Mysterious Island Book Novels & Stories

Nanginig ang kanyang mga kamay habang sinusubukan niyang alalahanin ang lahat. Ang pagsakay sa sasakyan, ang halik ni Aidan... at ang mga sumunod pa. Ngunit ang isla... Ang isla na ito ay isang misteryo na kailangan niyang malutas. Ano kaya ang plano ni Aidan? Ano ang dahilan kung bakit siya dinala rito? Ang mga tanong na ito ay umiikot sa kanyang isipan, naghihintay ng kasagutan.

Bakit biglang-bigla okay na para sa kaniya na may ibang taong manatili ng ilang araw sa islang ito? Hindi naman siya basta-basta pumapayag na may mga babae or ibang taong gustong manatili sa Isla namin maliban na lamang kung mga tauhan iyon ng pamilya. Malaki ang isla, il Paradiso. Sa katunayan sa tinagal-tagal ko na sa islang ito ay may parte pa rin nito ang hindi ko kabisado lalo na sa bandang magubat na parte ng isla.

Tumango si Augusto, tila sa unang pagkakataon ay nakita ang tapat na puso ni Javi. Narating nila ang misteryosong isla sa madaling araw. Ang isla ay napalilibutan ng matatarik na bangin at masukal na kagubatan. Sa gitna ng isla ay isang lumang lighthouse kung saan nakatago ang kuta ni Teodoro.

wika nito at tuluyan na itong nawala na parang bula. Nagulat si Nic nang makita ang sarili na kakaiba na ang itsura at nagmistulang taong kambing na siya. Isang sulat ang kaniyang nakita na nalalaglag mula sa langit. Dear Nic, Ikaw ay napili ng isa sa mga magigiting na humanimal sa mundo ng humanimalandia. Ikaw ay inaanyayahan namin para mahasa at maging magaling na tagapagligtas ng mundo. Alam naming marami kang problemang pinagdaraanan ngayon pero mapagtatagumpayan mo rin iyan kaya sana ay paunlakan mo ang aming paanyaya.

Gamit lamang ang memorya ay pinamunuan ni Watson ang lahat patungong Ruins Sea, kaya naman malakas nilang tinamaan ng maelstrom. Sa huli ay si Watsn=on at ang ilang kalalakihan lamang ang nabuhay bago sila tuluyang mailigtas ng Sea Mackie Clan. Nang makarating ito sa tirahan ng Sea Mackie Clan ay malugod na nasorpresa si Watson nang mapagtanto nitong nasa Coral Island ang sinaunang sikreto, kaya napasya itong manatili at alamin ang tungkol dito.

Walang ding kahit isang bahay at tao. We’re on an island! Nang makita ang mga paparating na mga lalaki, mabilis akong tumalikod at nagsimulang tumakbo ulit. I am breathing heavily nang maramdaman ang tubig sa paa ko. Lumingon ako at nakitang malapit na sila sa akin. Walang pag aalinlangan akong lumusong sa dagat, sinasalubong ang mga malalakas na alon.

"Correct ka diyan. Pasasalamatan pa nila ako sa bagong discovery na ito." Habang nag-uusap ang dalawang kaibigan ay tahimik lamang si Amanda. Kahit na maganda ang tanawin na kanyang nakikita ay hindi niya maintindihan kung bakit kinakabahan siya. Iba ang pakiramdam niya sa lugar na iyon. Pakiramdam niya ay mga maliliit na mata ang mga umiilaw na algae at nakatingin sa kanila. "Ay! Ang cellphone ko nahulog sa tubig!" malakas na tili ni Paulo. Habang kinukuhaan kasi nito ang mga umiilaw na algae ay biglang dumulas sa kamay nito ang cellphone na hawak.

Walang katao-tao sa naturang isla at tanging nag-iisa lang ito sa gitna ng malakawak na karagatan. "Putang'ina! This island reminds me of Nicollai wife's deadly island," si Red habang nakadungaw sa baba. Kahit s'ya ay ganon din ang nakikita sa islang ito. Ano kaya ang nakain ni Tyrone na dito nagtago sa napakatagong lugar at walang katao-tao. Lumapag ang kan'yang helicopter sa isang bakanteng lugar. Agas silang bumaba ni Red at inilibot ang tingin sa paligid.

Happy reading. Malaking bahagi ng isla ay niyog. At ang ikinabubuhay ng mga naroon ay kopra. Napag-alaman ni Ysabella na ang islang iyon ay mismong pag-aari ni Daniel at ang mga tauhan doon ay mga dati ng nakatira sa Isla. May halos labinlimang pamilya na naroon. At ang ikinabubuhay ay pangongopra. Ang bahay na malaki ay pinagawa ni Daniel para sa mga taong kinuha nito para mamahala doon, katulad na lang ni Aling Elisse Kung sino ito sa buhay ni Daniel ay hindi niya alam. At kung paano nagkaroon ng ganoong property ang lalake at walang nakakaalam.

All of a sudden they found themselves in front of what seemed to be an island rising straight out of the water. They looked up, and there stood an old man with hair as white as snow, smiling at them. They cried to him to help them. The old man nodded his head and came down to the edge of the water. As soon as his feet touched the flood it divided, and a good road appeared, to the amazement of the drowning men, who now found themselves safe.