Novel & Cerita Naruto Eyes Drawing

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Then instantly, their eyes met. She unexpectedly parted her lips when she saw his face. He has a long scar on her left face and another small one across his right thick eyebrow. Ang itim nitong mga mata ay matapang ngunit parang malungkot at tila ba nangungusap. Ang ilong ay perpekto ang hugis na animo hinango kay Narcissus. Medyo wavy nito ang buhok, at ang mga labi nito ay mapipintog na animo nagyayayang humalik.

Nagmamadaling kunin ang illustration paper at mabilis umalis sa table ko. I WAS standing right in front of him. Checking every part of my drawing. I'm following his gray eyes as he looked on my paper. I can't count how many times I gulped from being nervous. I feel like I'm sentencing to death. Ang seryosong mukha at mga malalamig nitong mga mata ang nagpapakabado sakin ng husto. Binaba na ni Fiandro ang papel. Nirolyo nito ang aking pinagkopyahan tsaka binigay kay Kim. "Ibalik mo na iyan." utos nito.

“Yes. Hmm, these are my pieces. This one is The Eye of Hope, I used arcylic and pastels. At ang mga iba naro'n pa, may Los Angeles, The bridge and The Galaxy. You can check them if you want.” “I like that,” turo niya sa The Eye of Hope na pininta naming dalawa ni Liam. “It looks like my eyes.” Napalunok ako at tumingin sa mga mata niya. Kamukha nga. Pero hindi ang mga mata niya ang ginaya ko! Kay Liam ang mga matang pininta ko. Nag salubong ang mga kilay ko. “N-no, hindi mga mata mo ang ipininta ko riyan,” pang dedepensa ko.

Remember you are better than her, pagdating sa pag-arte. Doon lumingon sa akin ang lalaki. His eyes holding a total anger. Those black orbs that ready to tear my heart apart thrilled me. Mabilis bumaba ang tingin ko sa hawak na litrato matapos ay bumalik sa lalaking ngayo'y handa akong kainin ng buhay.

Ganon pala ako ka-obvious kahit hindi siya nakatingin. Binuklat ko ang pinaka-huling page, isang napaka realistic na picture ng night sky, sa Football field. A big bright moon was sleeping in the sky, nasisinagan nito ang isang nilalang. A hazel browned eyes guy, nakahiga siya sa ilalim ng Weeping cherry tree, nakalagay sa likod ng ulo niya ang mga braso niya at nakatingin siya sa langit. Tinitigan ko munang mabuti ang drawing, agad akong nagtatakbo palabas. Halos talunin ko na ‘yung twelve-steps ng hagdan pababa and pinuntahan ‘yung Weeping cherry tree. At natagpuan ko siya, nakahiga habang nakalagay ang mga kamay sa likod ng ulo. Nakatingin siya sa maliwanag na buwan. Huminga ako ng malali

lumapit siya sa akin at kumapit sa kaliwang braso ko at hinawakan ang kamay ko gamit ang kaliwang kamay niya,tumingin ito sa drawing. "Naisip kong ganito din ang kulay ng mga mata niya." "Po?"nagtataka at maikling tanong ko. She laughed a little and looked at me."i mean your mother lina,i think her eyes are like this too."tiningnan muli nito ang drawing. "P-paano niyo po nasabi?"

Binantayan ni Rain ang mga impormasyong ibinabahagi niya rito, tikom kaagad ang labi niya't baka may masabi pa siyang hindi naman dapat. "Kung gano'n bakit ka pa uminom? Bakit malungkot ang boses mo kahapon nang tawagan kita?" Sunod-sunod nitong tanong na parang isinasalang si Rain sa interogasyon. "Bakit malungkot maski ang mga mata mo?" One more thing about Nate is his X-ray eyes which gives him the power to see things through someone's heart; wether vague or clear, messy or not messy. And damn for him for always being this attentive and thoughtful of her.

He narrowed his eyes to see what she's doing. Nakita niyang smiley face ang idino-drawing ng dalaga sa mga bato. Inuukit iyon ni Rebecca gamit ang matalas na bato na hawak nito. Halos lahat iyon ay nilagyan nang ganoon ng babae.

I said with a pout. Natahimik na lang ako habang naglalakad kami patungo sa kung saan. Hindi ko naman maiwasang mapatingin sa kanya. He has a hawk like eyes, sharp jawline, pointed nose, pinkish thin lips, thick long eyelashes, messy brows and — "Are you done fantasizing me— aray." Sinuntok ko ang braso niya, ngunit tumawa lang ito. Assuming! "I’m not! I’m just—"