Mysterious Island Book Novels & Stories

The island serves its purpose, it is a haven for the big-time criminals that wanted to escape the government laws from whatever country, place, or even fucking* planet they had been to. Lev is my mentor and most trusted friend. I was only ten when I first met Lev in an orphanage that my mother once supported. Lev was the one who brought the idea to buy the island. I was only twenty-one when I first heard from him about the plan, and after two years, we bought this island as we wanted to utilize the money we all earned from joining the gang of Lev. Ana Francisca Ferreira. My mother. A beautiful Brazilian who fell in love with my moron governor father.

Kumuha 'to ng isang sticky note at isinulat ang information nito para sakaling mawala na naman. Sobrang halaga ng librong 'to para kay Hayacinth. Dahil binigay 'to ng taong nag-aruga sa kaniya noon na ngayon ay hindi niya na alam kung nasaan na si Lexie Miller, lola nito sa side ng papa niya. Halos kasabayan din nila Gail umalis si Lexie, pumunta 'to sa Singapore para magpagamot sa sakit niyang diabetes. Ang nakakalungkot lang para kay Hayacinth ay hindi man lang nagpaalam si Lexie sa apo bago lumisan. "Pupunta ako sa Singapore. Tutal malapit lang naman ang bansang 'yon dito sa Pilipinas," malungkot na saad ni Hayacinth na nakatunghay lang sa libro. "Shemay, tama na ang drama."

Ilang minuto yung byahe namin at sumakay kami ulit sa barko. Maya-maya ay nakaabot na rin kami sa isla. Kamusta na kaya sila tito at tita? Sana maayos nila yon agad. Sinalubong kami ng mga pinsan nila ni Ane at ni Rydyer, grabe ang iingay nila. Siguradong hindi ka rin mababagot katulad ni Athena. End of Chapter 14

Binalikan n'ya kasi ang mansyon kung saan sila lumaki at nakulong sa mga kamay ni Gaston. And he found some things and documents, na nagbigay ng palaisipan sa kan'ya. Only Gaston can answer everything— kung kaya mag-isa s'yang bumiyahe patungo sa naturang isla. Narating n'ya ang isla matapos ang mahigit apat na oras na byahe. Lumapag ang kan'yang chopper sa puting buhanginan. Bumaba agad s'ya at binaybay ang daan patungo sa kweba na tinutuloyan nila ni Gaston at ng babaeng kasama nito.

Iba talaga ang mga anak ng mga Montenegro. Hindi napigilan ni Isla na silipin ang cover ng libro. Hindi rin iyon pinakasimpleng uri ng picture book. Bagama’t maraming illustrations, hindi maiikli ang mga pangungusap. Para sa batang kaedad niya, kahanga-hanga na ang mabasa iyon nang mag-isa. Mahinang tumawag si Nathalia, “Thomas.” Nang marinig iyon, lumingon si Thomas at nakita si Isla na nakatayo roon. Agad na lumaki ang kaniyang mga mata.

Isa rin iyon sa mga bagay na madalas balewalain ng ibang tao. Tapos, pinaubaya ko na kay Lusing ang pagbili nung mga sauce na pambabad namin. Alam na niya ang mga dapat gawin doon. Doon ko na siya pinag-abala dahil may gustong daanan si Isla sa book store. Hinayana ko na lang at marami naman kaming kita. Binili ko siya ng mga coloring books na animal, letter, different shape, planet at flowers. Marami na para malibang siya ng husto at hindi kami istorbohin ni Lusing kapag may ginagawa kami.

Pagbabago ng tanong nito. "Maganda ba talagang ang island na 'yon? Plan namin ni Eric na doon pumunta sa birthday ko. I heard a lot about that island." Natigilan si Sandra sa ginagawa ng marinig ang tanong ng kaibigan. Doon pa lamang nagsi-sink-in lahat, na halos dalawang buwan na rin pala siyang ayaw patahimikin sa mga nangyari sa isla na 'yon. Na kahit na anong pagka-busy ang gawin niya ay naiisip at naiisip pa rin niya ito.

Isang kahon ng tsokolate na nabalutan pa ng simpleng birthday ribbon, planner, at ang maliit na stuffed toy na halos mahulog na sa bag. Napabuntong-hininga siya. Hindi na yata matutuloy ang lahat ng plano niya ngayong araw. Ang gusto lang naman niya ay makapasok. Pero mukhang bago pa man siya makarating sa loob ng Isla Verde... Pinauuwi na siya.

Walang sender. Ibinaba niya iyon sa mesa. “Hindi ko gusto ito,” sabi ni Solene. “Ako rin.” Binuksan nila ang kahon. May laman itong isang lumang susi, isang maliit na notebook, at isang sobre. Binuksan ni Solene ang notebook. Sa unang pahina, may sulat-kamay na pamilyar sa kanya. Isabella Hale. Napahawak siya sa dibdib.

As I came closer and closer to the island, the tattoo on my wrist started to sting. May maraming halimaw na nakabantay sa paligid ng isla. Iba't-ibang klase at laki. No outsiders can tame them and if ever they'll see someone who doesn't came from the island ay tinatakot nila para umalis pero kapag nagmatigas ay siguradong hindi na magtatagal sa mundo. Yon ang sabi ng iba but I haven't encounter it yet. That would be so thrilling, if ever. Pagkadating ko sa isla ay nilibot ko ang paningin ko. It's so quiet.