روايات وقصص ضمن Montero Brothers

Habang nagbabasa ako sa ilalim ng sampalok sa bakuran nu’ng hapon, naalala ko kung paano ako unang nasilayan ang malambing na tula-prosa ng isang aklat na tinawag na ‘Platero y yo’. Ito ay isinulat ni Juan Ramón Jiménez, isang makatang Kastila na ipinanganak noong 1881 at kinilala ng buong mundo, kabilang ang pagkapanalo niya ng Nobel Prize sa Panitikan noong 1956. Sa unang bahagi ng buhay ko, parang basta hayop lang si Platero — isang maliit na asno — pero habang tumatagal, ibang lalim ang lumalabas sa mga pahina: pagmamahal, kalungkutan, at mga munting pagmumuni-muni sa araw-araw.

Masarap isipin kung paano nagawang gawing tula ang mga simpleng tanawin ni Jiménez; hindi mabigat, ngunit mala-musika ang daloy. Ako mismo, tuwing binabalikan ko ang ilang sipi, nagiging bata ulit ang damdamin ko: tahimik, mapagmasid, at nakakaramdam ng pananabik sa mga simpleng detalye ng buhay. Kung naghahanap ka ng mahinahon at nakakaalalang basahin na may pusong kumakanta, tandaan mo ang pangalan ni Juan Ramón Jiménez at ang kanyang malambing na obra ‘Platero y yo’. Natapos ko ang hapon na iyon na may ngiti, dala ang amoy ng lumang papel at bango ng alaala.