No One Is Perfect Quotes นิยาย & เรื่องราว

Bakas ang inis sa kanyang tinig. Tumango ako. "Sapagkat hindi po dapat tayo tumingin sa pagkukulang o kapintasan ng isang tao dahil hindi po tayo perpekto." Tumingin ako sa kisame at naagaw ng atensyon ko ang malaking kumpol ng mga ilaw na tila brilyanteng nakasabit. Ang ganda. "Maaaring bungi ang isang tao at magiging kapintasan iyon para sa iba dahil iyon ang kanilang nakikita ngunit may mga taong perpekto po sa panlabas ngunit sa kalooban ang kapintasan."

Kung bakit nagawa sa akin iyon ng mga magulang ko. Maybe I can't find the right answers for now. But I am still a fucking perfect even they say, there's no perfect in this world. I am still human. And being a human is already perfect for Him, for our God. Because we are His beautiful and wondrous creations. Na kahit anong kasarian mo, anong relihiyon mo, anong lahi mo, anong kulay mo, taas mo, at hitsura mo... pantay-pantay pa rin tayong lahat sa mga mata Niya.

"Just say it directly, Kim. I am the mistake." Napalunok ng laway ang dalaga sa biglang emosyon na nakiraan sa mga mata ni Jace. Nakaramdam siya ng kagustuhang bawiin ang sinabi pero pinatatag niya ang sarili na huwag gawin yon. ‘A mistake cannot correct another mistake,’ which meant that she needed to ditch the root error of what was going on right now. "Y-yes you are, Jace."

He's always like that. Making me assure that everything in our relationship will be okay kahit na alam niyang walang ganoon. Walang perpektong tao at mas lalong perpektong relasyon. Tulad my iba, makakagawa kami ng mga pagkakamali na makaka-apekto sa relasyon namin. We are not perfect after all.

Naalala ko tuloy, yung moment na may debate kami tapos ako yung magdedepensa tungkol sa statement na, ‘Nobody’s perfect’. “Talaga namang walang perpekto sa mundong ito. Lahat tayo may mga bagay na di magandang nangyari sa buhay natin. Lahat tayo may pagkukulang na natatangap sa mga taong kakilala natin. Worst nasasaktan din tayo ng taong nagmamahal sa atin. Kaya naniniwala talaga ako na ‘Nobody’s perfect.” At sa classroom namin kung recitation na ang usapan, walang susuporta sayo. Kanya-kanya kayo supporta sa sarili dapat. Natural yan sa star section.

Yun yung magpapalaganap ka ng salita ng panginoon sa mga tao, kahit sa hindi mo kakilala. "Arra, turn mo na" someone said pero patuloy lang ako sa iniisip ko "Arra, ikaw na!!" Sa isang malakas na sigaw ay nabulabog ang buo kong sistema at bigla akong nakabalik sa aking katawang lupa. "Kanina ka pa tinatawag pero tulala ka lang jan!" They gave me a questioning look na inignore ko lang. "God is a blessings to everyone , he is everything, no one beats his perfectness." Pagkatapos kong sumagot ay nagtanguan lang sila.

" Kenjie and Tamara, believe in their love today as do all of us who have gathered to witness their marriage. As they go into the next great chapter of life, they do so with confidence knowing that their search has come to a fruitful end." Napahagulhol naman ako. I was hoping for the next chapter of our love. But how? If hindi na siyang magising. Sobrang sakit, pero patuloy lumalaban ako para dalawang anak namin. "He’s not perfect. You aren’t either, and the two of you will never be perfect. But if he can make you laugh at least once, causes you to think twice, and if he admits to being human and making mistakes, hold onto him and give him the most you can. But he will give you a part of him

hasik ko rito. "Kasi nga diba may kasabihan na 'hindi mo magagawa ng perpekto ang isang bagay kung hindi mo ito inaral ng ilang beses' kaya hindi ako naniniwala na na-perfect mo agad yung pagluluto na ganito agad ka sarap?" matalinghaga niyang linataya. "Wow, naging ermetanyo ka bigla huh?" natatawa kong pang-aasar dito.

mahaba kong paliwanag. "That's not possible lalo na at galit ang namumuo sa kanilang mga puso at isipan. Ang mga taong walang bahid na kahit na ano ang pagkatao may mga lihim yan. Believed me, walang perpektong tao at walang perpektong pamilya. May mga lihim ang mga yan behind that perfections," sagot ni ate Roda.

Pinunasan niya ito at umatras ng kaunti para tingnan. Hindi perpekto. May bakas pa rin ng luma. Pero matibay na ulit. Lumapit si Clara at hinaplos ang ibabaw nito. “Looks good.” Ngumiti siya nang bahagya. “Yeah.” At sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, hindi niya hinanap ang perfection. Sapat na ang maayos. — May mga bagay na hindi mo kailangang gawing flawless para mahalin.