Motivational Quotes For Myself の小説・ストーリー

I will throw all the pain away. It's not impossible. Alam kong mahihirapan ako pero alam ko ring kaya ko. I won't make myself believe. I will make it happen. I will make everything that I want happen. Bumalik ako sa trabaho. Ginawa ko ang mga gusto ko. I worked so hard not just to distract myself from pain and whatsoever but to work for my self development. Ang dami kong pwedeng baguhin at aralin. And I am so proud that everyday I got to upgrade my personalities and myself.

😭😭😭 But because you set this thing for me. I am willingly to do it. I mean to push myself because you're doing this in order for me to deal it much easier and be natural at all with me. And I realized while I'm doing it, nagiging malakas ako. I have become motivated to succeed and that is just what I plan to continue doing. Thank you.

Kung hindi ko magagawang palayain ang sarili ko mula sa posas, ay malulunod ako. Ang tanging naisip ko, ay ang mga bobby pin sa aking buhok. Kahit nilalamig na ako sa ibabaw ng kama ay nag-isip pa rin ako ng mabuti. "Self focuss..you can do it!" ang sabi ko sa sarili. Alam kong may isang paraan lamang para makalabas sa kulungan na ito. Huminga ako ng malalim, at binali ko ang hinlalaki ng kaliwang kamay ko.

E yong mga videos? "Kung sinayang ka niya, sigurado naman akong may lalaking magpapahalaga sa'yo." Umepekto ang motivational words niya dahil bigla akong nabuhayan ng loob. "Malay mo, ako pala yon," rinig kong sabi niya kaya bigla ko siyang nahampas nang malakas sa braso at lumayo na sa kanya. "Wag kang assuming," iritable kong ganti. "Never kitang magugustuhan."

Inangat niya ang kanyang mukha, basang-basa ng luha ang kanyang mga pisngi habang itinuturo ang nakasulat na quote sa maliit na bracelet ni Maeva. “Hope – You are the light that guides us through darkness and inspires us to keep moving forward.” “Ito... ang mga salitang ito ang pumatak sa isip ko araw-araw para magbago at hanapin kayo,” patuloy niya, hinahabol ang kaniyang hininga. “Liam...” bulong ko, hinahaplos ang kaniyang basang buhok at likod upang pakalmahin siya, ngunit maging ang sarili kong dibdib ay sumasabog na sa emosyon.

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

Those pieces of advice are helpful to me because that is the reason why I'm still surviving in my life. "Alam mo, proud ako sa'yo kasi 19 ka pa lang pero ang mature mo na mag-isip, like kapag I feel unmotivated you were always there to give me advices. Ikaw ang rason bakit ako lumalaban sa buhay na ito, kahit alam ko sa sarili ko na hindi ko na kaya," I said. Natawa naman siya sa sinabi ko. "Alam mo, bata pa lang kasi ako hindi ko na naranasan ang pagmamahal ng isang magulang, kaya naman kailangan kong lumaban dahil sarili ko lang naman ang kakampi ko sa laban na ito, I need to learn a lot about life," he said. "Kaya nga proud ako sa'yo dahil nakuha mong magbigay ng advices sa ibang tao kahi

CHAPTER 26 Daniel’s Point of View "Hayun! Dapat ganyan. Dapat matibay ang kalooban mo kasi wala kang ibang aasahang magpatakbo ng sarili mong buhay kundi ang sarili mo lang. Maaring iwan ka ng kahit sino sa mundo ngunit hinding-hindi niyan gagawin ng sarili mo.” “Napakapositibo po ng pananaw ninyo sa buhay. Nakaka-motivate. Nakaka-inspire.” Buong hanga kong sinabi sa kanya.

"When I proudly raised my hand during recitation in class, only to come up with a wrong answer. They mocked me after that. I'm too boastful to be wrong." Napaismid ako nang mahina. "Nakakahiya nga." "My turn." He slightly moved. "Motivation mo in life?" "Perhaps to experience true happiness, one must accept the broken self." I can remember that line clearly. And the activity went on. ***

"I always believe that striving to be the best is not about a life of constantly beating or competing with other people so that you can be at the top. It's not about stepping down others so you can be above, rather, it is conquering a greater enemy other than the people around you. And that person is you...yes you! The person in front of you when you're looking at the mirror, nothing but you and yourself. " "Everyone fails but not all who fail is a failure, for failures are only for those who did not have the courage to stand up after they fall." I paused and look at them again, remembering the younger version of myself. Remembering those times that I stopped believing in myself, those times