Pag Ampo Bisaya Prayer Before Meeting นิยาย & เรื่องราว

Inupo ko ang anak ko sa high chair and he sat down properly dahil alam niyang magdadasal muna kami bago siya kumain. “Bless us Oh Lord., and these thy gifts, which we are about to receive, from thy bounty, through Christ our Lord, Amen!” Adi clasped his hands and closed his eyes habang nagdadasal kami and he said AMEN on the last part. “Yet’s eat!” sabi pa ni Adi habang hawak niya ang kanyang kutsara kaya natawa na lang kami ni Hera He really is our bundle of joy!

Binuksan niya ang pintuan ng sasakyan at inalalayan naman niya ako sa pagbaba nang sasakyan at sabay na kaming pumasok sa loob. Sakto naman na narinig namin ang pag salita nang host nang gabing 'yon. "Good evening Ladies and Gentlemen. May I have your attention please. We are about to begin our Dinner Reception so please find a seat and make yourself comfortable." naririnig namin mula sa labas. "Let us begin this celebration with a prayer. Let us all stand and bow down our heads and put ourselves in the loving presence of God. In the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, Amen.

Sinundo sila ni Magnus sa sala at doon nga'y sabay-sabay kaming kumain. Nag-offer ng prayer si Quil sa hapag, ito ang naglead ng prayer na siyang ikinangiti naming tatlo. Halatang sanay ito sa pagdarasal dahil sa tulong nina mother superior sa ampunan. "Amen," nag-sign of the cross pa ito. "Amen." Usal naming tatlo.

Umurong naman sa pinakadulo si Mateo sa takot na masabunutanb kung kaya’t sa natitirang kilometro ng kanilang biyahe ay walang nagsalita o gumalaw man lang. “Feliz Navidad a todos. Que esta noche solo el amor y la alegría los unos por los otros more en nuestros corazones, (Maligayang pasko sa ating lahat. Nawa'y sa gabing ito ay tanging pagmamahalan at kasiyahan sa isa't isa ang siyang nananahan sa ating mga puso,)” salubong ng Prayleng nasa harapan. Nakarating nga sila sa takdang oras, naunang pumasok si Vahlia nang mahawakan na niya ang banal na tubig sa entrada ng simbahan.

sabi niya at hinawakan ang kamay ko "Wait. Can we pray first?" Sabi ko dahil hindi talaga mawala yong kaba ko "Ok." "Lord, thank you for the knowledge and wisdom and thank you for this opportunity to represent our university. Lord, fill us with courage and piece. Please keep us away from distraction. Lord, please be with us throughout the competition, We trust you with everything. may your will be done. In Jesus name we pray, amen." "Amen. Tara na?" Tanong niya

Mayamaya pa ay nagsimula na ang misa at tahimik lang silang nakikinig rito. " Peace be with you " saad ni Fay sabay halik sa pisnge ng kuya at ina ganun rin ang ginawa ng mga ito. " Peace be with you " nakangiting bati niya naman sa mga katabi nila at sa likod sabay tango pa sa mga ito. Gumanti rin ng bati ang mga ito.

And I love everything! Inhale… Exhale… Mabait ako! Masaya! Masigla! At MAGANDA! Inhale… Exhale… I love you Almighty Father, please Guide Us and I thank for this sweet day! Amen. Bangon! Ayos ng hinigaan at full energy na tinakbo ang banyo. Hilamos, mugmug. Takbo sa maliit naming terrace, at pinagsigawan kasama ng mga Tandang…

It's Saturday so Amelia and Aljur are available today kaya kompleto kami. We wear white clothes as a colorway to the church. Nagdasal kami nang sama-sama, I prayed for all my might, their safety specially my Mama, our blessings that we received and for the sins that we've committed. My prayer ended and the bell rings at the church- indicating that the time is running smoothly. Napasinghap ako nang lumabas kami sa simbahan. Napalingon ako sa kanila na sa likod ko. Amelia and Aljur are busy carrying my bags. Sina Mama at Papa ay busy sa pagkausap sa mga kaibigan nila na nasa simabahan din.

“Please, God, bring her home. We need her. I need her. We ask this sincerely in the name of the Lord Jesus Christ. Amen.” “Happy birth—” Kasabay ng pagmulat ng mag mata namin ang naudlot na pagkanta sana ni Hope ng pagbati dahil wala isa man sa amin ang sumabay sa kaniya. Gano’n kasi ang ginagawa namin sa tuwing may nag-b-birthday sa pamilya. Bago kumain, mag-p-pray muna kami para sa celebrant at after ng ‘Amen’, kasabay ng pagdilat namin ang pagbati namin ng ‘Happy birthday’. At itong si Hopia, ang sarap kutusan. Kahit sa ganito kaseryosong bagay ay binabaon pa rin talaga ang kalokohan. “Sorry, Faithfully. I was just trying to lighten up the mood. Umiiyak ka kasi,” baling niya sa ‘kin nang

"The program is about to start tara na loob." "Wait. Can we pray first?" Pakiusap ko sa kanya at tumango lang din siya. Naghawak kamay kami at nagdasal. "Lord, first thank you for this opportunity. May you guide us all throughout the competition. Huwag po sana kaming pangunahan ng takot at kaba at sana magawa po namin ng maayos at sana maipanalo namin ito dahil magbibigay karangalan ito sa eskwelahan namin. Ikaw na bahala sa amin Lord, alam kong hindi mo kami pababayaan, in Jesus name we pray,Amen." "Amen."