Novel & Cerita Ok Lang Ako Chords

"She had me at my worst. You had me at my best. Pero binaliwala mo ang lahat... and you chose to break my heart." Napasinghap ako sa kanyang sinabi habang ang kanyang mga mata ay walang buhay na nakatingin sa akin. Hindi ko man gustong masaktan siya pero kailangan kong gawin dahil alam kong sa huli masasaktan ko rin siya. Ngiti na lamang ang binigay ko sa kanya habang pinupulot isa-isa ang damit kong nakakalat. "Sana maging masaya ka. I'm sorry." "I am, Ali, masaya ako sa kanya." Tuluyan ng tumulo ang luhang pinipigilan ko at tanging narinig ko lang ang pagsara nang malakas na pinto. "I'm sorry, Xerxes... I'm sorry!"

# Napalunok ako nang makababa sa puting kotse na naghatid saakin, napatingala ako sa malaking simbahan na nasa harapan ko. Ito na ba yon? Kukunin na ba ako ni Lord? Mas mabuti pang kunin na lang ng kalangitan kesa naman ikasal sa bwisit na CEO Dehan Aragon na yon. I just promoted as the Team Manager of Social Contribution team, that doesn't mean na pwede na akong ikasal sa kung kanino. Walang gana akong naglakad papalapit sa simbahan na iyon. Honestly, I'm having second thoughts, pero ano pa bang magagawa ko? Muntikan na akong mapatalon nang kusang bumukas ang malalaking pinto, there I saw those people looking at me, with different emotions and expectations. Napatingin ako sa harap ng altar at nakita si Dehan Aragon, nakaawang ang bibig niya na parang nagtataka. Gwapo naman siya, matalino, hot, at 'medyo' mabait. Pero sabi nga ni Elsa "You can't marry a man you just met" Kesa maglakad papunta sa harap ay binuhat ko ang mahabang suot ko at tumakbo papalayo. Narinig ko ang sigawan ng mga tao dala ng pagkagulat, bahala na! I never thought that escaping him, the CEO of HT Financial Company would be bad idea.....

I was left alone with nothing. Even a home that I can call my own. Bakit ganito katindi ang galit ng tadhana sa akin? Kung kailan gusto ko nang wakasan ang paghihirap ko ay siya namang pagdating ni Ninong Theo. Akala ko tutulungan niya lang akong makaahon mula sa pagkakalunod sa dagat ng paghihirap, pero... Nilulunod niya rin ako sa kama na puno ng pag-ibig, ungol, at init.

“Pakiusap, huwag mo akong iiwan, Calliope, hindi ko yata kayang mawala ka sa buhay ko. Bigyan mo pa ako ng pangalawang pagkakataon na baguhin ang lahat,” nagsusumamo na ani ni Kael sa asawa. ********** Paano kung isang kang martyr na asawa at bulag pagdating sa pagmamahal sa asawa, ngunit bigla itong nagbago, isang iglap lang? Paano kung bigla na lang nagbago ang lahat dahil sa anak mong nag-aagaw-buhay at ang tanging nais mo lang ay makasurvive ito sa operasyon na alam mong 50/50 ang tsansa. Sa ilang taong pagiging martyr na asawa ni Calliope, tila ngayon lang siya natauhan. Tila lahat ng masasakit na nakaraan ay nag-flashback sa utak niya habang nakatitig sa anak niyang si Elara na nakaratay sa hospital bed. At ang tanging nararamdaman niya lang ay ang galit sa puso niya para sa asawa niyang si Orion Kael Almazan, The Cold-hearted Zillionaire. At wala siyang ibang nais kundi ang maghiganti sa asawa niyang walang alam kundi ang mambabae.

I love dogs! Ngunit lumaki ako na hindi man lang nagkaroon ng aso. My parents wouldn't let me. Magastos at mahirap daw mag-alaga. Ngayong hindi na ako nakatira sa poder ng mga magulang ko, pwede na akong mag-alaga! Parang nakikisama ang langit dahil isang araw, may natagpuan akong isang aso. Isang malaking aso! Nanghihina ito at may mga sugat rin. I brought it home to tend to its wounds. Pinakain ko rin ito and I decided to take care of it. But, one day, my dog started acting weird. Palagi itong nagpupumilit na sumama sa loob ng banyo kapag maliligo ako. He would always sit still and watch me while I take a bath. It's kinda creepy.

"Vee bumangon ka muna! Ipapakilala ko sayo iyong bago mong bodyguard." Kahit inaantok pa ay bumangon ako at bagot na tinignan si Daddy. "What? Bodyguard na naman! Ayoko na nga ng ganyan eh! Nakakasawa na--" napahinto ako sa pagsasalita ng may lalaking pumasok sa kwarto ko. "Sino siya?" "Vee meet your new bodyguard, James Villianuevva." "Ito? New bodyguard ko? Seryoso ka dad?" "Yes, and I am sure magugustuhan mo siya. Magkakasundo kayo sa mga bagay-bagay, lalo na kung mag sho-shopping ka at pagdating sa mga makeup--" "Babae lang ang mahilig mag shopping at mag makeup dad." Saad ko at napatampal sa noo ko. "I'm gay." Muntik ng malaglag iyong panga ko sa sinabi niya.

