Mitoo Ako Prayer Catholic Mga Nobela at Kwento

- Mrs Trinidad "Lord, thank you for giving us a chance to come here safely. Sana i-bless niyo po ang reunion na ito at magkaroon ng closure lahat. Gawin niyo po na masaya hanggang sa dulo ang reunion na ito, in Jesus name we pray, Amen." pagtapos magdasal ay nagpalakpakan ang lahat. "Yuhoo!!"

biglang tanong ni Theo ng makaupo na kami sa dining table nila Tita. “Nothing babe, I still love you though,” wika ko at nag-sign of the cross ng magsimulang mag-start ng prayer si Tita. Lahat ay nakayuko at taimtim na nagdadasal maging ang anak ko ay nakayuko at nakisabay ng matapos mag-pray ang Lola niya.

Sinundo sila ni Magnus sa sala at doon nga'y sabay-sabay kaming kumain. Nag-offer ng prayer si Quil sa hapag, ito ang naglead ng prayer na siyang ikinangiti naming tatlo. Halatang sanay ito sa pagdarasal dahil sa tulong nina mother superior sa ampunan. "Amen," nag-sign of the cross pa ito. "Amen." Usal naming tatlo.

Sinamaan niya ito ng tingin at binalaan pero ngumisi lang ito at nagsimulang pumikit. "Lord, sana po magkaroon nang jowa ang kaibigan ko. Sana Lord, hindi na siya man hater at sana Lord, bilisan niyo po ang pagbigay sa kaniya ng lalaki dahil trenta na ho siya. Ayukong mamatay siyang virgin and never been touch, Lord. Amen!" Bigla nitong hinihipan ang kandila.

sabi niya sa akin at agad akong tum angi Father faced the window at nagsimula siyang magdasal habang nakatingin sa asawa ko. “Panginoon, maraming salamat sa araw na ito na ibinigay ninyo sa amin. Itinataas namin sa iyo si Willow at ang anak niya sa kanyang sinapupunan na ngayon ay nakaratay at iginugupo ng kanilang karamdaman. Kahabagan po ninyo sila Panginoon at bigyan ng kagalingan mula sa kanilang karamdaman. Panginoon, ikaw ang nagbigay ng buhay at ikaw lamang ang makapangyarihan sa lahat! Turuan mo kaming magtiwala sa iyo at bigyan mo ng linaw ang aming isip at puso para maunawaan ang lahat ng nangyayari sa amin. Maging matatag sana kami sa bawat pagsubok at matanggap nawa namin ang mga

Na ang tanging irereklamo ko lamang ay masakit ang tiyan ko dahil sa kabusugan at hindi dahil sa wala itong laman. "Santa Maria, Ina ng Diyos, napupuno ka ng grasya, ang Panginoon ay sumasaiyo. Bukod kang pinagpala sa lahat ng mga babae, at pinagpala rin naman ang bunga ng iyong tiyan, si Hesus," my father prayed loudly. I yawned while sitting on the floor in a squat position, facing our old altar with my mother and sister praying loudly, and my father leading it.

Nanatiling tahimik si Janissa at Theodore na medyo pre-oocupied sa oras na iyon. "God forgives us for all the things we do bad, so together we pray; I confess to Almighty God and to you my brothers and sisters that I have sinned through my own fault in my thoughts and in my words in what I have done and what I have failed to do, and I ask the Blessed Mary, ever virgin, and all the angels and saints and you, my brothers and sisters, to pray for me to the Lord, our God." Dinig nila mula sa pari, Janissa simply glimpsed Theodore' corner, nakita niyang seryoso ito at may malalim na iniisip. Pinisil niya ang kamay nito kaya lumingon si Theodore, umiling na tila gusto magtanong kung okey lang siya

Silang tatlo na ang naghanda ng lamesa at kakain na kami. “Who will lead the prayer?” Tanong ko sa kanila. “Me mommy!” Sabi ni Aiden kay tumango na ako at nagdasal na kami. “Our dear Heavenly Father, we thank thee for this food. Feed our souls on the bread of life and help us to do our part in kind words and loving deeds. We ask in Jesus' name. Amen.” “Sige na kain na tayo.” Sabi ni Mama at kumain na kami. Syempre sinusubuan ko ang dalawa kapag ako ang kasama nila mas gusto nila na nagpapasubo saakin. Syempre alam ko na paglalambing nila saakin yun.

wika ng kanyang anak. “Okay,” malumanay niyang wika. “Baby, can you lead the prayer?” “Okay, mommy.” Matamis itong ngumiti sa kanya at agad na pinikit ang mga mata. “In the name of The Father, The Son, and of the Holy Spirit, amen. Thank you, God for food, and family, and friends. We remember those who have no food today, and those who have food, but nobody to share it. As you have blessed us, help us be a blessing for others. Amen.”

excited na wika ko bago umupo. Akma na sana akong kukuha nang hampasin niya ang kamay ko. "Aray!" sinamaan ko siya ng tingin ngunit tinaasan niya lamang ako ng kilay. "Learn how to pray before you eat!" umupo na rin siya bago nagsimulang magsalita. "Thank you, God, for the food in front of us. Blessed those homeless people who's starving by now. Please take care of them, amen." nagmulat siya ng mata at tinitigan ako na natulala sa kaniya. "Pwede ka nang kumain."