Silent Sanctuary Pasensya Ka Na Lyrics の小説・ストーリー

sabi ko Ipinikit ko ang mata ko at dinama ko ang malamig na hangin. Magbabanyo sana ako ng makakita ako ng gitara sa gilid. Marunong naman ako mag gitara na miss ko tuloy yung gitara ko dati. Sinimulan kong pinatogtog at kinanta ko ang safe and sound by Taylor Swift. "I remember tears streaming down your face When I said I'll never let you go When all those shadows almost killed your light I remember you said don't leave me here alone But all that's dead and gone and passed tonight."

I look in your eyes and I can see We've loved so dangerously You're not trusting your heart to anyone Pagkanta ko sa unang lyrics ewan pero napatingin ako doon sa boss at nagsalubong ang mga mata namin. You tell me you're gonna play it smart We're through before we start But I believe that we've only just begun Biglang natahimik ang lahat kaya mas lalo akong kinakabahan at napatingin ako kay Grace na naka-ok, ramdam ko ang garalgal sa boses ko kaya kinalma ko ang sarili ko.

Kahit sandali lamang nag katagpo ang aming mga paningin mayroon akong ibang naramdaman Wait? What? What the damn I'm thinking. Agad siyang bumitaw sa pag ka-kayakap sa akin ay yumuko. "S-Salamat, Mr. I'm sorry," nag madaling saad niya ang tumakbo paalis. Her voice is like an angel from above, small, soft and clear, hahabulin ko pa sana ng mabilis siyang nawala sa paningin ko, sa dami ng taong lumalabas at pumapasok sa Airport.

nagmamadaling sabi ni Manuel na isinara agad ang pintuan ng kotse sa sandaling makapasok ito. Mabilis na pinaandar ni Manuel ang kotse paalis. Si Grace ay naiwang nagsisigaw, tinatawag ang kotseng lulan ang asawa. “Sandali! Manuel! Manuel! Hintayin mo ko! Sabay na tayo! Manuel!” Pero nagpatuloy lamang ang sasakyan sa pag-alis papalayo. Papasok na rin ng sasakyan si Angelo nang biglang sumingit si Grace at sumakay sa kotse ni Angelo ng walang pasabi.

sabi ng pamilyar na boses sa kabilang linya. Sumama ako, at nandoon na nga kami sa lugar. I am suprised how beautiful what I am seeing right now. Napapalibutan kami ng mga lights at candles, and may pa petals pa si mayor. Suddenly someone plays a guitar 105 is the number that comes to my head Si Yhael kumakanta habang hawak hawak ang kaniyang gitara. When I think of all the years I wanna be with you Wake up every morning with you in my bed That's precisely what I plan to do

Kaya nakakunot-noo ako nang makitang ang susunod kong kakantahin ay Terrified. "You by the light Is the greatest find In the world full wrong You're the thing that's right" Tulog na si Clarisse sa upuan niya. Si Lio naman ay halos papikit na ang mga mata. Napailing na lang ako and continued singing. "Finally made it Through the lonely To the other side" Si Sir Troy naman sa tabi ko ay nakatitig lang sa akin. Pakiramdam ko natutunaw ako. "You said it again

As the sky outside gets brighter and my eyes begin to tire I'm slowly drowning in memories of him And I know it shouldn't matter as my heart begins to shatter I'm left to wonder just how it should have been, yeah 12:51 and I thought my feelings were gone But I'm lying on my bed, I'm not thinking of you again And the moon shines so bright, but I gotta dry these tears tonight 'Cause you're moving on and I'm not that strong to hold on 'Cause I'll prove you wrong that I can move on through this song So much stronger KINABUKASAN. Wala pa akong hilamos at mumog nang may narinig akong kumatok. "mam, nandito Po 'yung family attorney nyo. nasa baba Po. gusto raw Po kayong makausap." wika ng aking kat

[Days have passed | Inside Miko's house] Mariing nakapatong ang mga paa ng binata habang nagpapatugtog ng musika ng Silent Sanctuary. Napabuntong hininga ito pagkatapos haplosin ang makinis na pisngi, na sya namang pagtunog ng kanyang mobile phone. Napataas ang kanyang kaliwang kilay habang pinagmamasadan ang nakasulat sa screen.

Akala ko sa'yo natagpuan Pag-ibig na walang hanggan Ang ating pagsasama Pinaglaruan ng tadhana Nagmahal ka ng iba Iniwan mo akong mag isa Hindi ko maturuan ang pusong 'Wag magmahal ng tapat sa'yo Kahit pa, ako'y bahagi na lamang, Ng nakaraan mo ohhh Andito lang ako sa'yo Hanggang kailan aasa? Hanggang kailan magdurusa? Hanggang kailan? Hanggang kailan? Hanggang kailan aasa? Hanggang kailan magdurusa? Hanggang kailan? Hanggang kailan? Nanlalabo ang paningin sa luhang patuloy na bumabalong sa kanyang mga mata. 'Grabe naman ito.' Kanta pa talaga ni Michael Pangilinan ang inaawit ng banda ng bar kung saan siya naroroon ngayon.

"Napapaisip nananaganip Baka sakaling tayo sa huli Ayaw silipin na alanganin Nagpapaniwalang 'di natin masabi... Ang plano sa 'tin ng tadhana Ba't ba parang may pag-asa Klarong wala kaso baka~" I frown at the lyrics. But the music sound so relaxing yet so lonely. "Kaya ang hirap kalabanin ng tadhana eh." Komento ko habang patuloy na nakikinig sa musika. "Ang plano sa 'tin ng tadhana