Nasa Loob Ang Kulo Meaning Mga Nobela at Kwento

nahihiyang wika ni Luna ng makitang sumuong ito sa ilalim ng kumot. Parang wala namang narinig si Kyro at dahan dahan na hilahin ang nobya pailalim. Nakangiti ito ng nasa itaas na ito ng nobya. Hindi naman umimik si Luna dahil nag iinit na din siya dito, maaga pa naman at medyo maginaw ang panahon dahil sa panay na pag-ulan. “ Let's do it again, ” bulong ni Kyro na nakasubsob ang mukha sa leeg ni Luna.

"Let's begin our discussion." ___________________________________________________________________________ Nasa paaralan din si Leonardo. Kasali siya sa larong tennis. Suot niya ang isang masikip na cargo short, at masikip na t shirt. May suot din siyang sumbrero bilang proteksyon sa sikat ng araw.

Nasa gitna kami ng usok pero walang usok sa loob ng nakapalibot usok. Mag-ingat kayo, maraming paparating na needle-blade. Malakas na sabi ni Seina. Lesther, sa likod ko. Utos ni Leo sa kapatid nya. Ikaw? Ano pang tinatanga mo dyan? Sabay hila sakin. Magkatabi lang din kasi kami ni Lesther. Kaya napunta ako sa likod nya. Black Hiddens, defense position. Utos ni Leo sa Team nya.

Nasa dulo na kami ng gubat, dalawang babae ang nadoon, walang emosyon na binabaril at sinasaksak ang mga nag-aattempt na lumapit sa kanila. “Lorraine, putangina mo!” sigaw ni Barbara at nanakbo ito papunta sa mga assassins, yung isang babae naman ay sumakay sa helicopter, ang mga sugatan ay sinakay lahat sa helicopter, at kasama sila Autumn at Summer.

Nasa likod niya lang ako ro'n. Nagpalinga linga ako sa paligid. Andito na kaya sila? Nakapila na kami ni Chryszyler. They started to let the people in. Inside, there's a T-stage. May mga upuan sa mga gilid pero sa unahan ay wala, mas malawak ang space ng nasa unahan.

Nasa sofa din ang mag-ama niya at tulog na tulog pa. May mission kagabi sina April at Patcholo kaya sila ang nasa control room. Malamang pagod at puyat sila. Bakit nakakapagod kahit nasa CR ka lang? Dahil dinaig mo pa yong tour guide. Like... turn left, jump at your right side, danger in five meters ahead. Yong mga gano'n. Kahit nga ako kapag ako ang naka assign doon, aba! Lagpas langit ang sungay ko sa kakamura. Lalo na kapag matitigas ang agent na naka-assign.

Nasa anyo siya nitong tao, soot-soot ang isang shades habang pilyong nakangiti sa aming gawi na akala mo ay tuwang-tuwa sa mga nangyayari. Inilibot ko pa ang mata ko. Sa katunayan ay parehas ng lalakeng iyon ang ekspresyon ng lahat sa amin. Napapalibutan kami ng iba’t-ibang uri ng nilalang ng Gaia sa mga anyong tao ng mga ito. Ngunit iba-iba man ay pare-parehas ang mga itong nakangisi sa amin na tila ba may hindi magandang gagawin.