Nasibak Ni Insan Dos Novels & Stories

tanging nasabi ko, pagdaka'y napayakap nang mahigpit sa naturang mayordoma. "Ang buhay ng tao ay hindi kailanman natin alam kung hanggang saan lang tayo. Hindi natin alam ang bukas, kaya 'wag mo iyong ipaghambog sapagkat Dios ang may alam nang lahat ng mga bagay. Kaya, habang kumikilos tayo, humihinga, huwag nating kalimutang magpasalamat sa Dios araw at gabi, binigyan n'ya tayo ng buhay at lakas," makahulugang tugon ni Aling Neri sa'kin. Tila nagsitayuan ang mga balahibo ko sa batok at braso.

sabay yakap sa anak Bigla na lamang nagsalita ang Matandang babaylan "Paumanhin pinuno kung puputulin ko ang inyong katuwaan sa ngayon "sabi neto sa pinuno Ano ang iyong dahilan babaylan? Tanung ni macario at sya ay hinarap ng neto "Tayo ay kelangan mag madali para makapunta kayo sa mundo ng tao sabi pa nya rito"

ISABELLA: NAKABIBINGING katahimikan ang naghahari sa aming dalawa ni Sir Typhus, matapos kaming iwanan ni Dos. Pero bago siya umalis ay paulit-ulit niyang pinaalalahanan ang kapatid na umayos. Tatawa-tawa lang naman ito sa mga babala ni Dos sa kanya. Na tila hindi natatakot kahit sinabihan siya ni Dos na makakatikim siya dito, kapag binastos niya ako.

sabi nito "Naku h'wag na kaya, bess. Nakakahiya sigurado puro mayayaman ang mga nanduon." tanggi nya dito. Hindi nya maiwasang makaramdam ng panliliit isipin pa lang n'yang puro mayayaman ang nasa paligid nya. E ano naman sila. Baka pagtinginan pa nga sila duon ng iba. Kaya nga kung ano anong alibi ang iniimbento nya sa kaibigan sa tuwing mag aaya ito sa kanya sa kahit anong handaang ganap sa kanila, wala rin naman itong magawa. "Gaga. E anu ba naman tingin mo sa sarili mo, hindi tao?" eksaherado nitong bulalas.

Anuman ang lakas o base ng pag cucultivate, ang bawat tao ay dapat patayin. "Ibig sabihin ba nito ay ganap na puksain ang Human Race?" "Hindi ba masyadong malalayo si Sir Youri dito?" "Puksain ang lahat ng tao, ito..." “...”

sabi nito sa mahina at mapanuksong boses. Nagtagis ang mga bagang niya sa inis at hindi matanggap na totoo ang sinasabi nito. Nang itaas nito ang ulo at tumingin sa kaniya ay sinalubong niya ito ng nag-aapoy niyang mga mata. “What do you expect? I am just a human, just like you with needs.” walang gatol na sabi niya rito at huli na para bawiin niya pa ang sinabi niya.

Nakangiwi niyang ibinaba ang kubyertos. "Action speak louder than voice, insan. Kahit hindi mo sabihin ay alam na alam kong hindi ka mapakali. May problema ka ba? Alam ko namang hindi palaaway ang lady Boss natin kaya't hindi ko itatanong kung nag-away kayo. Instead, may problema ka ba, Kuya?" patanong na pahayag nito.

Kinabukasan, Nagising si Dos na wala na ang asawa niya sa kaniyang tabi at isa lang ang kaagad na pumasok sa isipan niya. "Don't tell me lumayas siya?" wika ni Dos sa hangin. Ang nakakapanibago ay hindi man lang siya nakaramdam ng pag-aalala. Nasa gitna siya ng mahal niya ang asawa niya at may mahal rin siyang isa pa.

Pagod na. "Lythe, you're not okay. Don't forced yourself to be okay." ani ni Sab, hinawakan nya naman ang balikat ko. Para bang pinaparmdam sa hawak nya na "Lythe you can do it!" "Diba may kasabihan tayong magpipinsan?" Tanong ni Niah, tumango naman kaming dalawa. "The brave one cries, but never give up." sabay sabay naming sigaw.