“Chloe, noong bata ka pa, nag-arrange ng kasal ang pamilya natin para sayo. Ngayong nakakabawi ka na mula sa sakit mo, ayos lang ba sayo na bumalik sa Kingston City at magpakasal?" “Kung ayaw mo pa rin, kakausapin ko ang tatay mo at ikakansela namin ang engagement." Sa madilim na silid, tanging katahimikan lang ang naririnig ni Chloe. Habang iniisip ng tao sa kabilang linya na hindi niya siya makukumbinsi, bigla siyang nagsalita. “Ayos lang sa’kin na bumalik at magpakasal." Ang nanay niya, si Felicia, ay napahinto, malinaw na nagulat siya. “A… Ayos lang sayo?” Kalmado ang tono ni Chloe. "Oo, pero kailangan ko pa ng kainting panahon para asikasuhin ang lahat sa Marina City. Uuwi ako sa loob ng dalawang linggo. Mom, pakiusap simulan niyo na ang paghahanda para sa kasal.” Pagkatapos ng ilan pang salita, ibinaba ni Chloe ang tawag.

Anibersaryo ng kasal namin nang mag-post ang high school sweetheart ng asawa ko ng sonogram picture sa kanyang social media, na may caption na public thank-you sa asawa ko: [Salamat sa lalaking nandiyan para sa akin sa loob ng sampung taon, at sa pagbibigay sa akin ng anak.] Umikot ang kwarto, at namuo ang galit sa akin habang mabilis akong nagkomento: [So, proud ka sa pagiging homewrecker?] Halos kaagad, tumawag ang asawa ko, puno ng galit ang boses. "Paano mo nagawa na mag isip ng nakakasuklam na bagay? Ang ginawa ko lang ay tulungan siya sa IVF, natupad ang pangarap niyang maging single mom.” "At oo nga pala, kailangan lang ni Ruby ng isang subok para mabuntis, habang ikaw ay may tatlong round ng walang resulta. Walang kwenta ang katawan mo!" Tatlong araw lang ang nakalipas, sinabi niya sa akin na pupunta siya sa ibang bansa para sa negosyo—hindi pinapansin ang aking mga tawag at mensahe sa buong panahon. Akala ko busy lang siya. Gayunpaman, sa huli ay kasama niya pala si Ruby, dumadalo sa prenatal checkup nito. Makalipas ang kalahating oras, muling nag-post si Ruby, na ipinakita ang isang mesa na puno ng masasarap na pagkain. [Nagsawa ako sa French food, kaya ginawa ni Ash ang lahat ng paborito kong pagkain. The best talaga siya!] Napatitig ako sa pregnancy test sa kamay ko, ang saya na naramdaman ko kanina, ngayon ay tuluyan ng nawala. Matapos ang walong taong pag-ibig at anim na taon ng paglunok ng aking pride para lang manatiling buhay ang kasal, sa wakas ay handa na akong bumitaw.

"Marry me, Audhrey. And your problem will be solved." Kung ikaw ang nasa katayuan ni Audhrey Solace, pakakasal ka ba sa taong hindi mo kilala? Higit sa lahat.. sa isang babae? You are damn straight as a pole.. How could you give your yes to someone na kahit sa panaginip ay hindi mo naisip na makakasama mo forever? Sa kagaya mo ng kasarian?? "May boyfriend ako, for god's sake. Kahit na ano wag lang yan. Please, Miss.." Nagkibit balikat lang ang CEO ng company na pinagta trabauhan niya. "I can be your maid or even slave, but.. y-your wife??" Tila nadidiring bigkas nito sa dulo.

Ang boyfriend ko ay forensic doctor. Nakidnap ako at may nakadikit na bomba—meron na lamang sampung minuto bago sumabog. Ang mga nagkidnap sa akin ay pinilit na tawagan ko ang boyfriend ko, pero napagalitan lamang ako. “Ano bang kailangan mo, Michelle? Anong pinaplano mo, ginagamit ang buhay mo bilang palusot dahil lang nagseselos ka?” “Ang pusa ni Vi ay hindi makuha mula sa puno ng tatlong araw na. Mahal niya ito na parang ang buhay nito ay buhay niya! Kung idedelay mo ako sa pagligtas dito, magiging mamamatay tao ka!” Nakarinig ako ng malanding boses sa kabilang dulo ng tawag. “Salamat para dito, Kev. Ang husay mo!” Nakilala ko ang boses na iyon—pagmamay ari ito ng childhood friend ng boyfriend ko. Tinext ko ang boyfriend ko ng sasabog na ang bomba. “Paalam habang buhay. Pinagdadasal ko na hindi na tayo magkita pang muli sa ibang buhay.”