Sorry For Bothering You Novels & Stories

") Tama na J. Malilimutan ko din si Rogan. (Tsk.) //////////// Ahem!!! Oh! HETO NA!!! Sorry sa mga nabitin dyan. Na busy lang sa layp. Lalo na at may work na ang lola niyo☺️ Still pagsisikapin kong makapag update everyweek. Sorry talaga kung natagalan. Thank you din sa mganag follow sa akin!!! Super duper thank you po❤️❤️ I super duper appreciated ☺️ Mwahhh! 😘

Bahala ka dyan. Nang manawa na ata itong tumawag ay nakatanggap naman ako ng message mula dito. "Bes nasan kana ba? Please sagutin mo naman ang tawag ko oh. Nag aalala na ako sa iyo. Wala pa akong tulog simula kagabi. Please naman bes. Sorry na." Message nito sa akin. Kilala ko rin na hindi marunong humingi ng sorry ang babaeng ito. Pero naman kasi sobrang nakakainis ang ginawa niya. Maling mali naman kasi talaga ito sa bagay na yun.

bati niya. He did'nt respond. What a face! Ang dilim-dilim! Mas madilim pa yata kaysa sa Nimbus Clouds na pabagsak. Mag-sorry kaya siya, wala namang mawawala. "Sorry na. Naaliw ako sa pamamasyal. Nakalimutan ko ang oras." Hingi niya ng dispensa. "Saan ka nakarating?" Usisa nitong may bahid ng galit ang tinig. He's really mad.

Agad syang inasikaso nito. “Ma’am, good morning!” bati sa kaniya ng manager. Tila ba may gusto itong sabihin sa kaniya pero nahihiya ito. “What’s wrong?” kuryosong tanong niya sa manager. “Sorry for the inconvenience. We need to wait for two minutes. I’m really sorry.”

Ramdam niya ang kurot sa mga salitang iyon. "Sorry... hindi ko lang matiis na hindi marinig ang boses mo. Masama ba 'yon, Elorda?"

I send it, then walk to the bathroom. Nang makalabas ako ng banyo, nag ring naman ang phone ko. Nakatapis pa akong sinagot ito. "It's me, Zion. I'm sorry for bothering you, but I'm running out of options. I only have you.." Huminto ang paligid ko at pati labi ko parang nagdikit na din dahil sandali akong hindi nakapagsalita.

* sofia. *hindi naman. Gusto ko lang, humingi ng advice.* sabi ko. *naku.x best, sorry, hindi kita mapupuntahan mamaya, kasi may date ako. Sige best bye.x na, nandito na kasi yung terror na prof.* pinatay na nya ang tawag. Pagminamalas ka talaga oh!. Wala akong makukuhang, kahit isang advice man lang. (Jake's P.O.V)

pinigilan ko ang sarili na matawa dahil sa ekspresyon niyo. "When was that?" He seems nervous and he lost his cool. "Did those women hurt you?" I shook my head, "Hindi naman. We just had little misunderstanding but I'm good now." "Sorry about that." "Matagal na akong sanay kaya huwag ka ng humingi ng tawad, sadyang hahabulin ka lang talaga." Natawa ako ng mahina at naglakad pa patungo sa pintuan. "I gotta go now, enjoy your lunch Mr. Sorrento."

Ngunit ang boses na sumagot ay hindi bakas ng pagkagising. “I’m busy. What is it?” Malamig. Walang pasensya. Natigilan si Amara ng ilang segundo, bago mabilis na pinatatag ang sarili. “Sorry to bother you,” mahina niyang sabi. At agad niyang ibinaba ang tawag. Inalis pa niya ang contact nito sa top ng kanyang chat list. Isang kakaibang bigat ang dumapo sa kanyang dibdib.

Tanong ko "A bit. I'm sorry. I really have to go," sabi niya at saka binuksan ang pinto ng sasakyan "I'm sorry for making you feel uncomfortable. I didn't mean it." "It's ok. Hindi lang siguro ako sanay. I'm sorry too I can't answer as early as now. Masyado kasi mabilis para sakin." "It's ok. Take all the time to think. I will just here, waiting."