Miracle Doctor Novels & Stories

Isang matalinong tao si Jake, agad niyang sinunod ang mga utos ni James. “Ikaw ang henyong doktor, na si Doctor Fallon. Sa lawak ng koneksyon mo, malamang may mga kilala kang importanteng tao sa mundo ng medisina. Alam mo ba kung mayroong Doctor King sa Sol? Oo nga pala, ang bansag sa kanya ay ‘Miracle Working Doctor King’. Narinig mo na ba ang tungkol sa taong ‘yun?”

One is Roman ang the other is Greek but their common denominator is that they are both Gods. Nasuntok ko ang ere ng magawi ako sa isang post ng doktor at dinirekta ako noon sa I*******m account nito. Naka public ang account ni Doc Jake. Panay mga events at ilang tips ang naka post doon. Nilagpasan ko ang feeds n'ya at dumiretso ako sa tags. Sikat at respetado ang si Dr. Mondragon sa kabila ng bata pa ito. It's evident on the numbers of his followers and likes. I was about to end my poor attempt at being an NBI when I stumbled upon a photo of the young doctor and no other than Jeru Mcbride.

"Master Nangong, mangyaring ipaalam sa amin ang miracle doctor. Nangangako kami na aalis kami sa Laguna sa lalong madaling panahon pagkatapos na makilala siya.” “Isa itong medikal na himala. Kung handa siyang ibahagi ang kanyang plano sa paggamot, ito ay makikinabang sa maraming tao.” “Ito ang magiging pinakamalaking tagumpay sa kasaysayan ng medisina. Maghintay na lang tayo.”

Huminga siya nang malalim habang pinapakalma ang mabilis na tibok ng puso. “Kuya, grabe ka naman… akala ko kung anong nangyari,” reklamo niya, halos pabulong. “Lagnat lang pala, pero kung makatingin ka parang may malubhang sakit na siya.” Napailing si Roger, halatang wala ring magawa. “Tinawag mo pa ako,” dagdag niya. “Oo, doktor ako, pero pang-isip ang specialty ko, hindi katawan.”

Pangarap niya talagang maging sikat na Detective noon pa man. “DR. MIRACLE ALVAREZ, 32 years old. Second child of Dr. Deonicio Alvarez and Dr. Miranda Alvarez. She graduated as a Surgeon from the University of Oslo. Dr. Miracle Alvarez is currently working as a surgeon at Zeravla Hospital in Oslo.“ Basa niya sa datos na nakalap ni Troy. “according to my informant, aalis bukas si Miracle Alvarez patungo sa Pilipinas.” ani Troy. “Eh, ano naman ngayon?” pilosopong sagot ni James na tatawa tawa.

Tulog si Mama, kaya sa labas ko siya ng silid kinausap. Naka kwentuhan pala siya ni Mama at sinabi saakin ng Mama ko ang napag usapan nila. Ang doctor na kaharap ko ay siya rin palang may-ari nitong Ospital. Siya rin yung doktor na nakarinig sa milagrong ginagawa namin ni Travis sa banyo. Kahit nahihiya akong kausapin siya ay binalewala ko na lang iyon. Umaasa ako na nakalimutan na niya ang bagay na yon.

Pero ngayong gabi… pakiramdam niya ay may kakaiba. Nasa tabi niya ang fiancé niya bilang assistant na si Anton Sta. Clara na isa ring Doctor. “Relax, love. Kaya mo ’to.” Malumanay ang boses nito, tila nagbibigay-kumpiyansa sa kaniya. “This is nothing compared to your critical operations before.” She wanted to believe him. Ngunit nang sulyapan niya ito, hindi sa pasyente nakatutok ang mga mata ni Anton kundi nasa kaniya.

Bumalik sa normal ang kanyang paghinga. Mahimbing na itong natulog. Tahimik ang lahat. Ang mga doktor na dumating ay napatingin sa kanya, gulat. “Iyan ang teknik ni Miracle Doctor Thalie ng Manila! K-Kaso matagal na siyang nanahimik ang alam ko.” sambit ng isa sa mga house nurse nila.

Sa kanilang bawat galaw, ramdam niya ang kanilang dedikasyon, ngunit hindi rin maalis ang takot na bumabalot sa kanilang paligid. Isang gabi, nang halos maubos na ang lakas ni Maria sa pagbabantay, lumapit ang isang doktor sa kanya at umupo sa tabi niya. “Mrs. Custodio,” simula ng doktor, may bahid ng lungkot sa kanyang mga mata, “We are doing everything we can. However, in Mr. Custodio's situation, we need a miracle. His condition is very serious, and we are working hard to provide the best care possible. The next few hours are critical, and we are hopeful for a positive change.”

“Sigurado akong marami na kayong nakonsultang doktor. Malala talaga ang kondisyon niya. Kahit dumating siya sa akin noon, pansamantalang ginhawa lang ang maibibigay ko, hindi lubusang lunas. Pero ngayon… sobra na ang gamot na iniinom niya—kahit anong medisina pa. Kung magrereseta pa ako, baka wala na ring epekto.” Habang nagsasalita, biglang may naalala ang espesyalista, “Maliban na lang kung——” nabitin ito sa pagsasalita dahil sa pagsalita ni Hector. “Maliban kung ano?” Nagliwanag ang mga mata ng espesyalista. “Kung pag-uusapan ang mga medikal na milagro, minsan akong pinalad na makilala ang isang bihasang manggagamot. Hindi man siya gumagamit ng gamot, pero napapagaling niya ang mga pasyen