Novel & Cerita Nurse Joy Pokémon

Nabalik ako sa kasalukuyan ng marinig ko ang isang malamig na tinig ng isang babae na nakatayo sa gilid ng kama ko. "Good evening po Sir, check ko lang po vital signs ninyo," saad ng isang magandang Doktor sa harap ko. "Good evening Doc, by the way, you're so beautiful. What's your name?" tanong ko sa kanya. "Doc Joy na lang po Sir," saad niya sabay ngiti habang tinitignan ang dextrose na nakalagay sa akin. "Eh vital statistics ko Doc, gusto mo rin bang i-check?" tanong ko sa kanya sabay haplos ng kamay niya.

puna naman ni Larry at lumapit ito sa amin upang tignan ang marka sa aking dibdib. Habang sa ganoong posisyon ay biglang bumukas ang pinto kaya napatingin kami rito nang makita namin ang Nurse. Kulay asul ang buhok nito na parang anime character dahil narin sa malaki nitong hinaharap, nasa 5'4 ang taas at medyo balingkinitan.

Napatayo si Jamilla nang gumuhit naman sa tuyong labi ng bata ang pagngiti. "Let's play and be happy!" Mabilis niyang inabot ang emergency button na nasa ulunan ng higaan. At hindi nagtagal ay magkakasunod na pumasok ang dalawang nurse pati ang doktor na nataong naroon pa sa nurse station. "She's responding, doc!" ani Jamilla na nakalarawan sa mukha ang kasiyahan. Muli niyang pinindot ang tiyan ng teddy bear. "Let's play and be happy!"

Ang kapal ng kalyo niya juskoo! "Huh"bingi-bingihan ni kuya. "Yung number ko po"nakangiting wika ng nurse na parang nagniningning ang mata habang nakatingin sa mukhan i kuya Jayvion."single naman ako eh saka di ako maarte,hindi rin selosa"dugtong pa ng nurse sabay pout habang paulit-ulit na sinasara ang talukap ng mata para magpacute dahilan upang ngumiwi ako.

Sinipat ni Aurora ang badge sa dibdib nito, sinapuso ang pangalan, at saka naglakad palayo. Pagdating sa sasakyan, agad niyang tinawagan si Joyce. Mabilis at malamig ang boses niya habang binibigay ang impormasyon. Si Joyce naman ay halatang sabik, halos hindi maitago ang tuwa. Nang marinig ni Aurora ang pangako nitong “Don’t worry, it will definitely happen this time,” tumango siya, kontento, at ibinaba ang tawag. Hindi nagtagal, tumungo na si Joyce sa ospital, tiyak niyang pakikisamahan si Nurse Gene, dahil medyo malapit ito sa kaniya.

*** Vlad’s face lit up with excitement as he called out, “Nurse Nika! Let’s play Tumbang Preso!” Miss Nika, with a warm laugh, leaned down and gently pinched his cheeks. “Sige, pero huwag kang masyadong malikot ha,” she replied, her voice soft and soothing, like a melody. There was something about her presence that felt almost divine, as if she had been sent down from the heavens to brighten our lives. Her smile, her gentle demeanor—it all seemed to glow with an otherworldly light that made her feel like an angel on earth.

Pinuntahan namin si Joy na nasa swimming pool area, at nakaupo siya sa gilid habang dumudugo ang kanyang paa. “Ethan, help me. My feet is bleeding. I couldn’t stand and walk.” “That’s a minor wound.” Ethan called for a maid na tutulong kay Joy. “Naku, ako na ang gagamot sa’yo. Ethan ako na ang bahala dito. Ituloy mo na ang pagluluto mo.” “But I want to Ethan to heal my wound. Doctor siya diba?” “Doctor din ako, kaso sa mga babae. Pero may knowledge naman ako sa mga ganyang bagay. Gagamutin ko na lang ang sugat mo,” ann volunteer.