Mother's Knows Best Novels & Stories

“You're right. But you know my mom, right? She won't rest until she gets what she wants.” Napatingin ito sa baba, parang may iba pang sasabihin ngunit nagdalawang-isip. “Ano na naman? Ah, alam ko na. Maniningil ka kaya ka nandito, 'di ba? Kung ako sa'yo, umuwi ka na. Wala kang makukuha sa akin.” “No, I have an idea. Whether you like it or not, it's the best thing I could do.”

Puno ito ng pagrespeto at pagmamahal. "Amazing. Hindi ko inakala na kaya ka niyang alagaan at palakihin nang tama," sabi niya. "Tell your mom that she's amazing," sabi pa niya. Ngumiti ang bata. "Oo po! Si mommy? Kahit ganoon lamang iyon ay sobrang madisiplina siyang tao. Minsan nga ay napapabilib niya ako. Hindi lang amazing ang mommy ko, siya ang the best mom in the universe!"

"Alam ko at nakita ko rin kung pa'no mo sinagot ang Mama mo dahil nagtalo kayo nang makita niyang naakbay saiyo ang isang Criminology student. The Trujillo guy- the guy you married." She looked away. "And you walked out on her. Hindi siya boto sa manliligaw mo pero sumige ka pa rin. In your case, you should believe in the fucking saying that mother is always right. Customer's always right pala iyon. Mother knows best, I mean. Kaso ang tigas kasi ng ulo mo." Sermon nito at tinapunan siya ng matalim na sulyap. Enough with blaming. Kahit siya ay halos isumpa na ang sarili dahil sa mga maling desisyon na kanyang nagawa noon. At kasama na roon si Gino.

Agad ko siyang niyakap at napaiyak ako. "I miss you Mom."Sambit ko. "I miss you too. My best daughter in-law in the world!" Sagot nito. Talagang naalala pa ni Mom ang best daughter in law eh. "Ehem! Best kumare in the world. Long time no see." Singit ni Mommy. "Mare! Kumusta ka na. Naku, napakaganda mo parin. Excited kana ba magkaapo?" Kinikilig na tanong ni Mom.

Kung tutuusin para ko na ring bestfriend si Mom, dahil halos lahat alam niya nung nasa kabataan stage pa lang ako. “I-i missed you so much Mom, i missed you tight hugs whenever I feel lonely, whenever something is bothering me. You were always there to listen and give advices that makes me realize what I should do. I am so sorry for disobeying you a lot of times Mom especially with Theo,” bulong ko kay Mom habang tumutulo ang luha sa aking mga mata.

Tinuruan din ako ni Mommy El paano paliguan ang mga bata. Hindi ko nga inakala na mahirap pala ang maging taong bahay. Now, I understand my mother sacrifices and Mommy El sacrifices for raising me and Elvis. Mother’s are the best, and a superwoman. At sobrang proud ako sa asawa ko sa pag-aalaga sa kanila. Walang tulog magdamag na gising kaya ramdam na ramdam ko ang frustration niya. Dalawang buwan pa lang naman ang lumipas pero kitang-kita ko na hirap at pagod sa pag-aalaga pa lang ng mga bata.

she continued, her words a gentle caress, "and remember that I will always be with you, watching over you from above." "Embrace each moment, chase your dreams," she urged, her voice filled with warmth and encouragement, "and know that my love for you will never fade. "You are my greatest treasure," she concluded, her words a bittersweet melody, "and I am forever grateful for the gift of being your mother." With a final, loving gaze, the mother closed her eyes, her spirit at peace, leaving behind a legacy of love and a heart full of blessings for her cherished child.

sagot sa akin ni Mama. Bigla akong nakaramdam ng awa kay Mama. Oo nga pala, tatlong taon niya akong inalagaan na mag-isa. Wala siyang katuwang sa lahat nang problema. Pinagsabay ni Mama ang pagbabantay sa akin sa hospital, ang pag-palibing kay Papa at ang pagma-manage ng Emperio Melicio. My mother is a warrior. She’s a queen of an empire that you cannot take down. She’s a true hero for me.

Dahil sa kaibuturan, alam niyang may punto at totoo ang lahat ng mga sinabi nito. "Hindi naman ako tututol kung alam kong mapapabuti ka, I'm your mother, and all I want is the best for you." "Alam ko naman iyon, Mama. And thank you for that. But, I trust him. Panghahawakan ko ang mga salita niya, at ang pagmamahal ko sa kanya. As of now, sapat na sa akin na magkasama kami. Ano man ang mangyari sa hinaharap, sabay namin iyon haharapin. So please, give us your blessing. Hindi ko talaga kaya na wala siya sa buhay ko, Mama.."

she said, pointing to my chest where my heart resides. I sweetly nodded at my mother. She knows me very well, and I'm glad that I have them around me. I understand that Papa doesn't reveal his genuine emotions when he's with us. He appears tough, challenging, and ice-cold, yet within, he possesses a loving nature. As for my mother? She's truly the best . c.m. louden