Mysterious Island Book Novels & Stories

Kaya niyang talunin si Fabian nang walang labis na pagsisikap! Habang naglilinang si james, may nangyayari sa isang isla na libu-libong milya ang layo mula sa kanya. Ito ay walang iba kundi ang Nameless Island, na nakakuha ng pangalan dahil isa lamang itong coral reef na nagpakita pagkatapos bumaba ang antas ng dagat. Dahil mga bato lamang at walang hayop o halaman ang nakatira sa isla, wala ring presensya ng tao.

Mula sa pag dating ng bagong mukha sa isla hanggang sa pagpapakilala ng mga bagong tao sa kwento, nakadagdag ang lahat para mas lalong magulo ang isip ko. Lalong lalo na dahil sa pangalang Eleanor. Sino siya? Sino ba siya sa buhay ni Landon? Habang nag-uusap ang apat sa sala, napag desisyunan ko na ayusin na ang mga gamit namin para maaga kaming maka alis sa isla dahil nagbabanta nanaman ang ulan. Kahit gulo ang utak ko, hindi ko muna magawang komprontahin si Landon.

Nagsimula kaming maglakad sa isla. May nakikita pa rin akong mga tauhan niya na may dala-dalang armas ngunit mas kaunti na iyon kumpara noong unang araw ko rito. Kahit sa loob ng mansion ay iilan na lang din ang bantay. Mas marami na ang katulong. “Kailan mo binili itong isla mo?” I asked. I still remember that he name this island after me. Anna’s Paradise. Remembering that, I still find it creepy.

The Island of Truth Lumipas ang ilang mahabang oras sa gitna ng kawalan ng karagatan. Sa ilalim ng dahan-dahang sumisilip na bukang-liwayway, unti-unting nagkamalay si Sirius habang nakahiga sa magaspang at basang buhangin ng isang liblib na dalampasigan. Ang huling malinaw na naalaala niya ay ang nakamamatay na lamig ng dagat at ang mahigpit at walang pakawalang kapit ng kamay ni Haven bago siya tuluyang nawalan ng diwa.

Ang liwanag ay tumama sa mata ko at sa harap ko, isang paraisong hindi ko inasahan. A private island. Pure white sand. Crystal-clear waters. And a massive, modern villa standing tall in the center. Heaven Island. “Welcome home,” he whispered. “This isn’t my home.” “Then I’ll make it one.” “You can hate me. You can curse me. But you will never leave me.” And in his arms, under the scorching sun and roaring waves, I realized... This isn’t a rescue. This is captivity wrapped in roses. And I… am starting to like it.

Pero iyon ay imposible pa rin dahil may pader sa ilalim ng dagat na nakapalibot sa isla at wala silang mapagtataguan kapag mahagip sila ng ilaw mula sa lighthouse na pumaikot-ikot sa buong isla. “We are going to save them, G.” Si Hervey Larsen ang sumagot kay Georgina. Tumayo ito mula sa upuan na kinauupuan katabi ng asawa at lumapit sa pabilog na mesa kung saan nakalatag ang mapa ng isla na pinagtataguan ni Mr. Tai. Kraven obtained this map and beside it was the blueprint of the whole island and the mansion within it. “How are we going in kung pati sa ilalim ng tubig ay bantay-sarado?” Dylan asked while fiddling with his phone, busy chatting with his wife.

Simple lang ang itsura ng wand at mukhang madaling masira dahil siguro ay baguhan palang sa pag-aaral ang prinsipe. Nilapag ko na ito sa lamesa at nabaling naman ang tingin ko sa mga librong nirenta namin. Nasa pinakaunahan naman ang isang manipis na libro na mga kontinh impormasyon tungkol sa mga taong misteryosong pagkawala. Kinuha ko ang libro at binuklat ito.

Ayon sa Blademaster ng Mount Grinch, mararating nila ang teritoryo ng Seafolks pagkatapos maglakbay ng tatlong araw. Mabilis na lumipad ang tatlo. Lumipas ang tatlong araw at tuluyan na silang nakarating sa isla. Napakalaki ng isla. Sa isang sulyap, walang katapusan. Isang misteryosong ginintuang halo na may mahiwagang mga script ang nakapalibot sa paligid ng isla. "May isang malakas na pwersa na bumabalot sa lugar."

Kaway ni tiya sa amin dalawa. The sail going to the other island was smooth. Maganda ang panahon, at maaliwalas ang dagat. Walang bagyo o kung ano man na sa hangin. Mukhang magiging maganda ang takbo ng lahat pero kinakabahan ako. Kanina pa ako hindi mapakali. Iniisip ko kung anong klaseng tao ang mama ni Morris at ang kapatid niya. We docked just before lunch, but the journey took longer this time because we passed two other islands. This place is no longer just an island. It connects to the mainland, leading to the nearest city.

Medyo naging tunog displeased ang boses ni Sheeva nang matanaw mula sa bintana ng aircraft ang view ng isang maliit na isla sa ibaba while the aircraft was about to land. Isang islet iyon o tila isang scattered island na palagay niya’y nasa tatlong hektarya ang laki. Sa pusod ng islet ay tanaw niya ang malawak na hard surface landing zone kung saan may nagpapahinga pang pitong chartered helicopter. The islet was surrounded by dancing palms and scattered rock formations. It was pleasing in the eyes pero nasaan na ang malaparaisong isla de los hombres na bukam-bibig ng bayan? She was overcome with a slight curiosity. “Anong ito na ‘yun?” Hydrus mimicked with a slight frown. His lips pressed i