Nasibak Ni Insan Dos Novels & Stories

Napabuntong hininga na lang ako bago sumagot sakanya. "Ano ka ba naman? Hindi kita iiwan kasi kaibigan mo ako, hindi ba? No perfect human in this world depende na lang sa paningin mo sa iyong sarili kasi ang mahalaga lang naman sa buhay ng tao ay ang ang magpakatotoo at tanggapin ang mga nakalipas na at kasama na doon ang lungkot at saya." Ang medyo ewan kong payo sakanya tapos bigla niya na lamang akong niyakap.

ang hina mo naman insan } " Tsh, si First asa'n? " { Andito, bakit? } " May ipapagawa ako " { Ah, sandali-- hoy last! hali ka nga! } " Nasa dugo talaga niya ang mang-asar " { Aray ko! kakausapin ka lang ni insan...... Ano? }

Hindi niya mapigilang maawa sa mga ito ng tapunan niya ng tingin ang mga theta'ng nakahandusay na sa lupa na bumalik na sa anyong tao. Paano niya ngayon ipapaliwanag sa mga taong umaasa sa kanya na maibabalik sa kanila ang mga nawawalang mga pamilya. Oo, nangako siya na tutulungan ang mga taong lumapit sa kanya pero paano niya pababalikin ang mga ito kung isa na silang taong lobo. "Damn you, Nasir."

Narinig ko sila kuya, narinig kong umamin na si insan kay Sweet. Sweet may pag asa ba si insan? Wag kang mag alala 100% gusto ka ni insan. Paano mo naman nasabi eh noong isa araw pa lang sila nag kakilala. Diyan kayo nag kakamali maaring si Sweet noong isang araw pa niya na kilala si insan pero malay niyo matagal na siyang kilala ni insan. HAHAHAHA Kung maka pag chat ang dalawang to parang di ko nababasa mga chat nila hello gc to hindi DM.

"Then who is it?" Humagikhik ito sa kabilang linya. "This is going to be fun, Insan! Kaya siguro, umupo ka muna o lunukin mo muna yang kinakain mo kung lumalamon ka. Baka naghahapunan ka d'yan, o baka umiinom ka, ilapag mo muna ang baso, at lunukin yang nilagok mo baka kasi lumabas sa ilong. Alam mo yun? Mahirap na baka bawian ka bigla ng buhay dahil sa gulat, di ba? Safety first insan, para sure, diba?"

tanging nasabi ko, pagdaka'y napayakap nang mahigpit sa naturang mayordoma. "Ang buhay ng tao ay hindi kailanman natin alam kung hanggang saan lang tayo. Hindi natin alam ang bukas, kaya 'wag mo iyong ipaghambog sapagkat Dios ang may alam nang lahat ng mga bagay. Kaya, habang kumikilos tayo, humihinga, huwag nating kalimutang magpasalamat sa Dios araw at gabi, binigyan n'ya tayo ng buhay at lakas," makahulugang tugon ni Aling Neri sa'kin. Tila nagsitayuan ang mga balahibo ko sa batok at braso.

TYPHUS: NAKABUSANGOT ako habang nakaupo sa sofa, dito sa mansion. Hinihintay ko ang magaling kong kapatid para makausap siya ng masinsinan. Gusto ko lang linawin kung anong ugnayan nila ni Isabella. Ayoko namang mag-agawan kami sa iisang babae. I know Dos very well. Nakatitiyak naman akong hindi niya rin ako matitiis. Isa pa ay masyado siyang abala sa buhay, kaya sa aming dalawa ay mas mabibigyan ko ng attention si Isabella.

NINA “TELL ME EVERY TERRIBLE YOU DID.” HUMARAP naman ang babaeng kasama ko ngayon dito sa isang mamahaling restaurant. “Ako? I killed many people. Sa palagay mo ba magiging masaya pa ba ako?” sagot niya.

I am breaking him, mas lalo syang nasisira sa tuwing nasa tabi ko sya. Ayoko naman na maka abala ako sa ibang tao, dahil hindi nila ako obligasyon. Kahit sabihin nila na andoon sila lagi para saakin, may kanya kanyang buhay ang tao. Hindi pwede na saakin lang iikot ang mundo nila, hindi sila pwede na makulong sa salita na pinakawalan nila dahil lang sa naaawa sila saakin. All of people deserve to be happy, hindi ang dalahin ang problema ng ibang tao.

Anuman ang lakas o base ng pag cucultivate, ang bawat tao ay dapat patayin. "Ibig sabihin ba nito ay ganap na puksain ang Human Race?" "Hindi ba masyadong malalayo si Sir Youri dito?" "Puksain ang lahat ng tao, ito..." “...”