My Happy Pills Quotes 소설 & 이야기

Unti-unti nawawalan na ako ng gana. Nawawalan ako ng gana na kausapin siya. Na makaharap siya. Napapagod na akong ipaliwanag sa kaniya na ito ang gusto ko, na masaya ako rito, bakit hindi siya maging masaya sa akin? Naalala ko tuloy bigla ang nabasa kong nobela. Akmang-akma ang isang linya doon na gusting-gusto ko, "In order to be happy you have to close the doors that you are clinging to."

Napakunot ang noo niya ng makita na naman ang berdeng sticky note at gaya kanina ay may nakasulat na naman doon. ['Always remember to smile. You may not know it, but someone might be dying to see that smile everyday. SMILE.'] His heart is now beating so fast and he don't even know why. Pero isa lang ang taong pumasok sa kanyang isipan. 'What's with the green sticky notes and the weird quotes ba?' Kanina ay inisip niya nalang na baka nagkamali lang ng taong pinagbigyan ng waitress pero ngayon ay naniniwala na siya na para sa kanya nga talaga iyon.

“Hindi ko kayo hahayaang maging masaya and knowing that you won’t never be happy brings me so much joy and contentment. At least pare-parehas na tayong hindi masaya sa buhay natin, ‘di ba? If I fall…. Isasama ko kayong dalawa. Let’s welcome the deepest pit of hell together.” Mariin akong lumunok upang pigilan ang sarili ko na umiyak. Fuck it. Mabuti na lamang at malayo ako sa kanila dahil kung kasama ko sila sa iisang lugar, magwawala talaga ako hanggang sa magmakaawa sila sa aking tumigil. “Damn, Brielle. Ang sabi ko, sabihin mo lang sa kaniyang buntis ka. Hindi ang takutin mo.”

For this and for always understanding me. Ngumisi siya. "I told you. Ang motto ko sa buhay ay happy wife, happy life." Tinitigan ko siya ng mabuti hanggang sa unti-unting napawi ang ngiti niya at bigla siyang sumandal sa mesa, hinila ako palapit sa leeg ko at inangkin ang labi ko sa isang mapusok na halik.

“Do you know the term happy pill? You’re not a clown because you’re my happy pill.” Inilagay niya ang dulo ng dila sa loob ng pisngi. “Baka tawa pill. Hindi lang ’yan happy, tawa na yan. Pinaglololoko mo ako.” Napapikit na lang si Zein nang mabilis nitong dinampian ng maririing halik ang iba’t-ibang parte ng kaniyang mukha. Paano ba nito nakuhang maging malambing sa kabila ng pustura nitong lalaking-lalaki? Kahit nakita niya na, ang hirap pa rin paniwalaan.

Better later than never. "You are mine." Umangat ang gilid ng aking labi. Nakita ko ang pagsimangot niya at bahagyang hinimas ang bilugang tiyan. Anim na buwan ang lumipas. We're married. Pinipilit ko siyang intindihin sa kanyang paglilihi. Ganito pala kahirap ang pagbubuntis. Pabago-bago ang mood. A line from a quote flew into my head, something about how all human emotion becomes a commodity about the error mankind makes when you imagines that happiness depends on the realization of material desire.

Tears of joy. "Happy second anniversarry, again. Hope you like it"

"Alangan namang umiyak ako 'di ba? You should be happy that I'm happy—" "I always hate to admit it but... I'm irritated."

Para bang may init na gumapang na nagpabuhay sa kakaibang pakiramdam na iyon. Ngumiti si Zymon at mas lumapit pa ang mukha sa kaniya. "Today, we will be the happiest person in the whole universe." Mas lumawak pa ang ngiti nito. "Sobrang saya ko sa mga oras na ito, Monica at hindi ko hahayaang masira iyon. Susulitin ko ang bawat oras, minuto at segundo na kasama kita."

"Thankyou for being here with me." "You always have me. Everything will be fine, believe me. Pain makes you even tougher," saad ko haplos ang buhok niya. Naiiyak na rin ako. "Hindi ko alam ang gagawin kung wala ka," usal niya. "Listen, when time comes the pain inside you will comes to an end and you'll be happy because without pain, happiness won't exist." "But there is too much pain inside me now." "I feel that pain too."