Mitty Made In Abyss Novels & Stories

sambit nito ngumiti naman siya Kay Mitch at sakin din. " Ofcourse our magic make up will do everything as what you wish!" Sambit ng baklang nasa harapan namin, kinaladkad na nila kami ni mitch patungo sa loob ng Isang kwarto sa dami ng kwarto dito sa mansion di ko na alam kung anong kwarto itong pinasukan namin.

ang naiinis niyang tanong. Hindi siya pinansin ni Fane. Napako na ang atensyon niya sa isang kwintas na nakalagay sa isang glass casing na nasa gitna ng silid. Isang brilyante na kakulay ng dugo ang nasa gitna nito, at lalo itong pinaganda ng makikinang na mga brilyante sa paligid nito. Kamangha-mangha ito. "Ito pala ang Heart of the Abyss. Ang ganda. Hindi na nakapagtataka na napakalaki ng halaga nito!"

Kaya kahit na manalo siya sa laban, mas magiging matagal para sa kaniyang ibalik sa dati ang kaniyang lakas. Nang mapagtanto niya iyon, dito na nagsimulang pagaralan ni Scitalis ang paligid para gamitin ito sa pagpatay ng mga taong pumapasok sa abyss. Hindi nagtagal ay nadiskubre niya na hindi lang pagliwanag ang nagagwa ng mga kulay dark cyan na mga igneous rock sa paligid ng abyss dahil may kakayahan din itong maglabas ng isang espesyal na uri ng hamog. Kahit na gaano pa kalakas ang isang cultivator, agad itong mawawala sa sarili at maghahallucinate sa sandaling malanghap nila ang hamog.

Ang gusto ko lang ay ipaalam sa kanya na magkaka baby na kami pero di aabot sa ganito! "Cry all you want, Mitsky. You're now forever in hell with me." To be continued...

MissToxotis|RATED 18 Enjoy Reading!

"You are mine now, Priestess." And for the first time in her life, she did not feel like a sacrifice. She felt reborn. Darkness enveloped Elyssia. The temple, the priests, the blood-everything was gone. The last thing she remembered was the voice, deep and velvety, whispering her name as the world crumbled beneath her feet. When she opened her eyes, she was no longer on the altar. She was in the Abyss.

At sa kanilang pagbabalik sa Earth, isang mundong nagdududa ang naghihintay sa kanila. At sa puso ng Underworld, naramdaman ni Malakarion ang pagbagsak ng kanyang mga depensa. Isang nakakatakot na ngiti ang sumilay sa kanyang mukha. "Sa wakas," dagundong niya. "Ang laro ay malapit nang maging mas masaya." Mula sa lupa sa kanyang paanan, isang bulkan ang sumabog, hindi naglalabas ng lava, kundi ng isang hukbo ng mga "Abyssal Titans," mga dambuhalang gawa sa apoy at bato. Ang tunay na digmaan ay magsisimula pa lamang.