Nasibak Ni Insan Dos Novels & Stories

“Sssh, it’s not your fault. Hindi mo kailangang humingi ng tawad kahit na kanino.” Sa salitang iyon ni Dos ay tuluyan nang napahikbi si Yasmine. Iba talaga doon ang inaasahan niya. Bubulyawan siya. Susumbatan. Kung anu-ano ang ibibintang sa kanya na di niya mali. “Walang sinuman ang pwedeng manisi sa’yo, okay? Huwag kang ma-guilty, Yasmine.”

sabi nito sabay halakhak. Napataas naman ang kilay ko sa sinabi niya. Kung katabi ko lamang ito, baka binatukan ko na ang kausap. "Anong tingin mo sa akin, bobo?" may inis sa tinig kong wika rito. "Hmmm, hindi naman kaunti lang!" sagot pang muli ng kausap ko. "Bwesit ka, huwag ka lang magpapakita sa akin!" may gigil na pagbabanta ko sa aking kausap.

striktong sabi nito " Aanhin niyo ang maganda niyong itsura kung ni isang sagot sa tanong,wala kayong maisagot?or aanhin niyo ang maganda niyong itsura kung wala kayong isip? ". taas kilay nito saamin Habang kami wala man lang imik " One of you kailangan niyong ipakita ang galing niyo naiintindihan niyo ba ako! ". sigaw ng bakla sa mic

sabi pa nito sakin "oo naman! pina block ko na kagad sa mga kaibigan ko ang news tungkol sayo. alam kong makakasama ito sa imahe mo. If you don't mind pwede bang magtanong kasi hindi ka naman daw lasing sabi ng doctor, walang alcohol content na nakita sa systema ng katawan mo. pero ng makita ka namin kanina pagewang-gewang ang sasakyan mo." tanong ko kay Natalie

walang kaabog-abog nitong sabi at ibinalik ang paningin sa folder na inaasikaso nito. Nagkatinginan sila ni Nasser na napataas na lang ang dalawang kilay. Mabilis na sinumpong din siya ng inis. "Baka pwedeng maligo naman?" Tinaliman siya ng tingin nito, "Hindi ka nga uuwi at pwede ba huwag ka munang manggulo? Hindi pa kami tapos sa ginagawa namin."

naka ngiting tanong ni Dos nang nasa harap na kami ng bar counter. “Anything. I want to get mess tonight.” Pabiro kong sabi. Napailing nalamang ito. “One ladies drink for my gorgeous partner and one whiskey for me.” Saad nito sa bartender. Kahit napaka lakas ng tugtog ay rinig ko parin ang boses ni Dos. The people in here is getting wild kahit alas onse palang ng umaga. Pag dating ng gabi nito mamaya lasing nako.

sabi ko pa rito " Nice , Goods yan bro , mas maganda yun dahil madaming tao ang nanabik sa muli mong pag hahalo ng mga alak sa harap nila . kahit matagal ka nang nahinto ay isa ka paring sikat na barista" sabi nito

Mukhang all his life, walang narinig tong lalaki to na kahit isang kasabihan. “Well, sa amin kasi, may paniniwala na ang tao ay bumabahing minsan dahil pinag-uusapan siya ng iba sa malayo. Tho, it doesn’t have a scientific explanation, but still naniniwala pa rin kami.” “That’s pretty…weird.” Natawa ako. “Yeah but atleast wala akong sakit.” “Okay fine…” napipilitang sabi niya. Natatawa kong kinurot ang ut0ng niya…

napalabi itong mapait na napangiti at umiling. "Wala naman kasi sayo ang problema. Nasa akin. Wala akong lakas nang loob na mahalin at magkagusto sa isang tulad mo. Langit ka Dos, lupa ako. Masyadong mataas ang agwat natin. Hindi ako ang nababagay sa mundo mo"

naluluha Kong sabi Kay nicole At umupo si Nicole, at nagsalita ulit, habang ako ay gulat na gulat, at nagpupunas ng luha ko. "Minsan Akala mo, Yung mga taong nasa tabi mo, habang Buhay mo ng katabi, but hindi pala, dahil lahat ng tao, bagay, at hayop ,lahat may hangganan ay kawakasan, Minsan masasabi din natin na ,bakit sila kinuha sa atin, ano bang purpose ni God, bakit nawala sila, Yun pala, kailangan nilang mawala sayo para sa ikaaayos ng Buhay mo o Buhay nya"seryosong sabi ni Nicole sa akin