Nasa Loob Ang Kulo Meaning นิยาย & เรื่องราว

Nasa kalagitnaan ng celebrasyon nang biglang umuga ang lupa at isang nakakarinding tunog ang narinig naming lahat. Isa itong senyales na may papalapit na kaaway. "Shit" rinig kong bulalas ng Senyorito. "Senyorito-" hindi ko paman natatapos ang sasabihin ko ay hinila na niya kaagad ako. Nagkakagulo na ang paligid ng lumingon ako. Shit. _______________ Hi? 💛👀🍭

Nasa private plane kami ngayon ni Lolo habang nagdadasal na sana marating na namin ang pilipinas. Nasa kandungan ko ang anak ko habang masarap parin ang tulog. Naka jacket din ito ng makapag na jacket, hindi na ako nag abalang bihisan pa ito, eh wala nga kaming dalang gamit ni isa dahil sa pag mamadali.

**Gabriel** “Nasa loob sila ng simbahan. Wala na silang matatakbuhan,” ani Officer Garcia. Nasa pinakamataas siyang gusali sa paligid, gamit ang high-tech long-range surveillance telescope na malinaw na nakatutok sa buong compound ng simbahan.

Nasa gitna siyang bahagi ng sasakyan at wala siyang katabi. Napakunot ang kaniyang noo na sumilip mula sa bintana at bumungad sa kaniyang mga mata ang isang mataas na gate kung saan ay hindi mo makikita sa labas kung anuman ang nasa loob.

Hindi mapigilan ni Nash na malungkot, “Wala siyang space ring? Kakaiba ito. Baka meron, pero may nakakuha na nito siguro.” Lalo na, bawat master ay mayroong space ring pwera na lang kung ang space ring ay nasira na sa paglipas ng oras. Subalit, may maiiwan pa din na bakas nito, tulad ng mga piraso ng nabasag na singsing, kahit na nasira na ang espasyo at hindi na magagamit. Subalit, lalong naguluhan si Nash nung narinig niya kay Fane na ni palatandaan nito ay wala siyang nakita.

Nasa baba kasi sina Arche at Luna ngayon. Sila ang bantay sa mga Delacroix at team, back up sina Lionel oras na kailanganin na sila. Hindi nagtagal ay nagsimula na ang ceremony. Hindi ko alam kung acting pa ‘to ni Uno, pero ang galing niyang umarte na para bang masayang-masaya siyang ikakasal sa babae na ‘yon.

Damn it! •••••• Nasa kwarto ako at hawak hawak ang laptop ko. Nag-reresearch na ako ng tungkol sa kanila. Mga gago eh, ayaw pa sabihin eh malalaman din naman. Pahirap, Dumbell ka, Ghorl? Ilang minuto pa at may mga impormasyon na akong nakalap. Iniisa isa ko iyon hanggang sa maka-buo ng konklusyon ang utak ko tungkol sa kanila.

Nasa ibabang bahagi ng likod ko ang kamay niya. Nakasandal ang pisngi niya sa sentido ko. "I love you," sabi niya. "I love you too." "Thank you for marrying me." "Thank you for asking." "I'm never letting you go." "Good. Because I'm not going anywhere." Marahan kaming sumasabay sa tugtog. Tumutunog ang musika. Nakatingin ang mga tao. Kumikislap ang mga camera. Pero wala akong nakikita sa mga iyon.

Nanatili lamang itong nakatingin sa kisame habang unti-unting tumutulo ang luha mula sa mga mata nito. "Ang mabuti pa, Tessa… sabihin mo na ang totoo kay Noah. Huwag mo nang patagalin ng sa ganun ay gagaan na yang dinadala mo sa iyong dibdib." mahinang sabi ni Lolo Li. "Ang ano, Lolo?" tanong niyang litong-lito na. Parang may sariling lengguwahe sina Lolo at Tessa na sila lang ang nagkakaintindihan.

Nasa loob na kami ng isang mundo na hindi madaling takasan. Tahimik pa rin ang buong training room nang matapos magsalita si Madame Glory. Parang may bigat na dumagan sa bawat isa sa amin-hindi dahil sa ingay, kundi dahil sa mga salitang unti-unting lumilinaw na mas malalim pala ang mundong pinasok namin. "Good," malamig niyang sabi habang isinara ang clipboard. "Now you understand the structure."