Novel & Cerita Nurse Joy Pokémon

sigaw ni Lorie, ang tinig ay medyo nanginginig pa rin. Ang pinto ay dahan-dahang bumukas. Si Nurse Cindy isang matanda nang nurse na kilala sa kanyang mapaglarong ugali ay pumasok nang dahan-dahan, may hawak na tray ng gamot at thermometer. Ang mukha niya ay seryoso sa una, ngunit nang makita ang magulong kumot, ang namumula na mukha ni Lorie, at ang mapusok na ngiti ni Fernan, ang mga mata niya ay kumislap agad sa pag-unawa. Nagbago ang ekspresyon niya mula seryoso tungo sa mapaglarong “green” na ngiti — ang klasikong nurse na mahilig magbiro nang may halong landi pero hindi bastos.

Napatingin naman kami sa dumating na si Joy na agad umupo sa upuan at tinabi 'yun kay Rare kaya ramdam ko ang paginit ng pisnge ko. "Yeah.." tipid na sagot ni Rare. "So, kamusta ka na? Sikat na surgeon ka ha! Alam mo everytime na nakikita kita sa mga magazine sobra akong nagiging proud kasi succesful kana." masayang papuri ni Joy pero walang pake sakaniya si Rare dahil nagsimula na 'to kainin ang kaniyang mami. "Thanks." Napangisi ako sa coldness ni Rare. Very good talaga ang baby ko!

I've seen him before, kasama noong babaeng nurse na tumitingin parati kay ina. He has a white complexion, clean cut hair, thick brows, deep set eyes, and a pointed nose. This nurse is tall! Mas matangkad siya sa mga lalaki kong kaklase. Bahagya ring malaki ang katawan. Umayos ako ng tayo at nginitian ang poging nurse. "Hello!" Kinuha ko ang phone at pinatay ito. "Ma'am, i-check ko lang po ang patient bago ka mag-Tiktok. Okay lang po ba?"

Hindi ko naman siya kilala non! Hindi ko nalang sila pinansin at ginawa ang mga dapat kong gawin. Noong nag alas-kwatro na ng hapon ay sinalubong ako ni Nurse Joy. "Pinapatawag ka ni Doc Yasmir." Sabi nito sabay irap saakin at kaagad ding umalis. Anong problema non? Kaagad akong nagtungo sa office ni Doc Yasmir. Kumatok ako pero walang sumasagot kaya binuksan ko na ito.

tanong niyang hinahaplos ang aking tiyan. Tumango ako. Kagat ang aking labi. Limang minuto lang ang pagitan ng pabugso-bugsong paghilab. Hindi na ako makapagsalita. "Joyce?" tinawag niya ang kasambahay. "Mayor!" Kasama ni Joyce na pumasok doon sa kuwarto ang nurse kong si Jeanna. Kaagad dinampot ng katulong ang bag at ang nurse naman ay sinuri ang pulso ko.

Katulad ng ginawa ko kay Doc Excell, nakipag kamay at tinanguan ko lamang ito. "Ako naman po si Nurse Joy, Senator. Makaka-asa po kayo na sa abot ng aming makakaya, gagawin po namin ang lahat-lahat para mapagaling ang anak n'yo po" pakilala at ani naman ng isang nurse.

Sa labas ng kwarto ni Joy, naroon ang isang nurse na mukhang alalang-alala. "Kumusta siya?" tanong ni Jasmine, ang boses ay nanginginig. "Stable na siya ngayon, pero matindi ang mga pasa at sugat niya," sagot ng nurse. "Masuwerte siyang may mga taong tumulong at nagdala sa kanya rito bago pa lumala ang sitwasyon."

Para sa kanya, isa lang siya numerong pwedeng palitan sa kumpanya niya. Tumayo siya para silipin si Biboy sa salamin ng pinto. Nakita niya si Nurse Joy na may hawak na chart, mukhang seryoso ang hitsura. Lalong sumikip ang kaba sa dibdib niya. Ito na ba ’yun? Ito na ba ang sandaling kailangan niya nang tanggapin na wala na siyang magagawa?

"Iba na ba ang nurse niya? Nalungkot si Dos na pinalitan na si nurse Meow. Dahil sa naisip na meron siyang bagong nurse ay ibinaba ni Dos ang kumot at pasimpkeng sumilip para makita ito. Nakatalikod na ang nakaputing nurse at naka mask pa ito. Nagtaka si Dos dahil si nurse Meow naman ay hindi. Nakita niyang itinaas ng nurse na nakaputi ang isang pang injection tulad ng binibigay ni nurse Meow pero mas malaki.Nakita pa niyang may lumabas na tubig doon.Natakot si Dos sa laki ng pang injection... Nag ring ang telepono ng nurse na pumasok at sinagot nito iyon.

Bahagyang ngumiti siya sa sarili, may halo ng pagka-joker at pagka-maangas—tulad ng laging signature niyang estilo sa buhay. Pahapon na at oras na ng meryenda. Lumapit si Joy, isa sa mga madaldal at palakaibigang katrabaho ni Mira, at biglang umakbay dito. “Mira, sabay ka na sa’min,” masiglang aya ni Joy, habang kasama ang ilan pang mga katrabaho na halatang excited magkasama-sama. Bahagya lamang umiling si Mira, saka mahina ang tinig na sumagot, “Kayo na lang… may gagawin pa ako eh.”