Mysterious Island Book นิยาย & เรื่องราว

Hindi siya naabala sa mga alikabok dito, pagkatapos nito ay hinipan niya ang libro ng isang beses bago niya ito binuksan. Makikitang naninilaw na ang mga papel ng buong libro, at may mga punit na ito. Makikita sa mga libro ang records tungkol sa Northbay Sea. Gayunpaman, habang binabalikan ito ni Gerald, unti-unting nawala ang ngiti sa kanyang mukha. Matapos itong ikumpara sa mapa ng dagat, napagtanto ni Gerald na ang isla na pinuntahan nila ni Aiden, at Master Ghost ay tinatawag na Gong Island.

Muling pinabuksan ni Lander ang kaso ni Lake para mapaimbestigahan ang tunay na nangyari noon. Nag-home schooling na lang kami ni Marthy habang hinihintay ko ang anumang balita mula sa magkapatid na Monteverde. Lagpas isang linggo na'ko rito sa isla at araw-araw na lang akong kinakabahan. Mahigpit din ang bilin ko sa mga tauhan namin sa isla na maging alerto sa sinumang trespasser. Isang ring pa lang, halos napatakbo na'ko para sagutin ang tawag, si Lander ang nasa kabilang isla. "Lander! Ano'ng--"

”No way I am going back there! The island is secluded and can only be found in the middle of the sea,the only transportation going there are by air. All of them experience the hell of being in that island,with only enough water and food to survive for a month that they trained there.But after a month,no one came and get them back,so they had to make and look for food themselves,they survived ofcourse . And after a month again,they’re finally out of that hell hole. NO gadgets,not even books to read.They only trained their body,and of course the chatter Miko and Caleb make . Kung wala ang dalawa ,wala silang ibang mapapaglibangan doon ,kung ‘di ang maligo sa dagat.

Hindi naman problema ang ulam dahil may natira pang tinolang isda kagabi na siyang ulam namin. Kumain na ako at pagkatapos ay inihanda ko rin ang babaunin ko. Nagpalit din ako ng aking suot—isang mahabang pantalon at long sleeve na faded na damit. Bago ako lumabas ng bahay, napasilip ako sa kuwarto para tingnan kung nagising na ba si Islaine. Kagabi kasi, naririnig ko ang paghikbi niya. Matapang siya para iwanan ang lahat at magpunta rito sa isla. Pero sa likod ng katapangan niya, nandoon pa rin ang katotohanan na tao lang din siya—nasasaktan. What happened to her was unimaginable. Though it would be best not to have her here, I am the only option that she has. The least I can do is to help

Pak na pak… She reminded me so much of Jadis, the White Witch from the movie titled ‘The Chronicles of Narnia’. Nasa may parang lab kami nila na may mga halaman, cylinder, at iba pang apparatus. Magkakasama ulit kami sa upuan nina Chadleen at Ross. Biglang umihip ang malakas na hangin sa loob ng lab kaya niyakap ko ang sarili ko at napapikit na rin ng mga mata dahil sa lakas no’n. Sa muling pagdilat naming lahat ay mukhang ako lang ang nagulat na may libro na kaming kanya-kanya naming hawak. It was entitled as the Book of Spells. “Flip your book on page seven, paragraph three,” panimula ni Madame Latakia.

Tiningnan niya ang lumang libro at ang starfish na iniwan ng dalaga sa ibabaw ng mesa. Ang isla ng San Lorenzo, na dapat sana'y lugar ng kapayapaan, ay naging isang napakainit na impyerno. At si Sierra ang demonyong sumusunog sa lahat ng kanyang kontrol.

“Magbabakasyon tayo. Isang lugar na walang signal ng telepono, walang internet, at walang nakakakilala sa pangalang Winston Lawrence.” Pinili niya ang isang liblib na isla sa pinakatimog na bahagi ng Filipiniana, isang lugar na kilala lamang sa mga diver at mga backpacker na naghahanap ng paraiso. Ang Isla Amihan. Nag-iwan siya ng mga detalyadong instruksyon kina Jason at Nathaniel, at sa unang pagkakataon, tuluyan siyang umalis, dala lamang ang isang backpack, ilang simpleng damit, at ang pag-asang mahanap ang katahimikang matagal nang nawawala sa kanyang puso.

“Bro, ang babaeng hinahanap mo ay si Isabelle. Ikaw ang ama ni Nathan.” Parang gumuho ang mundo ko. Nanikip ang dibdib ko habang umaagos ang luha. Hindi ako makapagsalita. Tumahimik ang lahat hanggang iniabot sa akin ni Hubert ang dalawang ulat—isa tungkol kay Isabelle at ang isa naman ay tungkol sa misteryosong babae. Habang binabasa ko ‘yon, lumabo ang paningin ko. Sa huli, may nakadikit na litrato mula sa gabing iyon. Nang hawakan ko ang larawan, nanginginig ang kamay ko.

Sinabi naman kaagad ni Felina ang kanyang nalalaman. "Ayon sa nakasulat sa libro, minsan pumunta ang iyong ama sa isa lugar sa isla na tinawag na Felipinas.Ikinulong raw ng isang makapangyarihang mangkukulam roon ang kaluluwa ng iyong ama sa kanyang makapangyarihang bato. Ayon din sa aklat na nabasa ko, ang batong iyon raw ay may taglay na kapangyarihang kayang paslangin si Gustavo kung sakaling tatapak muli ito sa lugar na ipinagtanggol ng mangkukulam. Gamit ang batong ding iyon, isinumpa ng mangkukulam ang iyong ama kaya takot ito sa batong iyon. Kung totoo nga itong nabasa kong kuwento, magagawa mo nang patayin ang iyong ama at kapag nangyari nga iyon, magiging malaya ka na, Natalia,"pagp

Ginagamit ko lang ba siya gaya ng sabi ni William sa akin. Pinaharurot ko na naman ang sasakyan hanggang sa makarating ako sa isang isla. Maganda dito at tahimik, may mangilan ngilan na mga taong naglalakad dito at yung iba mga mag asawa at magkasintahan. I park my car and went out to breath. Nagtanong ako sa guard kung wala bang entrance sa pagpasok dito. May karatula siyang pinakita sa akin kaya binasa ko. May entrance f*e at may mga bilihan din dito sa loob kaya ngabayad agad ako at pumasok. Sinabihan ko ang guard na magpadala ng inumin sa isang cottage na inupahan ko.