Novelas y relatos de On The Way To The Wedding

Asar kong sabi sa kanya. Nagkwentuhan lang kami bago kami gumayak sa simbahan para sa wedding ceremony. Sinamaan ko ng tingin si Andrei na naluluha sa gilid habang hindi pa nagsisimula ang kasal. As I continued to watch Andrei, who was visibly on edge, I couldn't help but reflect on the journey that had led us to this moment. Zen had been through so much, and seeing Andrei's remorseful state only added to the complexity of the situation. The tension between us was undeniable, but I knew that today wasn't the time to dwell on past grievances.

Mabilis akong sumabay sa kaniyang lakad at nang makarating sa sasakyan ay pinagbuksan niya ako. "Get in now." I help myself to get in. Nang makapasok ay nakita ko rin sa rear mirror ang sasakyan nila dad at Lawrence. Nakasunod lang ang mga ito, gayundin ang mga guards ni Austin. Ipinahawak ko na rin sa guard ni Austin si Shaniah. Nakasunod ito sa amin. Limang sasakyan ang nag-convoy that time. The flow of our wedding is just as simple as exchanging rings and vows. Hindi rin iyon special dahil may kasabayan din kami sa court that time, naghihintay lang sila sa amin para sa kanilang turn.

It was not until Day 3 that he finally regained consciousness. The preparation for their wedding comes to a full throttle. From the food, flowers, church, reception and invitation- everything must be perfect. Sunny starts having cravings too. She makes unreasonable requests which Monroe tries hard to make her satisfied. They then go to the shop to pick their wedding gown and suits. Monroe was speechless once she saw Sunny in all white.

nakairap na sagot ko. Hindi naman na ito sumagot. He clapped his hands. "Guys, stop it. Pack up na tayo. The wedding is off!" Napatingin naman sa kanya ang mga nagtatarabaho pero wlang umimik at nagsimula nang linisin ang lugar. Mabigat na napabuntong hininga ako bago nagtungo sa aking sasakyan. The wedding is off. The groom ran away with someone, and the bride-to-be was left with a broken heart. What a stressful day.

Pagkatapos ng isang sandali, nakarating ang wedding car sa wedding hall. Halos walang tao sa eksena maliban kina Eloise, Sean, at Ava. Hindi sila makapag-imbita ng kaibigan o pamilya, lalo na at minadali ang pagpaplano ng kasal. Sa wakas, kasunod ng wedding ceremony, si Madeline, na nakahawak sa kamay ni Sean, ay naglakad papunta kay Felipe. Naghihintay siya sa tapat ng altar habang umiiyak sa tuwa sina Eloise at Ava.

Doon rin sila ni Ava at Earl ikakasal kaya naman hindi na bago sa simbahan na kami na naman ang kanilang kausap. Madali na kami naka kuha ng slot dito, kapag dumating renewal of vows ko gusto ko din dito ulit pero that time? Gusto ko maayos at maganda mas lalo may mga anak na ako. Gusto ko sila makita na naglalakad patungo sa altar tapos ako naman ay nasa likod nila. “Hon, tara na pupunta tayo sa catering at sa reception..” sagot ng asawa ko kaya tumayo ako.

Usal ni Velora na natatawa. Tumango ang wedding coordinator at agad nang inasikaso ang pag-umpisa ng entourage. Tumugtog na ang musikang hudyat ng simula ng seremonyas. Isa-isang naglakad ang mga entourage, mga abay, bridesmaids, at groomsmen. Sa bawat hakbang, mas lalong nananabik si Zander sa paglapit ng oras na makakasama na niya si Vanna sa harap ng altar.

Mahina siyang tumawa at pinigilan ang mga luha gaya ng sabi sakaniya ni Georgia. “Lika na, naghihintay na ang groom mo sa simbahan.” aya sakaniya ng Mommy ni Troy. Maraming security ang naka escort sakanila papunta sa church kung saan gaganapin ang wedding ceremony, bagamat malapit lang naman ang hotel na kanilang tinuluyan mula roon. Sakto lang ang kanilang dating. Pag baba ni Miracle sa sasakyan ay lumakad na siya at huminto sa entrada ng simbahan. Hawak niya ang bouquet ng bumukas ang malaking pintuan ng simabahan at iluwa siya.

"I am getting married in white sneakers, with no makeup, and a billionaire beside me who flirts like it's a boardroom negotiation." He gave her a slow, deliberate smile. “You have not seen me really flirt yet.” “Don’t bother,” she said. “This marriage ends in twelve months, remember?” Nero looked ahead, his voice unreadable as he said, “We will see.” Huminto nang dahan-dahan ang itim na SUV sa harap ng Manhattan Courthouse parang eksaktong eksena mula sa isang pelikula. Walang music, walang confetti pero ang bawat mata na nasa paligid ay napako sa sasakyan.

Bilib din ako sa babaeng 'yon, grabe siya kong magmahal to the point na nagawa niyang paglayuin kami ng ganon kabilis. The Wedding is ongoing. Kadadating ko lang sa venue gamit ang bridal car. At kanina pa naghihintay ang soon to be husband ko. Ang tagal rin naming hinintay ang pagkakataong ito kaya ayaw na rin naming patagalin pa.