Mitoo Ako Prayer Catholic Novels & Stories

Si sir Jem ang nagsalita kaya kailangan kong sumunod. "Let's bow our head, close our eyes and feel the presence of god!" Everyone close their eyes and wait for me to say my prayer, I just look at them for a second before I say my prayer to god. "Lord God we thank you for all the blessings na patuloy mong ipinagkaloob sa bawat isa sa amin, humihingi kami ng kapatawaran sa aming mga pagkakasala, nawa'y mabigyan mo kami ng talino, kalakasan ng pangangatawan para magampanan namin ang aming tungkulin, ituro mo kami sa tamang landas at ilayo mo po kami sa kahit anong sakit at kapahamakan ito po ang aming samo at dalangin sa tanging pangalan mo Jesus, Amen!" Pagtatapos ko sa panalangin na kaagad si

tanong ni Trisha. Tumango ako. "You do it." "Oh, sige. Salbahin mo ako, babe." baling niya kay Craig. "Ikaw na magpasalamat." Napailing si Craig ng wala nang magawa. I hold hands with Evron as we slightly bow our heads to honor the Creator. "Should I say start with 'angel of God'?" "Craig!" giit ni Trisha. Natawa kami sa dalawa pati na rin si Craig sa daing ng sarili niyang girlfriend.

KINABUKASAN, ARAW ng Linggo, maraming dumalo sa misa ng San Joaquin at alam ko ring magiging kakaiba iyon sapagkat matitikman ng lahat ang katas nina Padre Tiago at Padre Isagani. Bilang kanyang sakristan ay tumulong ako sa pagpapakain niyon sa mga tao at nang oras na para gawin iyon ay tiningnan ko ang reaksyon ng bawat isa nang nguyain nila ang malutong at manipis na tinapay. Nakita ko sa kanilang mga mata ang kakaibang satispaksyon at ang ngiti na para bang ngayon lang sila nakatikim niyon.

Tinanggap ko ito at pumunta sa gitna ng makeshift stage. “Okay. Let’s bow down our heads. Sa pangalan ng Ama, at ng Anak, at ng Banal na Espiritu. Lord, salamat sa pagkain na ibinigay niyo sa amin ngayon. Please help us always to remember the needs of others who don't have as much as us. Patawarin mo po kami ng Panginoon sa lahat ng aming mga kasalanan. Kami ay nagdarasal at nagpapasalamat sa pamamagitan ni Jesus cristo na aming Panginoon. Amen.” I opened my eyes. I was overwhelmed with this emotion that I can't put into words. Nakakahawa ang mga ngiti ng mga bata.

I will not give up on her. “If you choose to love despite the fight, misunderstanding, and on days that you feel like there's no spark anymore — doon masusukat ang tibay ng inyong sumpaan,” pagpapatuloy ng pari. “That's how God loves us. Ganoon din ang klase ng pag-ibig na gusto Niyang gawin natin.” Nang matapos ang homily, the priest gestured as to stand, so we did. This is the time for us to say “I do” and exchange our vows.

Kukuha na sana siya ng pagkain nang bigla ko siyang pinigilan. "Let's pray first." Nabigla man siya sa sinabi ko ay sumunod naman ito. "Ama, basbasan mo po ang mga biyayang ipinagkaloob mo sa amin upang aming pagsalu-saluhan. Ibinabalik po namin sa iyong harapan ang lahat ng kapurihan at nawa’y maging karapat-dapat kami sa lahat ng biyayang patuloy ninyong ipinagkakaloob sa aming pamilya at sambahayan. Maraming salamat po, Panginoon sa aming masaganang pamumuhay. Ang iyong kabutihan at kaluwalhatian ay hindi magkukulang kailanpaman. Amen." At nagsign of the cross kami pareho.

Noong nakatayo na kami, sumenyas sa akin si daddy na ako ang mag-lead ng prayer. I took a deep breath and nodded, realizing that this was something I could do. As we gathered in the living room, I closed my eyes and began to speak, my voice trembling. "Lord our God, You are great and almighty. We come to You with humble hearts, pleading for Your mercy. Please keep Poppy safe from all harm and bring her back to us safely. We're lost without her. She's the light of my life, and I can't imagine a world without her. Give her strength, wherever she is. And give us the strength to keep hoping, to keep believing that she'll come back to us.”

Pinanood ni Diana ang paglayo ng sasakyan at nang hindi na yon matanaw ay saka siya pumasok sa simbahan. Bilang sa daliri ang mga tao sa loobng simbahan. Wala ring on-going na misa. Naglakad ang dalaga patungo sa isa sa mga pew, sa likod ng isang matandang babae na may belo pa sa ulo. Diana was comfortably seating on the pew when the woman before her began to pray and sob. "Dio abbi pieta. Ridammi i miei figli. I beg thee. Piacere,"anang matanda bago humagulgol.

Ngumuso si sakang saka nagsalita. "Hindi ako prapared." Dahil sa pagtutulakan ng tatlong itlog ay bumuntong-hininga si Lara. "Okey, ako na." "In the name of the father, and of the son and of the holy spirit, bless us oh lord, for these thy gift, which we are about to receive, from thy bounty through Christ, our lord, amen and amen." Mabilis na sambit ni Lara na agad namang nag-sign of the cross agad. Napatingin naman ang tatlong mga ginang sa mga kapareha. Halatang dismayado.