Next Of Kin In Tagalog Novels & Stories

Nagkibit balikat lang ako, ayokong sagutin dahil baka mahuli kami at mapagalitan pa ako ni Prof. Paalis na ako para sa next subject ko nang kinalabit ako ni Vina. "Tasya, I think ikaw ang ibig sabihin ni Kuya dito." kunot noo kong binasa ang nakapaloob na message sa phone ni Vina. 'Vina, who's that ugly witch? the one who assist me from the other night?' ____________ Clarifications: Impo means Lola Tiya means Auntie PS: I change some parts here, so expect a lot of changes sa next chapter!

dagdag pa niya. Simula nang mamatay ang kanyang ama, siya na ang halos bumuhay sa kanyang pamilya. Kanyang panganay na kapatid na babae ay maagang nagkaasawa matapos grumadweyt ng college. "Aasahan ko sa'yo 'yan, Mr. Bustoz." End of flashback

sa endorserment. Talaga...louisse payag kana.. excited na tanong ni mama kat. Oo...nga di ba... Sige tawagan ko na Ang Delafuente group of company. Para makapag- book na Rin NG flight para sa susunod na linggo. Excited Kasi ako makauwi Ng Pilipinas. Sa wakas ay makikita ko Ang mga magulang at kapatid ko sa Sorsogon.

"May sakit daw si alexa." Imporma ni tasia sakanya habang kausap siya sa telepono. "Huh? Dalawin natin siya. Mag-isa lang iyon, hindi maasikaso ni aling martha." Sabi niya na biglang nag alala. Ang mga parents kase ni alexa ay nasa europe. Doon ang talaga ang mga ito bale pauwi uwi lang sa pilipinas.

Nasa labas na si Vic. "I need to go, ma." Paalam ko. "Take care, anak. Enjoy the night." Sabi niya tapos ay inihatid na ako sa labas. Nang makita ako ni Vic ay agad siyang lumabas mula sa kotse at pinagbuksan ako ng pinto. Humalik muna ako kay mama bago sumakay. Mabilis namang nagtungo si Vic sa kabilang side ng kotse at sumakay na rin.

Naglakad na kami patungong room namin. Sana walang nalaman si Lolo sa mga kagagawan ko, our Dean is my grandfather in mother side. Ang kinakatakutan ko talaga ay ang Daddy ni Daddy, which is ang Lolo ko. Iba kasi iyun magalit pero taon na rin simula ng hindi na siya umuuwi dito, nito ko na lang nabalitaan na nandito siya.

Ashley Umaga na nang makatanggap ako ng tawag mula kay Mama. Nangungumusta lang naman siya. Marami siyang paalala tungkol sa buhay-may-asawa. At bigla ay bumundol ang kaba ko nang banggitin ni Mama ang tungkol sa honesty. “Be honest always. Be honest to your husband. Ang tiwala ay hindi basta-basta nakukuha o naibabalik sa dati kapag nasira na.”

kahit alam kong kasinungalingan iyon. Parang may script na kailangang sundin, at pagod na pagod na akong gumanap.Sa gitna ng funeral home, magkakatabi ang mga kabaong. Mama. Papa. Ang mga kapatid ko. Magkakatabi sila—parang natutulog lang. Parang anumang oras ay maaari silang bumangon at tawagin ako. Parang sasabihin lang ni Mama na, “Sol, halika na, kumain ka muna.”

Ako ang bunso sa aming pitong magkakapatid. Ang panganay naming si Ate Lea ay nasa Quezon Province at hindi niya maiwan ang mga anak niyang nag-aaral. Sumunod si Ate Reina na may pamilya na rin ay nakatira naman sa Sikatuna, Quezon City. Ang kasunod ay si Kuya Vandross na nasa Marikina. Ang Ate ko namang kadalasang kasama ko sa pag-aasikaso ay si Ate Michelle, na nakatira sa bahay ng mga magulang namin dito sa Quezon City. Kasunod niya si Kuya Mario na ngayon ay nasa Caloocan at kasama ang anak. At ang bunsong lalaki, si Kuya Aidan — siya ngayon ay nakakulong.

Nakakunot pa rin ang noo niya. "Marcus. Marcus na lang ang itawag mo sa akin please. 'Wag mo na akong tawagin na may "Kuya" dahil 'yon ang gusto ko na itawag mo sa akin 'yung walang ganoon. Marcus lang ay okay na sa akin. Ako ang nagsabi na 'yon ang itawag mo na lang sa akin kaya walang problema, Divine. May galang ka pa rin naman, eh. Hindi ibig sabihin ay hindi mo na ako tatawagin na walang ''Kuya" ay wala ka nang galang. Hindi ganoon 'yon, Divine. Ako ang may gusto nang ganoon kaya kahit kailangan ay walang problema. Naiintindihan mo ba ako sa sinasabi ko sa 'yo? Simula ngayon hindi mo na ako tatawagan na may "Kuya" kundi pangalan ko na lang na Marcus at wala nang iba pa," paliwanag na sa