Sa bawat kwento ng pelikulang Pilipino, kadalasang nakikita natin si Nanay na may mahalagang papel. Kadalasan, siya ang nagsisilbing sentro ng pamilya, nagpapakita ng sakripisyo at pag-ibig na hindi matutumbasan ng iba. Isang halimbawa na tumatak sa akin ay ang 'Tanging Yaman', kung saan si Nanay, na ginampanan ni Sylvia Sanchez, ay hindi lamang nagbigay ng buhay, kundi nagsilbing haligi ng kanilang pamilya sa kabila ng mga pagsubok. Ang kanyang karakter ay nagpapakita na sa likod ng bawat ngiti at saya, mayroon tayong mga kwentong puno ng istorya ng pakikibaka at pag-asa.
Mahalaga ang karakter ni Nanay dahil siya ang simbolo ng lakas at katatagan sa mga pelikulang ito. Minsan nga, kahit simpleng eksena lamang, kaya niyang magbigay ng emosyonal na impact sa mga manonood. Sa 'Oro', halimbawa, makikita ang pagmamahal ni Nanay sa kanyang mga anak na handang ipagsapalaran ang lahat para lang sa kanilang kinabukasan. Ang ganitong representasyon ay nagbibigay inspirasyon at nag-uugnay sa maraming manonood na nakakaranas ng katulad na sitwasyon sa tunay na buhay.
Ang mahalaga ay ang pagpapakita ng kanilang papel hindi rito sa pagiging mahina o naguguluhan, kundi sa kanilang katatagan sa mga pagsubok. Ipinapakita na kahit gaano kalalim ang sugat, wala nang makakatalo sa tibay ni Nanay. Kaya naman, ang mga pelikulang Pilipino na nagtampok kay Nanay ay hindi lamang kwento kundi pagdiriwang ng mga ginugol na sakripisyo at pagmamahal na hindi matutumbasan.