Ng O Nang の小説・ストーリー

Ibinaba niya ang kanyang tuhod sa malamig na sahig, sa harap ng babaeng bumili sa kanya, sa harap ng babaeng nagmamay-ari ng kanyang kapalaran sa susunod na anim na buwan. Ngumiti si Nosgel—isang ngiting walang galak, kundi puno ng tagumpay at pagmamay-ari. Dahan-dahan niyang binuksan ang maliit na kahon na hawak niya. Sa loob ay isang kwintas na pilak. Mas manipis ito at tila mas pinong tingnan kumpara sa suot ni Nosgel, ngunit mas matibay pa ito sa anumang tanikala. Sa gitna nito ay may nakaukit na maliit na palamuti: ang mga titik na NJF. Ang mga inisyal ng pangalan niya. "Yuko," utos niya sa pangatlong pagkakataon.

Nang nakaakyat na kami sa aming kubo ay biglang niyang isinara ang pinto namin. “Anong paalam mo sa akin kaninang umaga?” “Magbebenta ho ng gulay, Nang.” “May nagbebenta ba ng gulay na ganyan ang ayos?” “Nagtinda naman ho muna ako, Nang. Pagkatapos no’n, saka ako sumama kay Jinx.”

Ngunit sa mga guro at academically inclined sa audience, malinaw ang double meaning ng katagang iyon. “You all know what that means, right?” patuloy ni Prof. Soma. “It’s a good example for our youth here how to accurately use ‘ng’ and ‘nang.’ That is precision. Just like how we must assess technology.” Matapos iyon ay nagpalakpakan ang ilan. Ang ilang investors ay tumango. May bigat talaga ang binitawang salita ng propesor. May lalim ng kahulugan.