Novel & Cerita Oasis Tagalog

Amoy na amoy na niya ang matamis na samyo nito. [ samyo - scent ] “H-Hope.” Boses nitong nakapapawi ng pagod ang humaplos sa kanyang pandinig. Basag man, naroroon pa rin ang pagiging payapa roon. Unti-unti niyang inilapat ang kanyang palad sa likod nito. Marahang minasahe. Tinugon niya ang yakap nito. “H-Hindi ko naman sinasadya.”

Bakit kaya tumatawag ang lalaki gayong alam nitong magkasama sila ni Kara? Salubong ang mga kilay na sinagot ni Taj ang tawag. Hindi pa man siya nakakapagsalita ay narinig na kaagad niya ang nag-aalalang boses ni Oxygen kaya bigla siyang kinabahan. May nangyari ba?

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Natawa siya at mabilis na ikinawit ang braso sa braso nito. "Mas gwapo ka do'n," pang-uuto niya dito. Inirapan siya nito. "Makatitig ka kulang na lang hubaran mo." "Ang OA ha? 'Wag kang mag-alala kahit marami akong nililingunang poging lalaki ikaw pa rin ang baby ko." Kinindatan niya ito. "Ha! May balak ka pang tumigin sa iba ng lagay na 'yan?"

palusot ko "ate jasmine!" biglang tawag nito kay jasmine na naging dahilan ng pag lingon nito sa kanila. "kanina pa daw po kayo hinahanap ni pogi" sabi nito sabay turo sakin. Kaya wala akong nagawa kundi mapabuntong hininga at lumapit na rin sa kinaroroonan nila. "nandito ka lang pala kanina kapa nila hinahanap!" walang emosyon na sabi ko. Pero hindi naman ito sumagot bagkos ay tumalikod agad ito at umalis ng walang sabi sabi.

Rizalyn's POV . Ang ulo ko agad ang una kong hinawakan. Medyo masakit ito. Epekto ng kulang sa alak. Dapat sana ay nilubos ko na ang paglalasing kagabi na kasama si Oscar. Heto tuloy, parang nakulangan pa. My eyes are shut still, and I smile when I smell the beautiful ocean breeze. Naalala ko na hiniling ko kay Oscar ito kagabi. Ang maglayag kami ng isang araw o dalawa. Ginawa niya talaga? Ang sweet nga naman niya.

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

Nagsimula nang mag-usap si Ken at ang waitress sa Japanese, at inakala ni Cherish na tungkol ito sa kanilang order. Pag-alis ng waitress, nagsimulang magturo si Ken kay Cherish tungkol sa kultura ng izakaya. Kinuha ni Ken ang isang pinagsalikop na basang tuwalya mula sa side table... "Ito ang tinatawag na 'oshibori.' Isang mainit na basang tuwalya na ginagamit para linisin ang mga kamay bago kumain. At ito naman ang tinatawag na 'tsukidashi.' Isang appetizer habang hinihintay natin ang main course," paliwanag ni Ken.

"Oh ikaw pala ito Troy," " Merry Christmas din sa inyo Troy and Godbless you," reply ko kaman kay Troy with happy and heart emoji. "Siguro masaya diyan sa inyo?" Tanong pa ni Troy. "Oo masaya kasama ko pamilya ko eh. Siguro masaya din sa inyo diyan?" "Masaya naman kahit papaano, kahit dalawa lang kami ng lolo ko ang magkasamang nagpapasko."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.