Nurse Characters Mga Nobela at Kwento

Hindi siya namimili ng taong gustong maging kaibigan that's why her personality is brighter. Ang nurse na kapangalan ni Sychelle. Dahil assistant nurse ko siya kaya madalas ay clinic ko siya o kaya naman ay nasa Nurse station lang lalo na kapag may need akong i-surgery. Iba kasi ang nurses team ko pagdating sa operating room. Lalo pa't si Nurse Rika...

Nakaupo pa rin ako sa upuan, pero unti-unti kong ibinaba ang ulo ko, pinipilit ibalik ang sarili ko sa karakter na gusto nilang makita—yung babaeng unti-unti nang nawawala sa katinuan. “Patient 610,” tawag ng nurse habang papasok, may kasama pang dalawang staff na parang mga gwardya. “Time to go back to your room.” Hindi ako sumagot. Instead, tumingin lang ako sa kisame, saka ngumiti ng walang dahilan, yung tipong ngiti na kahit ako alam kong nakakainis tingnan. Pinagalaw ko pa ang ulo ko nang bahagya, parang may kausap na iba, kahit wala naman. Kita ko sa peripheral vision ko kung paano sila nagtinginan—perfect. They’re buying it.

puna naman ni Larry at lumapit ito sa amin upang tignan ang marka sa aking dibdib. Habang sa ganoong posisyon ay biglang bumukas ang pinto kaya napatingin kami rito nang makita namin ang Nurse. Kulay asul ang buhok nito na parang anime character dahil narin sa malaki nitong hinaharap, nasa 5'4 ang taas at medyo balingkinitan.

Pero ang atensyon ko ay nakatutok kay Villaflor na ngayo'y naka-cross arms na, halatang hindi inaasahang may sasagot nang ganito. "Studies show that when patients feel genuinely cared for, their recovery rate increases. When a nurse understands the patient’s fears, pain, and concerns, they can provide not just medical aid but also psychological comfort, which is equally important. That’s why the best nurses are not just intelligent but also compassionate." May narinig akong mahihinang pagsang-ayon sa likod. Maging si Cheska ay ngumiti sa tabi ko at tumango bilang suporta.

Dahan-dahan siyang lumapit sa babae hanggang sa nakita niya ang kabuuan ng mukha nito. Nangunot ang kanyang noo kasabay ng kanyang mahinang pagsinghap. Kung hindi siya nagkakamali, kilala niya ang babaeng iyon. Ito ang nurse na naroon sa ospital noong muntik na siyang tumalon sa building nang kumalat ang tungkol sa kanila ni Fabian. Kasama ito ni Doc Raven at Rain sa rooftop.

ani ng isang senior nurse na kunwaring nag-aayos ng chart. “Pang-hollywood star na, best surgeon pa,” sagot naman ng isa, mahigpit na yakap ang clipboard para hindi mahalata ang kilig. “May girlfriend na kaya si Doc Eros?” pasimpleng bulong naman ng isa pang nurse. “I'm not sure, pero 'di ba may magandang babae na laging nagpupunta sa office niya? Baka girlfriend ni doc ‘yun.” Tumango-tango naman ang kausap. “Kung sabagay, perfect nga sila sa isa't-isa. Isang gwapo at isang maganda.”

Gumalaw ang mga kasama ko para pumasok sa isang kwarto pero na-estatwa ako roon lalo na't palapit na iyong dalawang nurse habang hawak sa magkabilang braso ang isang pasyenteng nakasuot ng puting hospital gown. Totoo ba 'tong nakikita ko? "Putangina naman niyan! Hayop kayo! Pag ako, nakatakas dito! Lagot kayo sa akin! Ipapakulong ko kayo! 'Kala niyo, ha!" malakas na singhal ng pasyenteng nasa 40s ang edad sa dalawang nurse at nagpupumiglas pa rin. Kaya pala pamilyar ang matalas na tabas ng bibig niya. Si mama iyon! Namumutla siya, buhaghag ang buhok, pumayat ang itsura at malalim ang eyebags niya.

Itinapat ko ang camera ng cellphone sa monitor para makita nila. “Ayyy, bongga!” tili ni Charls. “Iba talaga kapag mayaman, namo-monitor pa ang bata. At yung poging nurse, ha… may bonus pa!” May halong kilig at biro ang tinig niya, na kahit paano’y nakapagpangiti sa akin. “Tumigil ka nga, Charls,” natatawang saway ni Charie. “Bata pa ‘yung nurse, marami pang pangarap sa buhay.”

Sanay na rin naman akong nakakakita ng mga tao sa ganitong mga klaseng lugar dahil madalas din ako sa hospital ni Seven at minsan na rin akong sumama sa kanyang medical mission. Halos mapasipol ako ng makita ang isang nurse na napakasexy sa suot niyang uniform na dumaan sa harap ko. "Nurse." Pagtawag ko sa kanya at agad na hinanda ang matamis kong ngiti ng humarap siya sa'kin. Nakita ko ang pamumula ng magkabila niyang pisngi at panlalaki ng mga mata ng makita ako.

“Huwag kang umasa. Kapag nagbanggaan ang malalakas, tayo ang kawawa.” “Hay, oo nga.” Biglang may marahang boses na narinig mula sa nurse station. “Hello~” Sabay-sabay na tumingala ang mga nurse na nagtatrabaho at nagkukuwentuhan. Ang nakita nila ay isang babaeng mukhang bata pa, simple pero maayos ang suot. Malinis ang mga mukha, malinaw ang mga mata, malalim at parang mga bituin, kumikislap ng banayad pero matatag na liwanag.