sumilay ang purong ngiti ni Jastine pagkaharap sa doktor. “Hi, doc!”