Mysterious Island Book Mga Nobela at Kwento

Sige Coronel Saad Ng inspector na kasama niya. Binaybay ni Niel Ang loob Ng kuweba. Nang maabot niya Ang hangganan Ng kuweba ay na mulatan niya Ang isang isla sa likod Ng talon. May tagong Isla Pala rito. Bakit Ngayon ko Lang ito nalaman Saad ni Niel sa kanyang sarili. Dahil sa kanyang paglilibot sa Isla ay Nakita niya Ang kampo Ng mga kalaban.

Tahimik naman akong sumusunod sa anino niya. When the ceremony ended, people started to flock to the sanctuary. Bilis na nag-unahan ang mga tao sa loob at tuwang-tuwa sila sa mga nakikita. Kuya Arnel had to stop walking and just went beside me to firmly guard my stand. Hindi na namin naabutan si Papa dahil masyadong maraming tao. I also couldn't see him from the waves of the crowd in front of me. I was just glued on my feet beside Kuya Arnel when a cold hand pulled my left arm. "Argh!"

Aniya sabay iyak ulit. "Ha? Ano bang pinagsasabi mo d'yan?" Takang tanong ni Birang. "Birang! Letlet!" Hingal na lumapit sa kanila si Menggay. "M-May... May imported na naman na napadpad dito sa isla!" Pagbibigay balita nito. Nagkatinginan sila ni Birang. Hindi kaya ang tunay na pinsan na niya ang dumating?

Meanwhile, a young adventurous group of men lost their way in the island, they met Grace and learned about the story of an abandoned beauty drowning in the middle of sinful waves silently praying for help. They met the mysterious lady. They get along well but people are abusive and manipulative. Everything has something in exchange and the men wants the island, will she give them what they want? Or they will die in her hands? [A novel by sinnederella]

The island serves its purpose, it is a haven for the big-time criminals that wanted to escape the government laws from whatever country, place, or even fucking* planet they had been to. Lev is my mentor and most trusted friend. I was only ten when I first met Lev in an orphanage that my mother once supported. Lev was the one who brought the idea to buy the island. I was only twenty-one when I first heard from him about the plan, and after two years, we bought this island as we wanted to utilize the money we all earned from joining the gang of Lev. Ana Francisca Ferreira. My mother. A beautiful Brazilian who fell in love with my moron governor father.

Kumuha 'to ng isang sticky note at isinulat ang information nito para sakaling mawala na naman. Sobrang halaga ng librong 'to para kay Hayacinth. Dahil binigay 'to ng taong nag-aruga sa kaniya noon na ngayon ay hindi niya na alam kung nasaan na si Lexie Miller, lola nito sa side ng papa niya. Halos kasabayan din nila Gail umalis si Lexie, pumunta 'to sa Singapore para magpagamot sa sakit niyang diabetes. Ang nakakalungkot lang para kay Hayacinth ay hindi man lang nagpaalam si Lexie sa apo bago lumisan. "Pupunta ako sa Singapore. Tutal malapit lang naman ang bansang 'yon dito sa Pilipinas," malungkot na saad ni Hayacinth na nakatunghay lang sa libro. "Shemay, tama na ang drama."

Ilang minuto yung byahe namin at sumakay kami ulit sa barko. Maya-maya ay nakaabot na rin kami sa isla. Kamusta na kaya sila tito at tita? Sana maayos nila yon agad. Sinalubong kami ng mga pinsan nila ni Ane at ni Rydyer, grabe ang iingay nila. Siguradong hindi ka rin mababagot katulad ni Athena. End of Chapter 14

Ngunit masyadong malalim ang tubig sa Mordu. Sangkot ang Longmen, ang Smith family, at ang Island nations, sa gitna ng marami pang iba. Tanging Diyos lang ang nakakaalam kung paano uusad ang lahat. Nang magtatanong pa lang si Harvey kung may mga tao ba mula sa Island Nations doon, kaagad na bumukas ang pinto na nakasarang maigi. "Hindi! Bitiwan mo ko! Hindi!"

Binalikan n'ya kasi ang mansyon kung saan sila lumaki at nakulong sa mga kamay ni Gaston. And he found some things and documents, na nagbigay ng palaisipan sa kan'ya. Only Gaston can answer everything— kung kaya mag-isa s'yang bumiyahe patungo sa naturang isla. Narating n'ya ang isla matapos ang mahigit apat na oras na byahe. Lumapag ang kan'yang chopper sa puting buhanginan. Bumaba agad s'ya at binaybay ang daan patungo sa kweba na tinutuloyan nila ni Gaston at ng babaeng kasama nito.

Iba talaga ang mga anak ng mga Montenegro. Hindi napigilan ni Isla na silipin ang cover ng libro. Hindi rin iyon pinakasimpleng uri ng picture book. Bagama’t maraming illustrations, hindi maiikli ang mga pangungusap. Para sa batang kaedad niya, kahanga-hanga na ang mabasa iyon nang mag-isa. Mahinang tumawag si Nathalia, “Thomas.” Nang marinig iyon, lumingon si Thomas at nakita si Isla na nakatayo roon. Agad na lumaki ang kaniyang mga mata.