Romans & histoires Healing Miracle Prayer

“ Vincent whispered but enough to hear it. I look at him and smiled. Sabay-sabay kaming nag sign of the cruz at nagdasal. ”Lord, thanks for the foods and the blessing you gave us. Thank you for another day you give and please forgive our sin and blessed us. In the name of god, Amen“ dasal ko saka kami nag-umpisang mag salo-salo.

Pareho silang nakatalikod sa akin, ang mga tuhod ay nakalapat sa sahig at ang mga kamay ay magkahugpong "Lord, please take care of Mommy. Please keep her safe always." Snow said slowly. "We pray that she's always happy and healthy. We pray that she eats everyday. We pray that she is safe always." I felt something pinched my heart. Did they miss Candice now? "Lord, can we still see Mommy again? We really miss her." Winter said sadly. "We want to see her again, but we're afraid that Daddy will not allow us. I pray that Daddy will forgive Mommy. Can you heal his heart, Lord?" Patuloy na saad ni Winter.

Kagaya niya ay naging emosyonal ito ng matitigan ang walang kamuwang-muwang nilang anak na mahimbing na natutulog. “Hindi na kita nahintay na magising, I named her Miracle. Isang milagro ang pagsilang sa kanya… isang milagro na nabuhay siya, at dahil iyon sa’yo, my princess. Kung hindi ka lumaban at sumuko agad ay hindi siya maisisilang. You are the reasok why our daughter is alive.” Umangat ang payat at tila walang lakas na kamay ni Aiah. Nang dumampi ang kamay nito sa pisngi ni Miracle ay parang may isip itong umung0t at mahinang umiyak.

Her emotions were overwherlming her, leaving her speechless but grateful. That day, she woke up and prayed to God to end her waiting. She thought that today, like all the other days that has passed, would be just another day of hoping and waiting. Never did she know that today, God will grant her pleas and bless her with a gift-- her very own miracles. Masuyo niyang hinaplos ang pisngi ni Zyrone. He leaned on her palm and another wave of warmth rose from her chest. “Y-you are really here. I-I missed you,” she tearfully confessed.

Huminga ako ng malalim dahil nagbabara na ang lalamunan ko sa pag-iyak. "Panginoon kung hindi ikaw ang tutulong sa akin? Sino? Kung hindi ikaw ang magliligtas sa kanya? Sino? I pray that the spirit of life and health will abide on her and heal her so that you can complete your great work of restoration that I seek. If I have failed you, please forgive me as I seek your face and ask for your favor. In Jesus' name, I pray, Am—" Nahinto ang pagdadasal ko. Nanginginig ang mga kamay ko kasabay ng pag-vibrate ng aking phone. Sinagot ko agad ang tawag mula kay Chef.

Libre naman ito kaya okay lang sa aking gawin ito para sa ibang tao. "Lord, may You heal everyone's broken heart and soul. Please do not think that they have forgotten about You. Consider me as an instrument who prays for them. Ako na Po ang magdadasal para sa kanila. Nawa'y umabot Po sa inyo ang mga lihim na hiling at panalangin na binubulong ng mga puso nila. Maraming salamat Po sa pakikinig." I opened my eyes after offering my prayer. Mula sa pagkakaluhod ay naupo na ako. Nagulat ako nang mapansing pamilyar iyong lalaking nakaluhod sa tabi ko na ngayon lang ata dumating.

Taimtim na humihiling,nagsusumamo. “ Oh god,our father in heaven. I may not pray as much,but here I am now infront of you . Begging, begging you please save my love. Iligtas niyo po ang mga-ina ko,huwag niyo silang pabayaan. Sila na nalang ang mayroon ako na tunay na nagpapaligaya sa’kin. Please save my Hella ,my sunshine through the darkness. My only light despite of me being in the dark,my only salvation in this life. Please save our baby,I will do everything I can to be a good son in your grace from now on. Magiging mabuti akong anak mo dito sa lupa,lalayuan ang mga masasamang gawain at iiwan ang lahat para lang mailigtas ang mag-ina ko. Nagmamakaawa po ako SA’YO,dinggin MO sana ang panal

Nakatingin siya sa altar na parang bata. Siincere, kalmado, at puno ng pananalig. Sa ilang sandali ay umupo siyang muli, saka lumingon sa akin. “I asked Him to heal you,” mahina niyang sabi. “And to make sure you’ll never forget how strong you are.” Ngumiti ako, pilit na pinipigil ang luha. “You really prayed for me?” “Yes,” sagot niya habang nakangiti rin. “Because sometimes, people like you forget how brave they’ve been.”

" Nag-aalalang tanong nito sa akin. Oho, ang puso at utak ko. Kumikirot at sumasakit ng dahil sa kanya. Umiling ako at bahagyang ngumiti. "Wala ho Mother, don't you worry because I've recovered and healed now. Hindi na ho bumalik ‘yong sakit ko at hinding-hindi na ‘yon babalik pa dahil sa mga prayers ninyong lahat pati ng mga bata dito sa ampunan."

Si sir Jem ang nagsalita kaya kailangan kong sumunod. "Let's bow our head, close our eyes and feel the presence of god!" Everyone close their eyes and wait for me to say my prayer, I just look at them for a second before I say my prayer to god. "Lord God we thank you for all the blessings na patuloy mong ipinagkaloob sa bawat isa sa amin, humihingi kami ng kapatawaran sa aming mga pagkakasala, nawa'y mabigyan mo kami ng talino, kalakasan ng pangangatawan para magampanan namin ang aming tungkulin, ituro mo kami sa tamang landas at ilayo mo po kami sa kahit anong sakit at kapahamakan ito po ang aming samo at dalangin sa tanging pangalan mo Jesus, Amen!" Pagtatapos ko sa panalangin na kaagad si