Miracle Doctor Novels & Stories

Nang sagutin niya ang tawag, napasigaw ito sa tuwa. “Sir, magandang balita! Tinanggap na ng Legend M na operahan si Miss Monica! Pumayag na siya!” Si Legend M ay isang magaling na doktor, isang legend sa larangan ng medisina. Ang mga pinakamayayamang tao sa bansa ay pumipila para magamot niya. Ngunit tatlong taon na ang nakalipas nang bigla siyang mawala na parang bula at walang nakakaalam kung saan siya nagpunta. Basta lang siyang nawala.

Nahihirapang sabi nya. "Who's your doctor?" Tanong nya ulit. "Daddy Laurence." Sagot ni Xavi, napatango tango nalang si Azriel bago ibaling ang tingin nya sakin. "Get well baby, you had two doctors in your life okay? we'll do anything just to take that dengue virus away, daddy will be there." Sabi nya bago patayin ang tawag, agad akong nag booked ng ticket papunta sa Mexico dahil hindi nga nakabili si Azriel.

maluha-luhang pasasalamat ni Celeste sa doktor. "Huwag kang magpasalamat sa akin kundi kay Doctor Raff Alcantara. Siya ang nag-opera sa kapatid mo," pagtatama ng doktor sa maling inaakala ni Celeste. "Masyadong sensitive ang case ng kapatid mo at kailangang expert surgeon ang mag-opera sa kanya. At hindi ko kaya iyon. Tanging si Dr. Alcantara lamang ang makakagawa ng himala na kagaya ng pag-oopera sa kapatid mo."

Pagkatapos ko maitali ang bathrobe sa kanyang bewang ay kinuha ko naman ang tuwalyang nakapulupot sa loob nyon at sinimulan tuyuin ang kanyang buhok. “Fuck! This is the first time that I’ve done this to someone! Nagugulat sa sariling sabi ko habang patuloy na tinutuyo ko ang buhok ng babae. “I am Doctor Kent Marcus Smith, aka Dr. Kent, a well knowned cardiologist all around the Philippines, I am Phil-Am, well my mother is a filipina. I was raised in America but my heart is purely pinoy, Inaral ko maige ang language ng Pilipinas kaya para na din akong pilipinong puro talaga wag lang titingnan ang aking itsura. I am a degree holder din sa America pero mas pinili ko mag stay dito. At buti na la

Mabilis na pinunasan ang mga luha, pilit kinakalma ang sarili. Ngunit nang mapansin nila ang bigat ng presensiya ng Doctor ay sapat na upang punuin ng kaba ang buong silid. Napatingin sina Mira, Dominic, at Doña Celestine. “Doc…” unang basag ni Mira, agad tumayo, punong-puno ng takot ang mga mata. “Kamusta po ang nanay ko?” Sandaling tumahimik ang doktor. At sa simpleng paghinga nito parang may kung anong bumigat sa hangin.

"Panalangin mo na lang na sa araw ng operasyon ay gumaling ang mga kamay ko para ako ang gumawa, pero kung hindi, nandoon naman ako para alalayan ka." Pilit na ngumiti si Doctor Paz mula sa kabilang linya. "Sana nga, Sandy. Nawa'y bumalik na ang pinakamagaling na doctor dito sa ating bansa." Nagpaalam si Doctor Paz kay Sandy. Ang mata ni Sandy ngayon ay puno ng kalungkutan. Pakiramdam niya ay kung sakaling humawak muli siya ng metal na bagay mula sa operating room ay ang kanyang lola ang makikita niya habang nakahiga ito doon. Trauma ang nangyari sa kanya ag hindi mabilis mawala iyon dahil isang buwan pa lang ang nakakalipas. Hindi na rin niya nagawang umuwi pa sa probinsiya dahil naging aba

Imee kay Maddox at nagsalita, “Mabuti naman ako, simula no'ng naoperahan mo ang anak ko ay bumuti na ng tuluyan ang lagay niya. Sobrang sigla na ni Irene, salamat talaga sa'yo, Doctor Angel. Malaki ang naiambag mo sa paggaling ng anak ko, bagay na bagay nga sa'yo ang pangalan mo— mayroon kang healing hands just like an angel…” Nagkakilala si Professor Imee at Maddox sa isang sikat na hospital sa US, doon din siya nagttrabaho bilang isang doktor. Doctor Angel ang tawag sa kan'ya roon, para na ring alyas niya dahil ayaw niyang makilala siya ng buong mundo. Marami na rin ang sumubok na reporter para interview-hin siya ngunit hindi siya pumayag. Nagsilbing misteryoso ang pangalang Dr. Angel sa U

"Go, Doctora. Save lives. I'll handle the empire." ​Mabilis akong tumakbo patungo sa ER. Ang tunog ng sirena ng ambulansya sa labas ay hindi na tunog ng panganib, kundi tunog ng trabahong kailangan kong gawin. Ang amoy ng adrenaline at antiseptic ay muling bumalot sa akin habang isinusuot ko ang aking surgical mask. ​Ito ang buhay na binuo namin mula sa abo, sabi ng , Si Adrian bilang CEO ng isang bagong imperyo, at ako bilang doktor na gagaling sa mga sugat na iniwan ng nakaraan.

Community service na hindi ko alam kung kailan matatapos. Isang malakas na buntong hininga ang aking pinakawalan bago ako nagpakita sa Doktora. Pagkapasok ko pa lang ang malditang mukha ni Miracle agad ang sumalubong sa akin. May hawak itong tasa at nakataas ang isang kilay sa akin. "Bakit ngayon ka lang? Don't you know that you are late already?" She scoffed and smirked at me.

"Salamat." Ngumiti din siya. "My job. Well... Hindi ako naniniwala sa konsepto ng milagro dahil sa nasa field ako ng medicine. Magkaiba ang prinsipyo ng bible and science pero mukhang nakumbinsi na ako na meron ngang miracle at iyon ang nangyari kay Marciella." "So, magmamadre ka na niyan, ayaw mo ng maging doctor?" "Excuse me, Lovimer? Sa ganda kong ito, magmamadre ako? Gusto ko pang magkaanak 'no?" angil nito na ikinatawa lang ng lalaki.