Wedding Bells Novels & Stories

Sarado kasi ang kanilang silid at fully air-conditioned, kaya hindi niya narinig ang tunog ng mga alon. May ilang bumati kay Nathan na tinatanguan lamang niya. Pumasok sila sa isang p***o na gawa sa kawayan at napauwang ang bibig ni Cielo nang tumambad sa harapan niya ang isang napakagandang beach wedding set-up. Iilan lamang ang mga nakaupong bisita, kaya halatang intimate wedding iyon. May nakatayong pastor sa dulo ng aisle na ngumiti lamang sa kanila. Nagsimulang pumailanlang ang musikang pamilyar na pamilyar kay Cielo.

Kahit ilang umaga pa ang magsimula nang ganito, alam niyang hindi siya magsasawa. “Good morning, Babe.” Marahang dumampi ulit ang labi ni Raven sa kanya. “I love you so much.” “Good morning,” antok na sagot ni Harlyz. “I love you too. So much.” Tinulungan siya ni Raven na umupo. “Come on, Babe. Kailangan na nating mag-ready.” Malaki ang ngiti nito. “It’s our wedding day.” Wedding day. Dapat siguro tumalon sa kama si Harlyz sa sobrang excitement.

Sa ilalim ng kanyang salita, may nakatagong mensahe—hindi pagmamahal, kundi isang pangako na ang lahat ay ayon sa plano niya. Pagdating nila sa Wedding Couture, sinalubong sila ng eleganteng boutique na puno ng mga wedding gowns na nakasabit sa mga golden racks. Ang halimuyak ng bagong tela, satin, lace, at silk ay nagbigay ng kakaibang pag-asa sa paligid. Ang liwanag ng umaga ay dumadampi sa bawat glass window, naglalarawan ng pangarap ng bawat bride na pumapasok sa pintuan nito.

Ang tunog ng **organ music—isang grandiyosong wedding march—**ay umalingawngaw, nagpatahimik sa lahat ng bisita. ​Dahan-dahang naglakad ang triplets sa gitna ng aisle. Sina Juster, Themis, at Calius, na ngayon ay marunong na ring maglakad nang kusa, ay nakasuot ng mga maliliit na tuxedos at gown. Ang tunog ng kanilang maliliit na yabag sa pulang carpet—tap, tap, tap!—ay nagpatunaw sa puso ng lahat. Ang amoy ng baby powder at sariwang bulaklak na kanilang isinasabog ay nagbigay ng isang makalangit na pakiramdam sa seremonya.

“Distinguished guests, thank you all for taking time out of your busy schedules to attend the wedding of Mr. Raven and Ms. Zenaida. I now declare the wedding ceremony officially begun. Let us welcome the bride and groom.” Mabilis na dumilim ang mga ilaw. Umalingawngaw sa buong bulwagan ang marahang tugtog ng wedding march. Sa ilalim ng malamyos na ilaw, hawak ni Zenaida ang matatag na braso ni Raven. Dahan-dahan silang naglakad sa pulang carpet, ang mga hakbang na tila bawat isa ay patalim na bumabaon sa puso ni Jessica.

ndi lingid sa kaalaman nila ang kasalukuyang estado nito lalo na sa pag-ibig. LIFE is all about going through upward and all in to pursue our dreams. Don’t let any kinds of obstacle and failure pin you down or push you against your success of life. Fight hard the battle of life and take the challenges with courage, determination and perseverance. Just keep moving forward with hope and this day is not so far when life will put the crown on you head as a successful human being. So this is it! One of the best wedding on the century! Then the sacristan let the bell rang, and as the bell rang, the music was played.

"Wait a minute, i know I made a promise for a beach wedding and it's going to happen. Bakit tayo nauwi sa simbahan?" "Saka Ms. Darlene, do you expect us to have a grandious wedding eh dapat nga walang masyadong makaalam diba? beside this wedding is for business purpose only so limitado lang ang inimbitahan ko Kaya nga hindi nalang kita pinagsusuot ng wedding gown para hindi tawag pansin. Well, it was really a mistake on my part. Nag assume si Mabel na sa shop ng wedding gown ka dadalhin"

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na ikaw Ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw At hindi pa 'ko umibig ng gan'to at nasa isip Makasama ka habang buhay🎵 Ang kanyang wedding gown ay isang off-shoulder na umabot hanggang ilalim ng kanyang tuhod. May suot-suot siyang koronang bulaklak sa kanyang ulo. Dahil nasa beach sila ay nakapaa lamang siya, hawak-hawak ang bouquet of pink roses niya. Dito sila unang nagkita sa beach ni Wren kaya naisipan niyang beach wedding na lamang. Tanging suot niyang alahas ay ang diamond earing na ibinigay ng kanyang mama noon at ang necklace na ibin iga

Sa hardin ng mansion namin ginanap ang wedding reception—may mga kumikislap na fairy lights, mga puting rosas sa bawat mesa, at musika ng violins na marahang tumutugtog sa background. Hawak ko pa rin ang kamay ni Alessandro Vellaceran habang naglalakad kami papasok sa gitna. Ramdam ko ang init ng kanyang palad, at sa bawat pisil niya, parang sinasabing “I’m here, and I’ll never leave again.” “Ladies and gentlemen!” sigaw ng emcee. “Let’s welcome the newlyweds, Mr. and Mrs. Alessandro Vellaceran!”

Pagbukas ng pinto ng hall ay rinig nila ang malakas na boses ng host. “Now, let’s welcome the bride and groom!” malakas na anunsyo ng host. Nakangiti si Bettina habang naglalakad sa aisle kasama si Elijah. “Let’s congratulate—” Hindi pa natatapos ang host nang biglang tumunog ang cellphone ni Elijah. Nagkatinginan ang mga bisita at nagsimulang magbulong-bulongan. Tila nanigas ang buong katawan ni Bettina nang huminto sila sa ginta. Kabisado niya ang ringtone na iyon, ang ringtone ni Agatha.