Nurse Joy Pokémon Novels & Stories

“Makakaasa ka. Alam mo kung gaano kalapit ang loob ko sa mga kagaya niya. May kapatid ako at Lola kaya alam mong alam ko ang aking ginagawa at batid ko rin na hindi niya kayang alagaan ang bata. Sa ngayon, nakakatulong na sundin natin ag gusto niya, mahal ko.” Tumango-tango si Jason. “Okey. Nurse Joy. Umuwi ka na muna. Kami na ang bahala rito. Kaya na muna ni Emma ito at pag-usapan na lang natin yung sahod mo at bonus. Ako na ang bahala.” Umalis na inis si Nurse Joy. Mabait sa akin ang nurse ko. Inaalagaan niya ako ng husto ngunit kailangan siyang dispatsahin para sa aking plano.

Hindi siya yung nurse na madalas kong nakikita. "Good morning, Ma'am Nancy," bati niya. "Good morning," bati ko pabalik. "Sino ka?" "Ako po si Nurse Reyes," sagot niya. "Inutusan po ako ng doktor na i-inject kayo ng gamot na pampakalma." "Pampakalma?" tanong ko, nagtataka. "Bakit? Wala naman akong sakit." "Ma'am, kailangan niyo po ito para hindi kayo masyadong ma-stress," sabi niya. "Para makatulog po kayo nang mahimbing."

Nakakatuwang panoorin dahil hindi palaging bukas si Gunner sa ibang tao. "Dapat tayong magplano ng paglalakbay sa amusement park!" Bumubulusok siya, puno ng pananabik ang boses niya. Nakatitig lang ako sa maganda niyang mukha. Ang kanyang berdeng mga mata ay kumikinang sa wagas na kaligayahan. Si Joy ay literal na nagliliwanag mula sa kanya. Naramdaman ko ito habang tinataboy nito ang kadiliman ko.

how could i be happy? For Sensui i stay being nurse... smile in every patients, but i can't smile anymore... "P-Poy... p-please wake u-up already. I c-can't smile anymore i-if you stay like t-these, i love you Poy kaya wake up na already... p-please Poy." I said before my eyes get blurred by my tears and all get black. ( TWO WEEKS PASSED )

Since our conversation starts malakas na ang radar ko na hindi ako mapapatalsik agad sa company na ito. Well, they all look at me with owe the first time I entered their company. And I'll do my very best just to fullfil my big dream now. Napatango-tango naman siya. "Si, Joy está embarazada ay necesitamos que alguien la reemplace hasta que haya dado a luz a su hijo. Y estoy feliz de que seas tú quien la reemplace," (Yeah, Joy is pregnant and we need someone to replay her position until he have birth to her child. And I'm happy that you're the one who replace her.).

Hindi ako makapag-concentrate dahil kinakabahan ako for Clara but then I try to calm and manage myself. Napatingin ako sa cellphone ko nang tumunog 'yon. "Baby's out, 10:05!" text mula kay Izzy, dahilan para mapangiti at mapatayo ako sa tuwa. Sabay-sabay naman kaming napatingin sa pintuan nang nagmamadaling kumakatok si Nurse Joy. Napakunot tuloy ako ng noo dahil marahil ay mayroong emergency. Binuksan naman 'yon ni Doc. Thea.

Masiglang sambit ni Manang Fe habang habol habol siya ng kanyang personal nurse. "Manang naman, wag na po kayong tumakbo. Alam nyo naman po na hindi pa pwede sa inyo yan. Tara na po sa loob." Saway ni Red kay Manang Fe. Napatingin naman si Red sa personal nurse ni Manang Fe na napabuga na lamang ng hangin at nginitian si Red. Siya si Nurse Joy, siya ay maputi, medyo may katabaan, may maitim na maikling buhok, at medyo may kaliitan. Siya ang naatasan ni Red para bantayan si Manang Fe habang ito'y wala pang nakakasama sa bahay at lalo na kakagaling lang nito sa hospital.

sabi ng isang nars na may kasamang matamis na ngiti. ​"Ay, Sir, ako naman po si Nurse Joy. Ako po ang naka-assign sa inyo hanggang mamayang gabi," singit naman ng isa pang nars, habang dahan-dahang hinahaplos ang kumot ni Lucas.

Ano ba naman itong lalaki na ito, first day na first day makauutusan pa ata ako. "Nurse Yen," tawag pansin ko kay Nurse Yen na takhang-takha na nakatingin sa akin. "Good afternoon, Doc," saad ni Nurse Yen nang makalapit ito ng tuluyan sa amin. May hawak na itong clipboard folder. Si VJ naman ay tumabi sa akin at mukhang excited pa. Ako lang ata ang hindi natutuwa na kasama ang Damonyo na ito.

Sa mga braso niya, buhat niya si joy—parang prinsesa sa fairy tale. Nakayakap si joy sa leeg niya, maputla ang mukha pero maganda pa rin. Agad lumapit ang mga doktor at nurse. “President Cameo , this way please.” Parang may sariling spotlight habang naglalakad siya. Hindi niya nakita si Aviana . Ang mga mata niya, puno lang ng pag-aalala kay joy. “Grabe, ang gwapo niya,” bulong ng isang nurse sa tabi. “Literal na every time nergy.”